Francesco Geminiani (ur. 5 grudnia 1687 w Lukce, zm. 17 września 1762 w Dublinie) – włoski kompozytor barokowy, skrzypek, teoretyk muzyki.
Życiorys Geminiani był przede wszystkim wirtuozem skrzypiec, jego uczniowie nazywali go Il Furibondo – szaleniec. Sam uczył się gry i komponowania u Scarlattiego, Lonatiego i Corellego. Od roku 1711 był kapelmistrzem w Neapolu. W 1714 roku wyjechał do Londynu, gdzie został protegowanym Williama Capela, 3. hrabiego Essex. W roku 1715 grał wspólnie z Georgiem Friedrichem Händlem dla dworu Jerzego I Hanowerskiego. Grającemu na skrzypcach Geminianiemu akompaniował Händel na klawesynie. Obaj kompozytorzy cenili się nawzajem i przyjaźnili.
Żył w Londynie komponując i grając, zajmował się także kolekcjonowaniem dzieł sztuki. Po wieloletnim pobycie w Paryżu, powrócił do Londynu w 1755. W 1761 roku podczas wizyty w Dublinie służący skradł mu partyturę utworu, nad którym Geminiani długo pracował. Stratę rękopisu muzyk przeżył tak głęboko, że odbiło się to na jego zdrowiu i miało stać się przyczyną wcześniejszej śmierci.
Był autorem wielu concerti grossi. W 1751 roku w Londynie ukazała się jego The Art of Playing on the Violin. Był też autorem Guida harmonica oraz The Art of Playing on the Guitar or Cittra.
Linki zewnętrzne
Vita of Francesco Geminiani Francesco Geminiani: The Art of Playing the Violin
Kategoria:Ludzie urodzeni w Lukce Kategoria:Urodzeni w 1687 Kategoria:Włoscy kompozytorzy baroku Kategoria:Włoscy wolnomularze Kategoria:Włoscy teoretycy muzyki Kategoria:Zmarli w 1762