Benedykt V (, ur. w Rzymie, zm. 4 lipca 966 w Hamburgu) – papież w okresie od 22 maja 964 do 23 czerwca 964.
Życiorys Urodził się w Rzymie; nosił przydomek Grammaticus, wskazujący, że był uczonym. Uczestniczył w elekcji Leona VIII, lecz nie odegrał wówczas żadnej istotnej roli, więc po powrocie Jana XII na Stolicę Piotrową nie dotknęły go żadne represje.
Jako kardynała diakona, po śmierci Jana XII (14 maja 964), lud rzymski wybrał Benedykta na papieża. Na elekcję nie wyraził jednak zgody Otton I Wielki, pod którego opieką znajdował się wówczas Rzym. Wyruszył on na oblężenie Wiecznego Miasta, podczas którego Benedykt V zagrzewał obrońców do walki i z murów miejskich rzucał klątwy na wojska najeźdźców. Perspektywa głodu sprawiła, że Rzym się poddał, lud wydał Benedykta Ottonowi (23 czerwca), a cesarz ponownie sprowadził na urząd Leona VIII. Papież Benedykt V został zdetronizowany, zdegradowany do rangi diakona i zesłany na wygnanie do Hamburga, gdzie był traktowany z pełnym szacunkiem przez arcybiskupa Adaldaga. Po śmierci Leona VIII przedstawiciele rzymian zwrócili się do Ottona I z prośbą o wyrażenie zgody na powrót papieża do Rzymu; zanim cesarz podjął decyzję, Benedykt zmarł w opinii świętości.
Zobacz też
Rok Trzech Papieży
Przypisy
Bibliografia Michał Gryczyński "Poczet papieży"
Kategoria:Zmarli w 966 Kategoria:Ludzie urodzeni w Rzymie Kategoria:Papieże X wieku