Rzecz – w sensie prawnym i ekonomicznym istniejąca część przyrody, która występuje w stanie pierwotnym lub przetworzonym – bez względu na to, czy ma jakąś wartość majątkową. Na pojęcie rzeczy składają się dwie cechy: materialny charakter – w szczególności tylko przedmioty materialne mogą być posiadane w sposób powszechnie widoczny; wyodrębnienie z przyrody – jest niezbędną przesłanką tego, aby rzeczy mogły funkcjonować w obrocie cywilnoprawnym.
Wyodrębnienia Wyodrębnione materialnie przedmioty mogą być wyjęte z obrotu cywilnoprawnego ze względów moralnych lub w interesie publicznym. Tracą wtedy właściwość „rzeczy” (res extra commercium). Rzeczami nie są: zwłoki oraz odłączone od ciała ludzkiego komórki, tkanki i narządy, w tym i krew zwierzęta – jednakże zastrzeżono, że w sprawach nieuregulowanych w ustawie o ochronie zwierząt stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące rzeczyArt. 1 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (). (zwłaszcza przepisy regulujące prawo własności i obrót zwierzętami).
Rodzaje Rzeczy dzielą się na: ruchomości i nieruchomości; podzielne i niepodzielne; indywidualnie oznaczone – to rzeczy posiadające cechy indywidualne, im tylko właściwe, np. obraz konkretnego malarza, samochód zarejestrowany na kogoś, gatunkowo oznaczone – to rzeczy określone jedynie przez wskazanie ich cech rodzajowych oraz oznaczenie ilości, miary i ciężaru, np. zboże, węgiel, kalendarz.
Do rzeczy mogą należeć także części składowe i przynależności.
Przypisy
Bibliografia Radwański Z., Prawo cywilne – część ogólna, Warszawa 2007.
Kategoria:Prawo rzeczowe