Wasylisa Holszańska, zwana Biełuchą (zm. przed 25 sierpnia 1484J. Tęgowski, Pierwsze pokolenia Giedyminowiczów, Poznań - Wrocław 1999, s. 93, przyp. 372.) – księżniczka wielkolitewska, najstarsza córka księcia Andrzeja Holszańskiego i Aleksandry Druckiej.
Historia W 1421 Władysław II Jagiełło rozważał poślubienie Wasylisy, zdecydował się jednak wybrać jej młodszą siostrę Zofię. W tej sytuacji wielki książę litewski Witold Kiejstutowicz, porozumiawszy się ze stryjem sióstr Holszańskich Siemionem Dymitrowicem Druckim, postanowił wydać Wasylisę za kniazia Iwana Bielskiego. W literaturze niekiedy nazywa się księżnę Bielską Biełuchą, prawdopodobnie od nazwy posiadłości Wasylisy i jej męża. W 1432 została porwana przez księcia litewskiego Świdrygiełłę wraz z dziećmi i dworem po zdobyciu przez niego Bobrujska. Z małżeństwa Wasylisy i Iwana pochodziło ośmioro dzieci: Iwan, Janusz, Fiodor, Siemion, Anna, żona księcia cieszyńskiego Bolesława II, Agnieszka, żona wojewody kijowskiego Iwana Chodkiewicza, córka nieznana z imienia, żona kniazia Iwana Wasylewica Ostrogskiego, córka nieznana z imienia, żona kniazia Dymitra Fiodorowica Odyncewicza.
Niekiedy w literaturze można spotkać błędneJ. Tęgowski, Pierwsze pokolenia Giedyminowiczów, Poznań - Wrocław 1999, s. 90-91. stwierdzenie, jakoby Wasylisa po śmierci Iwana Bielskiego wyszła ponownie za mąż za kniazia horodeńskiego Michała Siemionowica.
Przypisy
Bibliografia Tęgowski J., Pierwsze pokolenia Giedyminowiczów, Poznań – Wrocław 1999, , s. 90–93.
Kategoria:Holszańscy herbu Hippocentaurus Kategoria:Urodzeni w XV wieku Kategoria:Zmarli w XV wieku