Spółgłoska szczelinowa języczkowa dźwięczna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych, oznaczany w międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA symbolem [].
Artykulacja Opis W czasie artykulacji tej spółgłoski: modulowany jest strumień powietrza wydychany z płuc, czyli jest to spółgłoska płucna egresywna tylna część podniebienia miękkiego zamyka dostęp do jamy nosowej, jest to spółgłoska ustna prąd powietrza w jamie ustnej uchodzi wzdłuż środkowej linii języka – spółgłoska środkowa tylna część języka dotyka języczka – jest to spółgłoska języczkowa wiązadła głosowe periodycznie drgają, spółgłoska ta jest dźwięczna
Warianty Opisanej powyżej artykulacji może towarzyszyć dodatkowo: wzniesienie środkowej części grzbietu języka w stronę podniebienia twardego, mówimy wtedy o spółgłosce zmiękczonej (spalatalizowanej): [] przewężenie w gardle, mówimy spółgłosce faryngalizowanej spółgłosce: [] zaokrąglenie warg, mówimy wtedy o labializowanej spółgłosce []
Przykłady w języku aleuckim: chamĝul [] "prać" w języku awarskim: тIагъур [] "czapka" w języku francuskim: France [] "Francja" w języku hebrajskim (wymowa aszkenazyjska): ירוק [] "zielony" w języku niemieckim: Ehre [] "honor" (w niektórych dialektach; w innych w tym wyrazie występuje [r] lub []) w języku ubychijskim: [] "droga"
szczelinowa języczkowa dźwięczna