Order Świętego Huberta, właśc. Order Rycerski Świętego Huberta (niem. Ritterorden des Heiligen Hubertus, St. Hubertus Orden łac. Ordo Divi Huberti), pierw. Order Rogu (niem. Orden vom Horn) – odznaczenie ustanowione w 1444 po bitwie pod Linnich przez julijskiego księcia Gerarda. Order wygasł po śmierci Jana Wilhelma. 29 września 1708 został odnowiony przez Elektora Palatynatu Jana Wilhelma Wittelsbacha i odtąd przyznawany przez władców bawarskich.
Wielcy Mistrzowie Gerard VII (książę Jülich i Bergu) Wilhelm IV (książę Jülich i Bergu) Jan III Pokojowy (książę Kleve, Jülich i Bergu) Wilhelm Bogaty (książę Kleve, Jülich i Bergu) Jan Wilhelm (książę Kleve, Jülich i Bergu) <<1609-1708 – wygaśnięcie orderu>> Jan Wilhelm Wittelsbach (Elektor Palatynatu) Karol III Filip Wittelsbach (Elektor Palatynatu) Karol II Teodor Wittelsbach (Elektor Palatynatu i Elektor Bawarii) Maksymilian I Józef Wittelsbach (Król Bawarii) Ludwik I Wittelsbach (Król Bawarii) Maksymilian II Wittelsbach (Król Bawarii) Ludwik II Wittelsbach (Król Bawarii) Otton I Wittelsbach (Król Bawarii) Ludwik III Wittelsbach (Król Bawarii) Ruppert Maria Wittelsbach (pretendent bawarski) Albert Wittelsbach (pretendent bawarski) Franciszek Wittelsbach (pretendent bawarski)
Odznaczeni
Orderem św. Huberta odznaczono 55. Polaków z rodów arystokratycznych: 26. Radziwiłłów, 9. Lubomirskich, 6. Jabłonowskich, 4. Sułkowskich, 4. Korybutów-Woronieckich, 3. Sapiehów, 2. Sanguszków, a także Agenora Gołuchowskiego młodszegoStanisław Łoza: Order domowy rycerski p.w. Świętego Huberta. „Broń i Barwa" 1937, nr 3, s. 61-63.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bawarskie odznaczenia Kategoria:Ordery domowe