Francesco Cossiga (ur. 26 lipca 1928 w Sassari, zm. 17 sierpnia 2010 w Rzymie) – włoski prawnik i polityk, wieloletni parlamentarzysta, minister, premier Włoch w latach 1979–1980, prezydent Włoch w latach 1985–1992.
Życiorys Z wykształcenia prawnik. Pracował zawodowo jako nauczyciel akademicki na Uniwersytecie w Sassari, gdzie wykładał prawo konstytucyjne.
Od młodości związany z Chrześcijańską Demokracją, do której wstąpił w 1945. W 1958 został po raz pierwszy wybrany do Izby Deputowanych. Posłem pozostawał nieprzerwanie do 1983 w ramach III, IV, V, VI, VII i VIII kadencji. W 1966 objął stanowisko podsekretarza stanu w resorcie obrony, które zajmował w kilku rządach. W 1974 Aldo Moro powierzył mu urząd ministra bez teki, a w 1976 urząd ministra spraw wewnętrznych. Funkcję tę pełnił także w gabinecie Giulia Andreottiego. Ustąpił w 1978 po zamordowaniu Aldo Moro, za co przyjął polityczną odpowiedzialność.
Porwanie i zabójstwo byłego premiera nie zachwiało jednak jego karierą polityczną. W sierpniu 1979 Francesco Cossiga stanął na czele włoskiego rządu, który tworzyli chadecy, liberałowie i socjaldemokraci. W kwietniu 1980 sformował drugi swój gabinet, wspierany poza Chrześcijańską Demokracją także przez socjalistów i republikanów. Funkcję premiera pełnił do października 1980.
W 1983 wszedł w skład Senatu, następnie został przewodniczącym tej izby włoskiego parlamentu. 24 czerwca 1985 kolegium elektorskie w pierwszy głosowaniu (większością 752 głosów na 977) wybrało go na urząd prezydenta Republiki Włoskiej. Stanowisko to zajmował do 1992, ustąpił na dwa miesiące przed końcem kadencji. Kończył urzędowanie w okresie przemian politycznych, które doprowadziły do radykalnych zmian na włoskiej scenie partyjnej. Jak każdy były prezydent został następnie z urzędu dożywotnim senatorem. Pozostał aktywny w działalności krajowej, m.in. w 1998 zorganizował centrową partię polityczną pod nazwą Unia Demokratów na rzecz Republiki, która jednak rozpadła się rok później.
27 listopada 2006 zapowiedział rezygnację z funkcji senatora, którą jednak w głosowaniu z 31 stycznia 2007 Senat odrzucił większością 178 głosów „przeciw” przy 100 głosach „za”.
Francesco Cossiga był kuzynem Enrica Berlinguer, przywódcy Włoskiej Partii Komunistycznej.
W 1960 zawarł związek małżeński z Giuseppą Sigurani; od 1993 małżonkowie byli w separacji, a pięć lat później rozwiedli się
Był także krótkofalowcem, posiadał znak I0FCG.
Odznaczenia Order Zasługi Republiki Włoskiej: Wielki Mistrz – ex officio (1985–1992) Cavaliere di Gran Croce Decorato di Gran Cordone – 1992, po zakończeniu kadencji Commendatore – 2006 Wielki Mistrz Orderu Wojskowego Włoch – ex officio (1985–1992) Wielki Mistrz Orderu Zasługi za Pracę – ex officio (1985–1992) Wielki Mistrz Orderu Gwiazdy Solidarności Włoskiej – ex officio (1985–1992) Wielki Mistrz Orderu Vittorio Veneto – ex officio (1985–1992) Wielki Łańcuch Orderu Infanta Henryka (Portugalia) – 1990 Krzyż Wielki Orderu Chrystusa Łańcuch Orderu Wyzwoliciela San Martina Wielka Wstęga Orderu Leopolda Krzyż Wielki Orderu Krzyża Południa Łańcuch Orderu Zasługi Chile Wielki Order Króla Tomisława Krzyż Wielki Orderu Danebroga Krzyż Wielki Orderu Sikatuny Krzyż Wielki Legii Honorowej Krzyż Wielki Orderu Oranje-Nassau Krzyż Wielki z Łańcuchem Orderu Sokoła Islandzkiego Łańcuch Orderu Al-Husseina ibn Alego Krzyż Wielki Orderu Korony Dębowej Honorary Companion of Honour Narodowego Orderu Zasługi Łańcuch Orderu Pro Merito Melitensi Krzyż Wielki Orderu Słońca Peru Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wielki Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej Stopień Specjalny Krzyża Wielkiego Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec Krzyż Wielki Orderu San Marino Order Królewski Serafinów Złoty Łańcuch Orderu Piusa IX Wielki Łańcuch Orderu Oswobodziciela Order Flagi Krzyż Wielki Orderu Łaźni Krzyż Wielki Orderu św. Michała i św. Jerzego Krzyż Wielki Świętego Konstantyńskiego Orderu Wojskowego Świętego Jerzego Złoty Order Wolności Republiki Słowenii
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ministrowie spraw wewnętrznych Republiki Włoskiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Królewskim Serafinów Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wielkim Legii Honorowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Piusa IX Kategoria:Odznaczeni Orderem Chrystusa (Portugalia) Kategoria:Odznaczeni Orderem Danebroga Kategoria:Odznaczeni Orderem Flagi (Węgry) Kategoria:Odznaczeni Orderem Korony Dębowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Gwiazdy Solidarności Włoskiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Leopolda (Belgia) Kategoria:Odznaczeni Orderem Łaźni Kategoria:Odznaczeni Orderem Narodowym Zasługi (Malta) Kategoria:Odznaczeni Orderem Oranje-Nassau Kategoria:Odznaczeni Orderem Słońca Peru Kategoria:Odznaczeni Orderem Sokoła Islandzkiego Kategoria:Odznaczeni Orderem św. Michała i św. Jerzego Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojskowym Włoch Kategoria:Odznaczeni Orderem Wyzwoliciela San Martina Kategoria:Odznaczeni Orderem Oswobodziciela Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi za Pracę Kategoria:Odznaczeni Wielkim Łańcuchem Orderu Infanta Henryka (Portugalia) Kategoria:Odznaczeni Wielkim Orderem Króla Tomisława Kategoria:Politycy Chrześcijańskiej Demokracji (Włochy) Kategoria:Premierzy Włoch Kategoria:Prezydenci Włoch Kategoria:Przewodniczący Senatu (Włochy) Kategoria:Radioamatorzy Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Włoscy parlamentarzyści (od 1946) Kategoria:Włoscy prawnicy Kategoria:Zmarli w 2010 Kategoria:Odznaczeni Orderem Pro Merito Melitensi Kategoria:Włoscy senatorowie Kategoria:Odznaczeni Świętym Konstantyńskim Orderem Wojskowym Świętego Jerzego Kategoria:Odznaczeni Orderem San Marino Kategoria:Odznaczeni Orderem Sikatuny Kategoria:Odznaczeni Orderem Wolności Republiki Słowenii Kategoria:Ludzie urodzeni w Sassari