Piotr Fiorentini (ur. 1791 w Wilnie, zm. 13 lipca 1858 w Warszawie) – polski oficer, urzędnik; kolekcjoner.
Pochodził z włoskiej rodziny, przybyłej do Polski w XVII wieku. Syn Baltazara i Katarzyny z Lewickich. Rodzina uzyskała u władz rosyjskich potwierdzenie szlachectwa.
Kapitan Wojska PolskiegoWedług „S. Orgelbranda Encyklopedja Powszechna”, Warszawa, 1899, Tom V, ss. 408 i n.; zaciągnął się w 1812 r., walczył w kampanii 1813 r. w Niemczech; kawaler Legii Honorowej. W 1814 wysłany do Anglii z misją wymiany polskich jeńców wojennych.
Złożył dymisję w 1817 roku i zatrudnił się jako urzędnik skarbowy; od 1823 przez 20 lat naczelnik komory celnej w Krakowie; od 1843 nadzorca komór celnych jako urzędnik do szczególnych poruczeń w Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu. Kilkukrotnie oskarżany o nadużycia, każdorazowo oczyszczał się z zarzutów. Ze służby ustąpił w 1851, po przejęciu administracji celnej przez władze rosyjskie.
Jako zamożny dyletant (dorobił się, m.in., kamienicy w Warszawie) kolekcjonował obrazy. Skłócony z rodziną, swoją kolekcję 200 obrazów zapisał warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych (m.in. rzekome autentyki Giocondy Leonarda da Vinci, Chrztu Chrystusa Tintoretta, Polowania Diany Rubensa oraz Snydersa); zbiór ten został później przejęty przez Muzeum Narodowe.
W 1819 należał do loży „Astrea”.
Przypisy
Bibliografia Polski Słownik Biograficzny, t. VI
Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilnie Kategoria:Oficerowie Wojska Księstwa Warszawskiego Kategoria:Polscy kolekcjonerzy Kategoria:Polacy – Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Polscy wolnomularze Kategoria:Urodzeni w 1791 Kategoria:Urzędnicy Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu Kategoria:Zmarli w 1858 Kategoria:Polacy pochodzenia włoskiego