Stanisława Kopiec (ur. 27 marca 1953 w Lubeni, zm. 2 marca 2012 w Rzeszowie) – polska poetka.
Debiutowała w 1967 r. w „Zielonym Sztandarze”. Jej wiersze publikowane były w prasie ogólnopolskiej i regionalnej, także w licznych almanachach i antologiach. Laureatka prestiżowych literackich nagród i wyróżnień. Prowadziła indywidualne gospodarstwo rolne, zajmowała się rodziną i wychowywaniem dzieci. O poezji Stanisławy Kopiec polski poeta Tadeusz Nowak powiedział: Jej wiersze czyta się tak, jakby się wyrosło ze żniwnego pola i sięgnęło po garnuszek źródlanej wody. Była członkiem Związku Literatów Polskich.
Twórczość Niebieska wieś (1987) Spod znaku Anny (1989) Osty i róże (1992) Znak wzruszenia (1997) Wielki wóz (1997) Seans serdeczny (1998) Gospodyni mucha: bajeczki dla mojej córeczki (2001) (2008) Nie bój się, różo (2003} Pokój dziecięcy (2003) Czarodziej: wiersze dla dzieci (2007) Śliwka i wisienka: wiersze dla dzieci (2008) Ptasi mszał (2010) Igraszki Frywolnej Staszki (2012) wyd. pośm. Niebieski gościniec. Wiersze wybrane. Wybór, opracowanie i posłowie Maria Jentys-Borelowska. Wstęp Józef Baran. Oficyna Literatów i Dziennikarzy "Pod Wiatr", Warszawa 2013.
Przypisy
Linki zewnętrzne O poezji Stanisławy Kopiec Sylwetka na stronie Oddziału Rzeszowskiego Związku Literatów Polskich (dostęp: 8 marca 2012)
Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Urodzeni w 1953 Kategoria:Zmarli w 2012 Kategoria:Laureaci Nagrody im. Stanisława Piętaka Kategoria:Ludzie urodzeni w Lubeni