Bardesanes, Bardesan, syr. Bar-Daisan (154–222) – gnostyk syryjski, filozof i poeta. Urodził się w Edessa w Osroene.
Początkowo zwolennik gnostyckiej doktryny Walentyna, która wpłynęła na jego skrajnie dualistyczny pogląd na świat. Później, według Euzebiusza z Cezarei (Historia ecclesiastica 4,30), odciął się od jego nauk i uznał Boga za stworzyciela świata i człowieka, którego obdarzył wolną wolą. Odrzucał jednak pogląd dotyczący zmartwychwstania ciał, a także nie uznawał Chrystusa za w pełni człowieka. Efrem Syryjczyk ułożył pieśni, nazwane Carmina Nisibena, wśród których kantyki nr 43-51 bronią wiary w zmartwychwstanie przeciw Bardesanowi, a także Manesowi i MarcjonowiWydanie krytyczne: G. Bickell, Lipsk 1866 r.; por. .
W doktrynie religijnej Bardesana silnie odczuwalny jest wpływ bliskowschodniej astrologii (uznawał ciała niebieskie za żywe istoty oddziałujące czynnie na człowieka).
Był autorem dużej liczby hymnów w języku syryjskim, w których zawarł swą doktrynę, między innymi: Dialog o przeznaczeniu Księga Praw krain Hymn o perle (prawdopodobnie) Ostatni hymn jest częścią apokryficznych Dziejów św. Tomasza, których autor był pod silnym wpływem Bardesanesa.
Przypisy
Bibliografia Euzebiusz z Cezarei, Historia ecclesiastica 4,30. Hieronim ze Strydonu, De viris illustribus, 33. Mojżesz Choreński, Historia Armenii, II, 66.
Kategoria:Filozofowie II wieku Kategoria:Filozofowie III wieku Kategoria:Gnostycy Kategoria:Pisarze języka syryjskiego Kategoria:Poeci II wieku Kategoria:Poeci III wieku Kategoria:Syryjscy poeci