thumb|240px|Grób Stanisława Moryty na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Stanisław Włodzimierz Moryto (ur. 8 maja 1947 w Łącku, zm. 5 czerwca 2018 w Warszawie) – polski kompozytor i organista. Rektor Akademii Muzycznej i Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina.
Życiorys Urodził się w rodzinie Tadeusza (1914–1969), działacza kulturalnego, organisty, i Heleny z domu Smajkiewicz (1921–2009). Miał braci Wacława, prawnika, i Tadeusza Witolda (1951–1998), nauczyciela, oraz siostrę Cecylię po mężu Biernacką, nauczycielkę. Początkowo od ojca pobierał naukę gry na fortepianie i na organach. Później uczęszczał do szkoły muzycznej w Nowym Sączu, gdzie uczył się w klasie fortepianu prof. Janiny Wojtas. Ukończył Państwowe Liceum Muzyczne w Warszawie. Następnie studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie, gdzie uzyskał dwa dyplomy: w zakresie gry na organach u prof. Feliksa Rączkowskiego (1971) i w zakresie kompozycji u prof. Tadeusza Paciorkiewicza (1974). W latach 1973–1981 był przewodniczącym polskiej sekcji organizacji Jeunesses Musicales International.
20 sierpnia 2002 otrzymał tytuł naukowy profesora sztuk muzycznych. W latach 1996–2002 był prorektorem Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Później przez trzy lata zajmował stanowisko dziekana Wydziału Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki, a w latach 2005–2012 pełnił funkcję rektora Akademii Muzycznej i następnie Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie.
Był mężem Bożeny z domu Rzepkowskiej, z zawodu muzyka. Ich córki, Dorota została konserwatorem sztuki, a Agata, grafikiem.
Zmarł 5 czerwca 2018, pochowany 13 czerwca 2018 na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera 40B dod.-2-11).
Ważniejsze kompozycje Koncert na organy małe, wielkie i orkiestrę symfoniczną (1974) Nokturny na baryton i orkiestrę kameralną, sł. K.K. Baczyński (1975) Tryptyk na chór a capella (1976) Elegie na sopran i fortepian (1977) Ilustracje na baryton i zespół kameralny, sł. W. Katarzyński (1978) Rapsod na sopran i smyczki, sł. R.M. Rilke (1979) Verset na organy (1979) Das Echo fernster Glückserinnerung na baryton i zespół kameralny, sł. S. Przybyszewski (1981) Aria i chorał na skrzypce (1982) Retrospekcje na orkiestrę (1983) Cantio polonica na organy (1985) Vers libre na perkusję solo (1985) Koło na saksofon (1986) Aforyzmy na sopran i zespół kameralny (1987) Fantazja na wiolonczelę i smyczki (1987) Conductus na 2 akordeony i organy (1988) Per uno solo na perkusję (1988) E-la na akordeon (1989) Cztery antyfony na sopran i organy (1992) Koncert na wiolonczelę i orkiestrę smyczkową (1992) Trzy psalmy na chór mieszany a cappella (1994) Święty Boże na sopran, tenor i chór a cappella (1995) Te Deum na sopran, chór i orkiestrę dętą (1995) Da pacem Domine na organy (1997) Pieśni kurpiowskie na chór żeński a cappella (1997) Veni Creator na organy (1998)
Ordery i odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2012) „za wybitne zasługi w upowszechnianiu kultury muzycznej, za osiągnięcia w twórczości artystycznej i działalności dydaktycznej”. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2001) „za wybitne zasługi w pracy dydaktycznej, za osiągnięcia w twórczości artystycznej”. Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2007) Medal „Polonia Mater Nostra Est” (2014)
Krzyż Wielki Orderu pro Merito Melitensi (Zakon Maltański, 2007) Honorowa Odznaka Stowarzyszenia Autorów ZAiKS (2008)
Nagrody i wyróżnienia
I nagroda w Konkursie Młodych Kompozytorów Związku Kompozytorów Polskich w Warszawie za Nokturn na baryton i orkiestrę kameralną (1975) III nagroda w Konkursie im. Artura Malawskiego w Krakowie za Ilustracje na baryton i zespół kameralny (1978) Nagroda Ministra Kultury i Sztuki III stopnia (1980) II nagroda w konkursie kompozytorskim w Białymstoku (1981) III nagroda w Konkursie Związku Autorów i Kompozytorów Scenicznych w Warszawie za Aforyzmy na sopran i zespół kameralny (1987) 5 nagród w konkursie kompozytorskim Warszawskiego Oddziału Związku Kompozytorów Polskich (w latach 1982–1987) Nagroda Ministra Kultury i Sztuki (1995) Nagroda miasta Legnicy (2000, 2008) Nagroda im. Brata Alberta (2008) Nagroda im. Włodzimierza Pietrzaka (2009) Nagroda „Fryderyk” Akademii Fonograficznej w kategorii Kompozytor Roku (2010) Nagroda Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2011) tytuł doktora honoris causa Keimyung University w Daegu w Korei Południowej (2011) Nagroda ZAiKS-u za propagowanie polskiej muzyki współczesnej (2015)
Źródło:.
Przypisy
Bibliografia
Jacek Jadacki, Stanisław Moryto (2012-2019). W: J. Jadacki, Z teorii i historii muzyki. Lublin 2025, Polihymnia, s. 351-378.https://polihymnia.pl/1864-szkice-z-teorii-i-historii-muzyki-jacek-juliusz-jadacki.html
Kategoria:Laureaci Nagrody Ministra Kultury i Sztuki (Polska Ludowa) Kategoria:Ludzie urodzeni w Łącku (województwo małopolskie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Polonia Mater Nostra Est Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Pro Merito Melitensi Kategoria:Polscy kompozytorzy muzyki poważnej Kategoria:Polscy organiści Kategoria:Rektorzy Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina Kategoria:Urodzeni w 1947 Kategoria:Zmarli w 2018