Przetłok bromolejowy – szlachetna technika fotograficzna, będąca rozwinięciem bromoleju. Zaliczana jest do technik chromianowych pośrednichT. Cyprian, Fotografia. Technika i twórczość, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1960, s. 215..
Technika Proces tworzenia obrazu techniką przetłoku bromolejowego składa się z dwóch głównych etapów: Przygotowanie matrycy (bromolej): Wykonuje się standardową odbitkę srebrową, którą następnie poddaje się procesowi odbielenia oraz garbowania (zazwyczaj w kąpieli z dwuchromianem potasu). W efekcie żelatyna w miejscach naświetlonych (odpowiadających cieniom) utwardza się i przyjmuje farbę tłustą, natomiast w miejscach jasnych pozostaje chłonna dla wody i nie przyjmuje farby. Przeniesienie (transfer): W przeciwieństwie do klasycznego bromoleju, w technice przetłoku tak przygotowaną (pokrytą farbą olejną) matrycę dociska się do drugiego podłoża (np. papieru artystycznego, czerpanego) za pomocą prasy do technik graficznych. Dzięki temu obraz zostaje "przeniesiony" na nowy materiał.
Zaletą tej metody jest możliwość uzyskania unikalnej faktury oraz wyboru dowolnego podłoża, co pozwala na dużą swobodę artystyczną.
Historia Tę pracochłonną i „szlachetną” technikę stosowali czołowi piktorialiści, m.in. Robert Demachy, który był jednym z jej największych propagatorów. W Polsce technikę tę z powodzeniem wykorzystywali m.in. Jan Bułhak, Wojciech Buyko, Tadeusz Cyprian, Bolesław Gardulski oraz Tadeusz Przypkowski. Po II wojnie światowej technika ta, ze względu na dużą pracochłonność i dostępność łatwiejszych metod fotograficznych, była wykorzystywana stosunkowo rzadkoW. Dederko, Szlachetne techniki fotograficzne, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1965, s. 92..
Zobacz też
guma dwuchromianowa
Przypisy
Kategoria:Techniki fotograficzne Kategoria:Szlachetne techniki fotograficzne