Templum (łac.) – w słownictwie starożytnych Rzymian termin o zróżnicowanym znaczeniu: miejsce poświęcone konkretnemu bóstwu, świętość w znaczeniu potocznym, świątynia pojmowana jako przybytek, dom bóstwa (por. fanum)Kazimierz Kumaniecki: Słownik łacińsko-polski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1996, s. 496, .; symboliczna przestrzeń na ziemi i niebie wyznaczona przez augurów (kapłanów-wróżbitów) dla dokonywania wróżb i obserwacji (np. lotu wróżebnych ptaków)Mała encyklopedia kultury antycznej A–Z (red. Z. Piszczek). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1990, s. 733, .Lidia Winniczuk: Ludzie, zwyczaje i obyczaje starożytnej Grecji i Rzymu. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1983, s. 688, .; miejsce poświęcone przez augura, przeznaczone dla zgromadzeń administracyjno-legislacyjnych (np. comitium) lub budynek dla podobnych celów publicznych (kuria, rostra).
Przypisy
Kategoria:Obiekty sakralne