Jedenasty Kneset – jedenasta kadencja parlamentu Izraela odbywająca się w latach 1984–1988.
Wybory odbyły się 23 lipca 1984, a pierwsze posiedzenie parlamentu miało miejsce 13 sierpnia 1984.
Oficjalne wyniki wyborów
Partia Głosy Procent Mandaty Koalicja Pracy (Ma’arach, המערך) 724.074 34,9% 44 Likud (ליכוד) 661.302 31,9% 41 Techijja-Comet (תחיה) 83.037 4,0% 5 Narodowa Partia Religijna (Mafdal) (מפלגה דתית לאומית-מפד"ל) 3.530 3,5% 4 Hadasz (Demokratyczny Front na Rzecz Pokoju i Równości) (החזית הדמוקרטית לשלום ולשוויון) 69.815 3,4% 4 Szas (ש"ס) 63.605 3,1% 4 Szinui (שינוי) 54.747 2,7% 3 Ratz (רצ) 49.698 2,4% 3 Jachad (רצ) 46.302 2,2% 3 Progresywna Lista dla Pokoju 38.012 1,8% 2 Agudat Israel (אגודת ישראל) 36.079 1,7% 2 Morasza-Po’alej Agudat Jisra’el 33.287 1,6% 2 Tami 31.103 1,5% 1 Kach (כ"ך) 25.907 1,2% 1 Omec 23.845 1,2% 1 Razem 2.654.613 100,0% 120
Posłowie Posłowie wybrani w wyborach: PartiaPosłowieKoalicja PracyJacques Amir, Adi’el Amora’i, Nawa Arad, Szoszanna Arbeli-Almozlino, Jicchak Arci, Chajjim Bar-Lew, Uzzi Baram, Dow Ben-Me’ir, Abdulwahab Darawsze, Simcha Dinic, Abba Eban, Refa’el Ederi, Elazar Granot, Chajka Grossman, Mordechaj Gur, Menachem Hakohen, Aharon Harel, Micha’el Charisz, Szelomo Hillel, Awraham Kac-Oz, Jisra’el Kesar, Dawid Liba’i, Amnon Lin, Aharon Nahmias, Ora Namir, Icchak Nawon, Arje Nehemkin, Szimon Peres, Jicchak Perec, Icchak Rabin, Chajjim Ramon, Nachman Raz, Josi Sarid, Amira Sartani, Mosze Szachal, Efrajim Szalom, Wiktor Szem-Tow, Edna Solodar, Elijjahu Speiser, Ja’ir Caban, Ja’akow Cur, Muhammad Watad, Szewach Weiss, Gad Ja’akowiLikudMosze Arens, Joram Aridor, Elijjahu Ben Elisar, Me’ir Kohen-Awidow, Jigal Kohen-Orgad, Jigal Kohen, Chajjim Korfu, Micha’el Dekel, Sara Doron, Micha’el Etan, Owadja Eli, Gidon Gadot, Mirjam Glazer-Ta’asa, Pinchas Goldstein, Pesach Grupper, Mosze Kacaw, Chajjim Kaufman, Eli’ezer Kulas, Uzzi Landau, Dawid Lewi, Uri’el Lin, Dawid Magen, Jehoszua Maca, Dan Meridor, Roni Milo, Jicchak Moda’i, Amal Nasser el-Din, Mosze Nissim, Ehud Olmert, Gidon Patt, Micha’el Reisser, Jicchak Sejger, Beni Szalita, Icchak Szamir, Awraham Szarir, Ariel Szaron, Me’ir Szitrit, Dow Szilanski, Eli’ezer Szostak, Dan Tichon, Ari’el WeinsteinTechijjaRefa’el Etan, Ge’ula Kohen, Juwal Ne’eman, Gerszon Szafat, Eli’ezer WaldmanNarodowa Partia ReligijnaJosef Burg, Dawid Danino, Zewulun Hammer, Awner-Chaj SzakiHadaszCharlie Biton, Taufik Tubi, Me’ir Wilner, Taufik Zi’adSzasJicchak Perec, Refa’el Pinchasi, Ja’akow Josef, Szimon Ben SzelomoSzinuiZajdan Ataszi, Amnon Rubinstein, Mordechaj WirszubskiRatzSzulammit Alloni, Mordechaj Bar-On, Ran KohenJachadSzelomo Amar, Binjamin Ben Eli’ezer, Ezer WeizmanProgresywna Lista dla PokojuMuhammad Mi’ari, Mattitjahu PeledAgudat IsraelMenachem Porusz, Awraham Josef SzapiraMoraszaChajjim Drukman, Awraham WerdigerKachMe’ir KahaneTamiAharon AbuchaciraOmecJigga’el Hurwic
Zmiany Zmiany w trakcie kadencji: NastępcaPoprzednikPartiaDataJa’akow SzamajJicchak SejgerLikud5 lutego 1985Dawid ZuckerMordechaj Bar-OnRatz26 listopada 1986Ja’akow GilSimcha DinicKoalicja Pracy13 marca 1988Gadi JaciwWiktor Szem-TowMapam15 marca 1988Awraham SzochatAharon HarelKoalicja Pracy10 maja 1988Dawid MorMicha’el ReisserLikud27 października 1988Uri SebagAdi’el Amora’iKoalicja Pracy31 października 1988
Historia W wyniku wyborów nastąpił w Izraelu polityczny pat. Nastąpiła równowaga sił pomiędzy prawicowo-religijnym blokiem a lewicowo-arabskim blokiem. Jedynym sposobem wyjścia z martwego punktu było stworzenie rządu jedności narodowej. Podczas kadencji jedenastego Knesetu powstały dwa takie rządy. Umowa koalicyjna regulowała zasadę rotacji urzędów pomiędzy dwoma ugrupowaniami politycznymi. Fakt, że większość posłów należało do koalicji rządowej, wyraźnie wpłynął na charakter pracy jedenastego Knesetu. Wejście do parlamentu skrajnie prawicowego rabina Me’ira Kahane spowodowało uchwalenie poprawki, która uniemożliwiała listom podburzającym do rasizmu startować w wyborach parlamentarnych. Równocześnie przegłosowano ustawę, zamykającą dostęp do parlamentu dla list, które odrzucają demokratyczną naturę państwa Izraela oraz fakt, że jest to państwo narodu żydowskiego.
Najważniejszym problemem, z którym borykał się jedenasty Kneset był kryzys gospodarczy. Postanowiono walczyć z wysoką inflacją oraz ustabilizować gospodarkę, jednak podjęte środki spowodowały nagły wzrost bezrobocia i poważne trudności finansowe wielu przedsiębiorstw, kibuców, moszawów i prywatnych gospodarstw. Komisja Bejskiego przedstawiła raport, z którego wynikało, że to manipulacje finansowe niektórych banków doprowadziły do załamania się rynku.
Równocześnie izraelska armia wycofała się z Libanu.
Jedenasty Kneset uznał za niemożliwe podjęcie jakichkolwiek kontaktów z palestyńską terrorystyczną Organizacją Wyzwolenia Palestyny. Coraz częstszymi były przypadki ataków terrorystycznych na cywilów w Izraelu. Pod koniec 1987 wybuchło palestyńskie powstanie Intifada.
Pośród wielu międzynarodowych wydarzeń warto wspomnieć o ugodzie londyńskiej zawartej między Szymonem Peresem a królem Husseinem. Plan pokojowy Reagana zakładał utworzenie niepodległego państwa palestyńskiego w Samarii, Judei i Gazie. W tym okresie miasto Taba powróciła do Egiptu.
Z innych wewnętrznych spraw można wymienić: rozprawę Demjanjuka, problem z żydowskimi „zdrajcami” z ZSRR, kryzys w systemie zdrowotnym, kontrowersje wokół przeszczepów narządów, budowa nadajników „Głosu Ameryki” w Arawa oraz przypadki przemocy ze strony policji.
Dwudziesty pierwszy rząd (1984–1986) Dwudziesty pierwszy rząd został sformowany przez Szimona Peresa w dniu 13 września 1984.
Premier ustąpił w wyniku realizacji umowy koalicyjnej o rotacji urzędów.
Dwudziesty drugi rząd (1986–1988) Dwudziesty drugi rząd został sformowany przez Icchaka Szamira w dniu 20 października 1986.
Zobacz też Ustrój polityczny Izraela Partie polityczne w Izraelu
Przypisy
11 Kategoria:1984 w Izraelu Kategoria:1985 w Izraelu Kategoria:1986 w Izraelu Kategoria:1987 w Izraelu Kategoria:1988 w Izraelu