Bethanie Mattek-Sands (ur. 23 marca 1985 w Rochester, Minnesota) – amerykańska tenisistka, złota medalistka Letnich Igrzysk Olimpijskich 2016 w grze mieszanej, mistrzyni Australian Open 2015 i 2017, French Open 2015 i 2017 oraz US Open 2016 w grze podwójnej, a także Australian Open 2012, French Open 2015 oraz US Open 2018 i 2019 w grze mieszanej, reprezentantka kraju w Pucharze Federacji. Od 9 stycznia 2017 do 20 sierpnia 2017 liderka rankingu WTA deblistek.
Kariera tenisowa W tenisa zaczęła grać mając pięć lat.
W karierze nie wygrała turnieju singlowego WTA Tour, ale pięciokrotnie wygrywała turnieje kategorii ITF, m.in. w 2004 roku zwyciężyła w Schenectady, a rok później w Palm Beach Gardens. Najlepszy występ w turniejach Women’s Tennis Association osiągnęła w 2005 roku w Cincinnati dochodząc do półfinału, po drodze pokonując dwie rozstawione zawodniczki – Francuzkę Marion Bartoli i Serbkę Jelenę Janković. W 2004 roku wygrała turniej deblowy w Vancouver w parze z rodaczką Abigail Spears. Na kolejne zwycięstwo czekała trzy lata, po dwóch sezonach bez tytułu w lipcu 2007 roku triumfowała w grze podwójnej w ojczystym Cincinnati w parze z Sanią Mirzą.
Podczas US Open w 2005 roku została ona ukarana grzywną za grę w kowbojskim kapeluszu. Rok później na Wimbledonie wystąpiła w piłkarskich getrach, spodenkach do biegania, długich wiszących kolczykach i opasce na czole. W tym samym roku podczas US Open pojawiła się na korcie w podkolanówkach, oraz koszulce z postrzępionymi rękawami.
29 listopada 2008 w Naples na Florydzie poślubiła Jasona Sandsa. Mattek wystąpiła w czarnej kreacji. Od tego czasu w profesjonalnych turniejach używa podwójnego nazwiska Mattek-Sands.
W roku 2009 wystąpiła w trzech turniejach zaliczanych do Wielkiego Szlema. W 1. rundzie French Open uległa rozstawionej z numerem trzecim Amerykance Venus Williams 1:6, 6:4, 2:6. Później, na kortach Wimbledonu, w 1. rundzie turnieju trafiła na Australijkę Samanthę Stosur. Przegrała z nią 4:6, 7:6, 2:6. Podczas US Open doszła do 2. rundy ponownie przegrywając z Venus Williams, tym razem w dwóch setach. W 1. rundzie pokonała Czeszkę Ivetę Benešovą 6:3, 6:4. Rok 2009 zakończyła na 152. pozycji w rankingu gry pojedynczej.
W sezonie 2010 w Wielkim Szlemie wystąpiła również 3 razy. We French Open pokonała Amerykankę Vanię King 6:2, 6:2. Następnie uległa reprezentantce Izraela, Szachar Pe’er, 6:3, 0:6, 1:6. Na kortach Wimbledonu przegrała w już na samym początku z Chorwatką Karoliną Šprem 3:6, 4:6. W czasie trwania US Open doszła do 2. rundy pokonując w 1. rundzie Hiszpankę Anabel Medinę Garrigues 4:6, 6:4, 6:1. Później uległa Niemce Andrei Petković w 3 setach. Rok 2010 zakończyła na 59. pozycji w rankingu singlowym. W tym roku jej trenerem został Adam Altschuler.
Sezon 2011 rozpoczęła od finału w Hobart, w którym uległa reprezentantce gospodarzy, Jarmili Gajdašovej, 4:6, 3:6. Australian Open nie był już tak dobry dla Amerykanki, gdyż przegrała w 1. rundzie z niżej od niej notowaną Holenderką Arantxą Rus 1:6, 6:3, 5:7. Później doszła do półfinału turnieju halowego w Paryżu, gdzie przegrała Czeszką Petrą Kvitovą 2:6, 0:6. W Madrycie doszła do ćwierćfinału pokonując po drodze Serbkę Anę Ivanović, Vanię King i wówczas czwartą w rankingu Włoszkę Francescę Schiavone. W ćwierćfinale uległa Chince Li Na 4:6, 6:3, 4:6. Na kortach Rolanda Garrosa doszła do 3. rundy, w której to przegrała z Jeleną Janković 2:6, 2:6. W Wimbledonie uległa w 1. rundzie znacznie niżej notowanej Japonce Misaki Doi 4:6, 7:5, 5:7. W turnieju nowojorskim odpadła już w pierwszej rundzie po porażce ze Słowenką Poloną Hercog 1:6 3:6. Po US Open Amerykanka leczyła kontuzję barku i nie wystąpiła do końca roku w żadnym turnieju. Rok zakończyła na 55. pozycji w rankingu.
Sezon 2012 rozpoczęła od turnieju w Hobart i od zwycięstwa nad Australijką Ashleigh Barty 6:2, 6:2. W kolejnej rundzie uległa jednak Rumunce Soranie Cîrstei 6:2, 3:6, 5:7. Brała udział w wielkoszlemowym Australian Open, ale została wyeliminowana w 1. rundzie przez Polkę Agnieszkę Radwańską 7:6(10), 4:6, 2:6. W grze mieszanej, w parze z Horią Tecău odniosła zwycięstwo, pokonując w finale Jelenę Wiesninę i Leandera Paesa 6:3, 5:7, 10–3. Razem z Sanią Mirzą zwyciężyła w turnieju Premier Series w Brukseli.
Sezon 2013 zaczęła od triumfu w zawodach deblowych w Brisbane, gdzie razem z Sanią Mirzą pokonały 4:6, 6:4, 10–7 parę Anna-Lena Grönefeld-Květa Peschke. W lutym, ponownie z Mirzą, zwyciężyła w turnieju rangi WTA Premier w Dubaju. Tym razem debel pokonał w finale parę Nadieżda Pietrowa–Katarina Srebotnik wynikiem 6:4, 2:6, 10–7. W marcu awansowała do finału gry pojedynczej w Kuala Lumpur. Uległa w nim Karolínie Plíškovej 6:1, 5:7, 3:6. W kwietniu razem z Mirzą osiągnęły finał w Stuttgarcie, przegrywając w nim z parą Mona Barthel–Sabine Lisicki 4:6, 5:7.
W sezonie 2015 Amerykanka w parze z Sanią Mirzą triumfowały w zawodach w Sydney, pokonując w finale 6:3, 6:3 Raquel Kops-Jones i Abigail Spears. Dwa tygodnie później Mattek-Sands została mistrzynią Australian Open w konkurencji gry podwójnej. Razem z Lucie Šafářovą pokonały wynikiem 6:4, 7:6(5) Chan Yung-jan oraz Zheng Jie. Para wygrała również zawody w Stuttgacie, pokonując w finale Caroline Garcię i Katarinę Srebotnik 6:4, 6:3. Razem z Mikiem Bryanem triumfowali na French Open w rozgrywkach mikstowych, pokonując w meczu mistrzowskim Lucie Hradecką i Marcina Matkowskiego. Trzy dni później razem z Šafářovą triumfowała także w konkurencji gry podwójnej, w finale wygrywając z Casey Dellacquą i Jarosławą Szwiedową 3:6, 6:4, 6:2. Razem z Samem Querreyem uczestniczyli w finale gry mieszanej podczas US Open, jednakże ulegli szwajcarsko-hinduskiej parze Martina Hingis–Leander Paes. W drugiej połowie marca 2016 roku Mattek-Sands w parze z rodaczką Coco Vandeweghe wygrały rozgrywki rangi Mandatory w Indian Wells.
Historia występów wielkoszlemowych Legenda
Występy w grze pojedynczej Turniej 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 2024 Tytuły Z–P Australian Open A A A A A A A A A A 1R 1R Q1 1R 3R 1R Q3 A 1R A A A A A 0 / 6 2 – 6 French Open A A A A A 1R A 2R 1R 2R 3R 2R 4R A 1R 1R 3R 2R A A A A A A 0 / 11 11 – 11 Wimbledon A A A A A 1R 2R 4R 1R 1R 1R A 1R A 3R 1R 2R A A NH A A A A 0 / 10 7 – 10 US Open 1R 1R 1R 1R 1R 1R 2R 2R 2R 2R 1R 1R 2R A 3R 1R A Q1 Q1 A A A A A 0 / 15 7 – 15 Ranking na koniec roku 338 270 135 166 171 104 112 39 152 59 55 173 47 175 61 175 121 370 398 337 367 –Wystąpiła w rozgrywkach, ale przez zbyt małą liczbę punktów nie została sklasyfikowana w rankingu WTA. 1174 – 0 / 42 27 – 42
Występy w grze podwójnej Turniej 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 2024 2025 Tytuły Z–P Australian Open A A A 2R A A 2R 3R A QF QF 3R 1R A W 2R W A 1R 3R 2R A 1R 1R 1R 2 / 16 27 – 14 French Open A A A 3R A 1R 1R 2R QF 3R 2R 1R 3R A W 1R W 2R A QF F A 1R 2R 2 / 17 33 – 15 Wimbledon A A A 2R A 2R 2R QF 3R SF 2R 3R A A QF 1R 2R QF QF NH 2R A A 3R 0 / 15 27 – 14 US Open 1R 1R 2R 1R 1R 3R QF A QF QF 3R 3R A A A W A 2R 1R 1R 3R A 2R 3R 1 / 18 28 – 17 Ranking na koniec roku 524 533 106 106 120 47 36 26 17 17 17 35 36 268 3 5 8 65 24 20 15 – 51 20 5 / 66 115 – 60
Występy w grze mieszanej Turniej 2001 2002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 2024 2025 Tytuły Z–P Australian Open A A A A A A A 1R A 2R SF W 1R A A QF QF A QF F 2R A 2R 1R 1R 1 / 13 21 – 11 French Open A A A A A A A 2R 1R 1R A 2R A A W A 1R A A NH 1R A 2R 1R 1 / 9 8 – 8 Wimbledon A A A A A 2R A 1R 3R 3R A 1R A A SF A A 2R 2R NH 3R A A 1R 0 / 10 9 – 8 US Open A A A A A A A A QF SF A 1R A A F A A W W NH 1R A 2R A 2 / 8 20 – 6 4 / 40 58 – 33
Finały turniejów WTA
Gra pojedyncza 4 (0–4)
Gra podwójna 49 (30–19)
Gra mieszana 8 (5–3)
Występy w Turnieju Mistrzyń W grze podwójnej Rok Rezultat Partnerka Przeciwniczki Wynik2015 RR Lucie Šafářová Chan Hao-ching Chan Yung-jan Caroline Garcia Katarina Srebotnik Garbiñe Muguruza Carla Suárez Navarro 2:6, 2:62:6, 0:3 krecz6:3, 7:6(1)2016 Finał Lucie Šafářová Jekatierina Makarowa Jelena Wiesnina 6:7(5), 3:62017 wycofanie Lucie Šafářová nie wystąpiły z powodu kontuzji Mattek-Sands 2024 Zawodniczki rezerwowe Sofia Kenin nie wystąpiły
Finały turniejów ITF turnieje z pulą nagród 100 000 $ turnieje z pulą nagród 75 000 $ turnieje z pulą nagród 50 000 $ turnieje z pulą nagród 25 000 $ turnieje z pulą nagród 15 000 $ turnieje z pulą nagród 10 000 $
Gra pojedyncza 9 (5-4) RezultatDataTurniej($)Naw. PrzeciwniczkaWynik Finalistka 09/12/2002 Boynton Beach Ceglana Julija Wakułenko 4:6, 0:6 Zwyciężczyni 27/01/2003 Fullerton Twarda Seda Noorlander 6:4, 3:6, 6:4 Finalistka 20/07/2003 Oyster Bay Twarda Anna-Lena Grönefeld 3:6, 0:6 Zwyciężczyni 26/07/2004 Schenectady Twarda Maureen Drake 6:3, 6:1 Zwyciężczyni 05/11/2005 Palm Beach Gardens Ceglana Melinda Czink 4:6, 6:4, 6:4 Finalistka 23/10/2006 Houston Twarda Ágnes Szávay 6:2, 4:6, 1:6 Zwyciężczyni 14/05/2007 Indian Harbour Beach Ceglana Wolha Hawarcowa 7:5, 1:6, 6:1 Zwyciężczyni 27/04/2008 Dothan Ceglana Varvara Lepchenko 6:2, 7:6(3) Finalistka 11/05/2008 Indian Harbour Beach Ceglana Yanina Wickmayer 4:6, 6:7(5)
Gra podwójna 8 (3-5) RezultatDataTurniej($)Naw. Partnerka PrzeciwniczkiWynik Zwyciężczyni 27/01/2003 Fullerton Twarda Shenay Perry Elizabeth Schmidt Anousjka Van Exel 6:3, 6:2 Finalistka 10/02/2003 Midland Twarda Shenay Perry Teryn Ashley Abigail Spears 1:6, 6:4, 4:6 Zwyciężczyni 19/05/2003 Charlottesville Ceglana Lilia Osterloh Julie Ditty Christina Wheeler 7:5, 6:1 Finalistka 08/06/2003 Surbiton Trawiasta Lilia Osterloh Shinobu Asagoe Nana Miyagi 6:7(11), 6:3, 4:6 Zwyciężczyni 07/10/2003 Troy Twarda Shenay Perry Lindsay Lee-Waters Petra Rampre 6:2, 2:6, 6:4 Finalistka 04/10/2004 Troy Twarda Shenay Perry Teryn Ashley Laura Granville 6:2, 0:3 krecz Finalistka 24/10/2005 Houston Twarda Angela Haynes Christina Fusano Raquel Kops-Jones 4:6, 3:6 Finalistka 14/11/2005 Pittsburgh Twarda Ashley Harkleroad Teryn Ashley Carly Gullickson 1:6, 0:6
Występy w igrzyskach olimpijskich Gra podwójna RundaPartnerkaPrzeciwniczkiWynik Letnie Igrzyska Olimpijskie w Rio de Janeiro 2016, reprezentując państwo I runda Coco Vandeweghe : Anabel Medina Garrigues / Arantxa Parra Santonja 6:1, 6:1 II runda : Timea Bacsinszky / Martina Hingis 4:6, 4:6 Letnie Igrzyska Olimpijskie w Tokio 2020, reprezentując państwo I runda Jessica Pegula : Magda Linette / Alicja Rosolska 6:1, 6:3 II runda : Alizé Cornet / Fiona Ferro 6:1, 6:4 Ćwierćfinał : Laura Pigossi / Luisa Stefani 6:1, 3:6, 6–10
Gra mieszana RundaPartnerPrzeciwnicyWynik Letnie Igrzyska Olimpijskie w Rio de Janeiro 2016, reprezentując państwo I runda Jack Sock: Johanna Konta / Jamie Murray 6:4, 6:3ćwierćfinał: Teliana Pereira / Marcelo Melo 4:6, 4:6półfinał: Lucie Hradecká / Radek Štěpánek 6:4, 7:6(3)finał: Venus Williams / Rajeev Ram 6:7(3), 6:1, 10–7
Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych Gra podwójna (1) Końcowy wynikRok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału Finalistka 2001 Wimbledon Trawiasta Christina Horiatopoulos Gisela Dulko Ashley Harkleroad 3:6, 1:6 Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1985 Kategoria:Ludzie urodzeni w Rochester (Minnesota) Kategoria:Amerykańskie tenisistki Kategoria:Amerykańscy medaliści olimpijscy Kategoria:Triumfatorki Australian Open Kategoria:Triumfatorki French Open Kategoria:Triumfatorki US Open Kategoria:Zdobywcy Pucharu Hopmana Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 2016 Kategoria:Medaliści letnich igrzysk olimpijskich w tenisie Kategoria:Tenisiści ziemni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016 Kategoria:Tenisiści ziemni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2020 Kategoria:Liderki rankingu deblowego WTA