thumb|right|Pomnik Syreny na Rynku Starego Miasta Konstanty Hegel (ur. 18 lutego 1799 w Warszawie, zm. 20 lipca 1876 tamżeMelbechowska-Luty 1979, s. 40) – rzeźbiarz i pedagog.
Życiorys Urodził się w pochodzącej z Austrii, a osiadłej w Warszawie około połowy XVIII w. rodzinie rzeźbiarskiej. Rzeźbiarzami byli jego ojciec Antoni Hegel i dziadek Józef Hegel. Nauki pobierał w Liceum Warszawskim, które ukończył w roku 1819. W latach 1819–1823 studiował na Oddziale Sztuk Pięknych Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego pod kierunkiem Pawła Malińskiego, Antoniego Brodowskiego i Antoniego Blanka. Jesienią 1823 roku wyjechał do Rzymu, gdzie kontynuował studia w Akademii św. Łukasza i Akademii Francuskiej w latach 1823–1827 i 1829–1830. Przerwa w studiach w latach 1827–1829 spowodowana była wyjazdem do Warszawy, do której powrócił po ich ukończeniuMelbechowska-Luty 1979, s. 40 i jej biogramy ojca i dziadka str. 93, 94.
W czasie powstania listopadowego został mianowany setnikiem Gwardii Bezpieczeństwa. Po upadku powstania, od roku 1831 prowadził własną pracownię rzeźbiarską. W latach 1844–1862 był profesorem rzeźby i rysunku ornamentacyjnego w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie. Od roku 1865 pracował jako profesor w Szkole Rysunkowej w Warszawie. Utrata wzroku w roku 1868 spowodowała jego wycofanie się z działalności pedagogicznej, artystycznej i społecznejMelbechowska-Luty 1979, s. 40, 41. Ostatnie lata życia spędził w nędzy i osamotnieniu.
Jego uczniami byli m.in.: Andrzej Pruszyński, Bolesław Syrewicz i Pius WelońskiMelbechowska-Luty 1979, s. 40.
Jest autorem wielu dzieł rzeźbiarskich o zróżnicowanej tematyce. Do najważniejszych należą: pomnik Syreny w Warszawie, oprawa architektoniczna pomnika nagrobnego Aleksandry i Stanisława Kostki Potockich w Wilanowie (wspólnie z Jakubem Tatarkiewiczem), pomnik oficerów lojalistów poległych w powstaniu listopadowym (8 lwów i 4 orły, reszta pomnika jest autorstwa Antonia Corazziego), dekoracja rzeźbiarska Teatru Wielkiego w Warszawie oraz liczne figury, ołtarze i ambona katedry warszawskiej (ok. 1839)Melbechowska-Luty 1979, s. 41, 42.
Opracował Katalog muszkułów zewnętrznych ciała ludzkiego dla użytku sposobiących się na artystów (1845)Melbechowska-Luty 1979, s. 40.
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 177-I-24).
Życie prywatne Jego synem był rzeźbiarz Władysław HegelMelbechowska-Luty 1979, s. 43.
Przypisy
Bibliografia Melbechowska-Luty A., [w:] Bartnicka-Górska H. i in., Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających, tom III, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Polska Akademia Nauk, Wrocław 1979, s. 40–44.
Kategoria:Absolwenci i studenci Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Polscy pedagodzy Kategoria:Powstańcy listopadowi Kategoria:Rzeźbiarze aktu Kategoria:Rzeźbiarze związani z Warszawą Kategoria:Urodzeni w 1799 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie Kategoria:Zmarli w 1876 Kategoria:Absolwenci Liceum Warszawskiego Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Polacy pochodzenia austriackiego