thumb|E satyra Le l’epistole di Q. Orazio Flacco, wydrukowane w 1814 roku thumb|Argument kontra pałka – rysunek satyryczny przedstawiający kongresmena Prestona Brooksa brutalnie atakującego senatora Charlesa Sumnera (22 maja 1856); jeden z wcześniejszych przykładów przemocy parlamentarnej w USA. Satyra (z )satura. – gatunek literacki lub publicystyczny, który ośmiesza i piętnuje ukazywane w niej zjawiska, obyczaje, politykę, grupy lub stosunki społeczne. Stanowi jedną z najważniejszych form komizmu i prezentuje świat poprzez komiczne wyolbrzymienie, ale nie proponuje żadnych rozwiązań pozytywnych. Cechą charakterystyczną satyry jest karykaturalne ukazanie postaci. Istotą satyry jest krytyczna postawa autora wobec rzeczywistości, ukazywanie jej w krzywym zwierciadle. Satyra łączy w sobie epikę, lirykę i dramat (także inne formy wypowiedzi) wywodzące się ze starożytności (pisał je m.in. Horacy).
Podział satyr Ze względu na budowę: monolog (np. Świat zepsuty Ignacego Krasickiego) monolog ujęty w cudzysłów (np. Do króla) dialog (np. Żona modna lub Pijaństwo) Ze względu na treść: filozoficzna literacka polityczna społeczno-obyczajowa romantyczna
Współczesne satyry polityczne Satyra polityczna wywołuje niekiedy ostre kontrowersje. W przypadku satyry dotyczącej głów państw czasami dochodzi do protestów, wysyłania not dyplomatycznych i domagania się reakcji rządu za karalną obrazę. Przykłady to: Maja Berezowska i sprawa karykatur Hitlera Lech Kaczyński i publikacja satyry w „Tageszeitung”.
Zobacz też ironia komedia
Przypisy
Bibliografia
przekład na język rosyjski: