mały|Grób Tadeusza Dietricha na cmentarzu Wojskowym na Powązkach Tadeusz Barnaba Dietrich (ur. 14 czerwca 1905 w Łodzi, zm. 28 lipca 1960 w Uppsali w Szwecji) – polski ekonomista i polityk komunistyczny. Poseł na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I kadencji, minister handlu wewnętrznego (1949–1952) oraz minister finansów (1952–1960).

Życiorys Syn Bolesława i Heleny. Studiował na wydziale finansowo-ekonomicznym Wyższej Szkoły Nauk Społecznych i Ekonomicznych w Łodzi, następnie na wydziale prawno-ekonomicznym Uniwersytetu Poznańskiego, doktorat obronił na Uniwersytecie Toruńskim (doktoryzował się w naukach prawnych i ekonomicznych). Od 1925 pracował w administracji skarbowej w Poznaniu i Łodzi, w latach 1936–1939 pracował w Ministerstwie Skarbu. W trakcie wojny pracował w przedsiębiorstwach prywatnych, w 1945 w Izbie Skarbowej w Łodzi, w latach 1945–1946 dyrektor departamentu podatkowego w Ministerstwie Skarbu, następnie do 1948 jego podsekretarz stanu.

W 1945 wstąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej, a w 1948 do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1947 członek Rady Naczelnej PPS, a w latach 1948–1960 Komitetu Centralnego PZPR. Pełnił mandat poselski na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I kadencji z okręgu Prudnik. W latach 1948–1949 prezes Centralnego Urzędu Planowania, następnie do 1952 minister handlu wewnętrznego, a w latach 1952–1960 minister finansów.

Zaliczany do byłych członków PPS zbliżonych do „puławian” podczas walki o władzę w kierownictwie PZPR w latach pięćdziesiątych. Był stałym członkiem Komitetu Współpracy Gospodarczej i Naukowo-Technicznej z Zagranicą.

Był żonaty z Marią Reginą z Dzienisiewiczów (1902–1999).

Zmarł 28 lipca 1960. Po przewiezieniu jego zwłok ze Szwecji został pochowany 1 sierpnia 1960 na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A 27-Tuje-15).

Ordery i odznaczenia Order Sztandaru Pracy I klasy (pośmiertnie, 1960) „w uznaniu wybitnych zasług w działalności polityczno-społecznej oraz w pracy nad rozwojem gospodarki narodowej”. Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (22 lipca 1947) „za wybitne zasługi położone w dziedzinie przebudowy systemu podatkowego”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (18 stycznia 1946) „w uznaniu wielkich zasług położonych w dziele zorganizowania przez urzędników Skarbowości polskiej”. Złoty Krzyż Zasługi Order 9 września 1944 II stopnia (Bułgaria, 1948)Symbole braterskiej współpracy [w:] „Gazeta Robotnicza”, nr 149, 1 czerwca 1948, s. 2.

Przypisy

Bibliografia

Informacje w BIP IPN.

Kategoria:Członkowie Komitetu Centralnego PZPR Kategoria:Członkowie Rady Naczelnej PPS (1944–1948) Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi Kategoria:Ministrowie finansów PRL Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Orderem 9 września 1944 Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Posłowie na Sejm Ustawodawczy (1947–1952) Kategoria:Posłowie z okręgu Prudnik (PRL) Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Urzędnicy Ministerstwa Skarbu II Rzeczypospolitej Kategoria:Wiceministrowie i urzędnicy PRL Kategoria:Zmarli w 1960