thumb|Grób rodziny Podhorskich Włodzimierz Zygmunt Benedykt Piotr Podhorski (ur. 22 lutego 1884 w majątku rodzinnym Konele, w pow. lipowieckim, w guberni kijowskiej, zm. 30 lipca 1941 w Warszawie) – inżynier, pułkownik kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Był synem Piotra, właściciela ziemskiego, i Klementyny z Lipkowskich oraz starszym bratem Wacława (1885–1966) i Zygmunta (1891–1960), generała brygady.

W 1903 ukończył szkołę średnią im. św. Pawła w Odessie. Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim (1904-1907). Odbył jednoroczną służbę wojskową w 26 pułku dragonów w Białej Cerkwi. Następnie, jako chorąży rezerwy, powoływany był na ćwiczenia w 9 Kazańskim pułku dragonów (9 Dywizja Kawalerii) w Żytomierzu i 11 Ryskim pułku dragonów (11 DK) w Krzemieńcu. W czasie I wojny światowej służył w 9 Korpusie armii rosyjskiej i w sztabie I Korpusu Polskiego.

1 maja 1919 został adiutantem I Brygady Jazdy Wielkopolskiej. W kwietniu 1920 został zastępcą dowódcy 17 pułku ułanów Wielkopolskich. Od 4 września do 10 października 1920 oraz od 15 lipca 1921 pełnił obowiązki dowódcy 17 p.uł.Zatwierdzenie na stanowisku dowódcy pułku nastąpiło po 1924 r. W "Roczniku Oficerskim" z 1924 r. figuruje jako pełniący obowiązki dowódcy 17 p.uł. 15 maja 1929 powołany został na członka Oficerskiego Trybunału Orzekającego przy Biurze Personalnym Ministerstwa Spraw WojskowychW czasie pełnienia funkcji członka OTO pozostawał oficerem nadetatowym 17 p.uł. i występował w barwach tego oddziału.. Z dniem 30 kwietnia 1933 przeniesiony został w stan spoczynku.

W czasie kampanii wrześniowej dostał się do niemieckiej niewoli. Był jeńcem Oflagu VII A w Murnau. Po przewiezieniu z transportem chorych, zmarł w szpitalu Ujazdowskim w Warszawie, został pochowany na cmentarzu wojskowym na Powązkach.

Włodzimierz był żonaty z Marią z Rusieckich (1888–1976), z którą miał troje dzieci: Romana (ur. 5 stycznia 1914), porucznika 17 Pułku Ułanów Wielkopolskich, Piotra (ur. 1916, absolwenta Wyższej Szkoły Budowy Maszyn w Poznaniu) i Stanisławę (1919–2008).

Awanse chorąży – 1904 porucznik – 23 maja 1919 rotmistrz – 1919 major – 29 lipca 1920 podpułkownik – 1922 zweryfikowany ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 (w 1924 zajmował 39 lokatę w korpusie oficerów kawalerii) pułkownik – 16 marca 1927 ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 i 3. lokatą w korpusie oficerów kawalerii

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4060 – 30 czerwca 1921 Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1938 „za zasługi w służbie wojskowej”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal międzysojuszniczy „Médaille Interalliée”

Przypisy

Bibliografia

Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 572, 598. Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 306, 336. Rocznik Oficerski 1932, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1932, s. 139, 432.

Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Jagiellońskiego (okres zaborów) Kategoria:Członkowie Oficerskiego Trybunału Orzekającego Kategoria:Dowódcy 17 Pułku Ułanów Wielkopolskich Kategoria:Jeńcy Oflagu VII A Murnau Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pułkownicy kawalerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zastępcy dowódcy 17 Pułku Ułanów Wielkopolskich Kategoria:Zmarli w 1941 Kategoria:Żołnierze korpusów polskich w Rosji 1917–1918