Abri Pataud – górnopaleolityczne stanowisko archeologiczne, nawis skalny położony w południowo-zachodniej Francji, w doline Vézère, w pobliżu miejscowości Les Eyzies-de-Tayac, nazywanej „stolicą francuskiej prahistorii”. Pierwsze badania archeologiczne prowadzone były w latach 1953–64 przez amerykańskiego prehistoryka Hallama L. Moviusa. Na terenie schronienia wciąż są prowadzone prace badawcze. Stanowisko jest obecnie udostępnione do zwiedzania. Od 25 czerwca 1930 roku posiada status monument historique, w kategorii classé (zabytek o znaczeniu krajowym). thumb|Abri Pataud
Stratygrafia Sekwencja stratygraficzna odsłonięta pod nawisem obejmowała 14 warstw. W tym 9 warstw kultury oryniackiej: warstwy 14–12 – wczesny oryniak, datowane od 34 250 do 32 900 BP warstwy 10–6 – środkowej i późny oryniak, datowane od 32 000 do 28 510 BP
Seria warstw graweckich obejmowała 4 jednostki stratygraficzne: warstwa 5 – wczesna faza zachodnioeuropejskiego grawetienu, datowana od 28 400 do 26 330 BP warstwa 4 – późny grawetien z rylcami typu Noailles, datowana od 26 300 do 26 100 BP warstwa 3 – późny grawetien (VI) typu Laugerie-Haute, datowana na 23 180 do 23 010 BP warstwa 2 – późny grawetien z zespołem narzędzi podobnym do kultury protomagdaleńskiej, znanej spod nawisu Laugerie-Haute, datowana od 22 000 – 21 980 BP.
Inwentarz Bogaty inwentarz, zwłaszcza warstw graweckich, wskazuje na wielokrotne powroty łowców paleolitycznych. Przykładowo z warstwy 5 pochodzi 8000 kamiennych narzędzi retuszowanych i 82 wyroby z kości i rogu. Wśród pozostałości kostnych znaczną przewagę ma renifer, stanowiący ponad 90% wszystkich szczątków, we wszystkich odsłoniętych poziomach stratygraficznych.
W warstwie 3 znaleziono tzw. Wenus z Abri Pataud. Postać kobiety (wysokości 58 mm) wyrytą w małym bloku skały (9,4 × 14 cm).
Zobacz też archeologia prehistoria
Przypisy
Linki zewnętrzne Hominides.com o Abri Pataud (w języku francuskim)
Kategoria:Stanowiska sztuki prehistorycznej w Europie Kategoria:Stanowiska archeologiczne we Francji