Iván René Valenciano Pérez (ur. 18 marca 1972 w Barranquilli), piłkarz kolumbijski grający na pozycji napastnika. Nosi przydomek „El Gordito de Oro” (Złoty Gruby Człowiek).
Kariera klubowa Valenciano pochodzi z miasta Barranquilla. Jest wychowankiem tamtejszego klubu Atlético Junior, w barwach którego zadebiutował już w 1988 w Copa Mustang (miał wówczas 16 lat). Do pierwszego składu przebił się w 1990 roku i jako 18-latek robił furorę w lidze. Zdobył 9 goli, ale był to dopiero zwiastun dalszej skuteczności Ivana. W 1991 roku 19-letni Valenciano uzyskał aż 30 goli w lidze dla Atletico i tym samym został królem strzelców ligi. Dobra gra i wysoka skuteczność spowodowała, iż latem 1992 roku Valenciano trafił do Europy. Został zawodnikiem włoskiej Atalanty BC. Tam jednak nie potrafił przebić się do pierwszego składu i zagrał jedynie w 5 meczach Serie A i po roku wrócił do Barranquilli. W Kolumbii odzyskał skuteczność i w 1993 roku jego 18 goli znacznie przyczyniło się w zdobyciu mistrzostwa kraju przez Atletico Junior. Sukces ten klub powtórzył w 1995 roku, a Ivan po raz drugi w karierze został królem strzelców ligi, tym razem strzelając 24 bramki. W 1996 znów był najlepszym strzelcem ligi z 36 golami na koncie.
Zimą 1997 Ivan wyjechał do Meksyku, gdzie najpierw przez pół sezonu grał w CD Veracruz (6 goli w lidze), a następnie przez kolejne półtora w Monarcas Morelia (5 goli w sezonie 1997/1998 i 4 w sezonie 1998/1999).
W 1999 roku Valenciano wrócił do ojczyzny. Poł sezonu spędził w macierzystym Atletico Junior, ale szybko przeniósł się do Independiente Medellin. Tam znów popisał się wysoką skutecznością, gdy zdobył 24 gole w lidze, strzeleckim dorobkiem ustępując jedynie Sergio Galvánowi Reyowi (26 bramek). W 2000 roku Valenciano dość niespodziewanie przeszedł do słabszego zespołu, Atletico Bucaramanga. Od tego czasu niemal co roku zmieniał klub. Najpierw trafił do Deportivo Cali, a następnie do brazylijskiej Gamy. W 2002 roku był piłkarzem Realu Cartagena, który jednak spadł do Primera B Colombiana. W 2003 roku Valenciano trafił do Quindio Armenia, w którym spędził półtora sezonu. Jeszcze w tym samym roku na rundę trafił do ekwadorskiego Olmedo Riobamba. W 2005 roku Valenciano grał w stołecznym Millonarios FC, z którym zakończył sezon na 14. miejscu. W 2006 roku po raz kolejny został zawodnikiem Atletico Junior Barranquilla. W tamtym roku grał też ponownie w Olmedo, a karierę kończył w 2007 roku w Centauros Villavicencio.
Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki 1988 Atlético Junior
Copa Mustang ? ? 1989 Atlético Junior
Copa Mustang ? ? 1990 Atlético Junior
Copa Mustang 39 8 1991 Atlético Junior
Copa Mustang 47 30 1992 Atlético Junior
Copa Mustang 10 6 1992/93 Atalanta BC
Serie A 5 0 1993 Atlético Junior
Copa Mustang 17 18 1994 Atlético Junior
Copa Mustang 21 15 1995 Atlético Junior
Copa Mustang 26 24 1995/96 Atlético Junior
Copa Mustang 36 36 1996/97 CD Veracruz
Primera División de México 10 6 1997/98 Monarcas Morelia
Primera División de México 15 5 1998/99 Monarcas Morelia
Primera División de México 15 4 1999 Atlético Junior
Copa Mustang 10 6 1999 Independiente Medellín
Copa Mustang 38 24 2000 Atlético Bucaramanga
Copa Mustang ? ? 2001 Deportivo Cali
Copa Mustang 13 5 2001 SE Gama
Campeonato Brasileiro 4 0 2002 Real Cartagena
Copa Mustang ? 2 2003 Quindio Armenia
Copa Mustang 17 5 2004 Quindio Armenia
Copa Mustang 14 4 2004 Olmedo Riobamba
Campeonato Ecuatoriano de Fútbol 17 3 2005 Millonarios FC
Copa Mustang 8 1 2006 Atlético Junior
Copa Mustang 6 1 2006 Olmedo Riobamba
Campeonato Ecuatoriano de Fútbol 11 1 2007 Centauros Villavicencio
Copa Mustang 13 5
Kariera reprezentacyjna W 1992 roku Valenciano był członkiem olimpijskiej reprezentacji Kolumbii na Igrzyska Olimpijskie w Barcelonie. Był tam podstawowym zawodnikiem, jednak nie pomógł zespołowi w wyjściu z grupy.
W pierwszej reprezentacji Kolumbii Valenciano zadebiutował jeszcze w 1991 roku, 15 lipca podczas turnieju Copa América 1991, w przegranym 0:1 meczu z Urugwajem. Kolumbia zajęła wówczas 4. miejsce w tym turnieju. W 1994 roku został powołany przez selekcjonera Francisco Maturanę na Mistrzostwa Świata w USA. Tam zagrał w jednym meczu – w 46. minucie meczu z USA wszedł na boisko za Faustino Asprillę, ale nie potrafił zapobiec porażce 1:2, po której Kolumbia odpadła z turnieju.
W reprezentacji Valenciano grał do 2001 roku i przez ten okres rozegrał łącznie 29 meczów i zdobył 13 goli.
Sukcesy Mistrzostwo Kolumbii: 1993, 1995 z Atletico Junior Król strzelców Copa Mustang: 1991 (30 goli), 1995 (24 gole), 1996 (36 goli) Udział w MŚ: 1994
Bibliografia
Kategoria:Reprezentanci Kolumbii w piłce nożnej Kategoria:Kolumbijscy piłkarze na igrzyskach olimpijskich Kategoria:Piłkarze nożni na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1992 Kategoria:Piłkarze Junior FC Kategoria:Piłkarze Atalanty BC Kategoria:Piłkarze Tiburones Rojos de Veracruz Kategoria:Piłkarze Deportivo Unicosta Kategoria:Piłkarze Atlético Morelia Kategoria:Piłkarze Independiente Medellín Kategoria:Piłkarze Atlético Bucaramanga Kategoria:Piłkarze SE Gama Kategoria:Piłkarze Unión Magdalena Kategoria:Piłkarze Realu Cartagena Kategoria:Piłkarze Deportivo Cali Kategoria:Piłkarze CD Olmedo Kategoria:Piłkarze Centauros Villavicencio Kategoria:Piłkarze Alianza Petrolera Kategoria:Piłkarze Deportes Quindío Kategoria:Piłkarze Millonarios FC Kategoria:Uczestnicy Copa América 1991 Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1994 Kategoria:Urodzeni w 1972 Kategoria:Ludzie urodzeni w Barranquilli Kategoria:Królowie strzelców Liga Dimayor