thumb|Michał Bylina w latach 60. XX wieku Michał Bylina (ur. 31 stycznia 1904 w Worsówce k. Kijowa, zm. 5 sierpnia 1982 w Warszawie) – polski malarz, grafik, ilustrator, oficer, uczestnik wojny obronnej 1939 i powstania warszawskiego, profesor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.

Życiorys Urodził się w Worsówce na Kijowszczyźnie, w rodzinie Wacława i Izabeli z Grodzieckich. Od 1922 mieszkał w Warszawie. W latach 1922–1927 kształcił się w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych. Był uczniem Władysława Skoczylasa (grafika) i Tadeusza Pruszkowskiego (malarstwo). W latach 1927–1928 odbywał służbę w Szkole Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu. W 1929 otrzymał dyplom Szkoły Sztuk Pięknych. 24 października 1931 prezydent RP Ignacy Mościcki mianował go podporucznikiem rezerwy ze starszeństwem z 1 stycznia 1931 i 11. lokatą w korpusie oficerów kawalerii, a minister spraw wojskowych wcielił do 1. pułku szwoleżerów. W latach 1931–1938 był kierownikiem artystycznym wydawnictw Związku Nauczycielstwa Polskiego „Nasza Księgarnia”Michał Bylina - Henryk Stażewski. Wystawa prac laureatów Ministra Kultury i Sztuki przyznanych w 1977 r. za twórczość artystyczną w dziedzinie plastyki (katalog wystawy) Warszawa „Zachęta”, 1978 [dostęp 2024-09-04]. – odpowiadał za opracowanie graficzne dziecięcych czasopism „Płomyk” i „Płomyczek”. W latach 1935–1939 był członkiem Rady Instytutu Propagandy Sztuki. Na stopień porucznika rezerwy został awansowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 57. lokatą w korpusie oficerów kawalerii.

W kampanii wrześniowej 1939 walczył na stanowisku dowódcy II plutonu szwadronu ckm 1. pułku szwoleżerów. Ranny w brzuch w pierwszym dniu wojny w bitwie pod Mławą. Po krótkim leczeniu wrócił do Grupy Operacyjnej Kawalerii pod dowództwem gen. Władysława Andersa, w skład której wchodził wtedy 1 pułk szwoleżerów. W 1944, podczas powstania warszawskiego był na Mokotowie dowódcą OS-V w stopniu porucznika ps. Michał. Został ranny we wrześniu 1944 podczas walk o Królikarnię.

Po wojnie pełnił kierownictwo artystyczne w Instytucie Wydawniczym „Nasza Księgarnia”, został powołany na stanowisko wykładowcy Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, od 1950 mianowany profesorem kontraktowym, od 1956 profesorem nadzwyczajnym, od 1966 profesorem zwyczajnym.

Jako twórca malował głównie sceny batalistyczne sławiące dzieje oręża polskiego i historyczne. Zajmował się również ilustrowaniem książek. Jego grafiki zawiera polskie opracowanie Kalevali dla dzieci autorstwa Janiny Porazińskiej.

Zaprojektował dwa najwyższe odznaczenia PRL: Order Budowniczych Polski Ludowej oraz Order Sztandaru Pracy I klasy. Jego prace można oglądać m.in. w zbiorach: Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie, Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Historii Polskiego Ruchu Rewolucyjnego w Warszawie (od 1990 Muzeum Niepodległości w Warszawie).

Mieszkał w Warszawie przy ul. J. Dąbrowskiego 82. Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Z powodu prac ekshumacyjnych na Łączce szczątki Michała i jego żony Stanisławy (1921–1992) zostały ekshumowane, skremowane i złożone u boku jego brata – Wacława (1901–1987), w grobie na cmentarzu Centralnym w Gliwicach (sektor F2-6-20). mały|Grób Michała Byliny na cmentarzu Centralnym w Gliwicach Wybrana twórczość Prace malarskie Na polowaniu, 1931 Biwak, 1933 Marszałek Józef Piłsudski na koniu, 1935 – olej na płótnie, 100 × 100 cm, Ambasada RP przy Stolicy Apostolskiej, Rzym Hetman Żółkiewski, 1937 Bolesławowa drużyna, 1951 Lenino, 1953 Wrzesień, 1959 Las w słońcu, 1965 Nysa, 1963 Odra, 1968 Wólka Węglowa, 1972 Lenino (II wersjaAle Historia. „Grunwald PRL”: jak komuniści manipulowali historią, gazeta.pl), 1973

Znaczki pocztowe Odbudowa Warszawy (dwie serie), 1950 60-lecie święta 1 Maja (seria, nr kat. 515), 1950

Ordery i odznaczenia Order Sztandaru Pracy I klasy (1980) Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1971) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (15 lipca 1954) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w dziedzinie kultury i sztuki”. Krzyż Walecznych Warszawski Krzyż Powstańczy Krzyż Armii Krajowej Medal 10-lecia Polski Ludowej (18 stycznia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 18 stycznia 1955 r. nr 0/193 - na wniosek Prezesa Centralnego Urzędu Wydawnictw, Przemysłu Graficznego i Księgarstwa. Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (1974) Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (1966)Wojskowy Przegląd Historyczny, nr 1 (41), styczeń - marzec 1967, s. 420. Medal Komisji Edukacji Narodowej (1976) Złota Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy” (1973) Złota Odznaka Związku Polskich Artystów Plastyków (1976) Źródło:.

Nagrody Nagroda Prezesa Rady Ministrów i Ministra Spraw Wewnętrznych w Salonie Malarskim (1937) I nagroda w konkursie na Godło Państwa (1947) I nagroda w konkursie na odznaczenia państwowe: Order Sztandaru Pracy i Order Budowniczych Polski Ludowej (1948) Nagroda na I Ogólnopolskiej wystawie książki i ilustracji w Warszawie (1951) I nagroda na X lat LWP w plastyce w Warszawie (1953) Nagroda Prezesa Rady Ministrów za twórczość dla dzieci i młodzieży (1956) Srebrny medal za ilustracje na IV Międzynarodowej wystawie książki „IBA” w Lipsku (1959) Złoty medal za ilustracje na XII Triennale w Mediolanie (1960) Nagroda I stopnia Ministra Obrony Narodowej za całokształt twórczości malarskiej, popularyzującej dzieje i tradycje Ludowego Wojska Polskiego, a w szczególności za obraz Nysa (1963) Nagroda I stopnia Ministra Obrony Narodowej na Ogólnopolskiej wystawie plastyki w XX-lecie LWP (1963) Nagroda I stopnia Ministra Kultury i Sztuki za pracę dydaktyczno-wychowawczą (1967) Nagroda Ministra Kultury i Sztuki w dziale malarstwa na XXV-lecie LWP w twórczości plastycznej w Warszawie (1968) Nagroda I stopnia Ministra Kultury i Sztuki dla pracowników wyższych szkół artystycznych (1973) I nagroda w dziale malarstwa na XXX-lecie LWP w twórczości plastycznej w Warszawie (1973) Nagroda I stopnia Ministra Obrony Narodowej za obraz batalistyczny Gdańsk - Braterstwo Broni (1976) Nagroda I stopnia Ministra Kultury i Sztuki za całokształt twórczości w dziedzinie malarstwa batalistycznego (1977) Nagroda Trybuny Ludu (1980)Doroczne nagrody "Trybuny Ludu", "Trybuna Ludu", nr 148, 23 czerwca 1980, s. 3. Źródło:.

Upamiętnienie 9 maja 1984 jego imię przyjęła Szkoła Podstawowa nr 310 w Warszawie na Ursynowie.

Przypisy

Bibliografia

Lech Grabowski, M. Bylina, Krajowa Agencja Wydawnicza, 1977, wstęp Zbigniew Załuski.

Linki zewnętrzne kzp – Katalog Znaków Pocztowych

Kategoria:Absolwenci Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie Kategoria:Bataliści Kategoria:Laureaci Nagrody Ministra Kultury i Sztuki (Polska Ludowa) Kategoria:Laureaci Nagrody Ministra Obrony Narodowej Kategoria:Laureaci nagrody „Trybuny Ludu” Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Armii Krajowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Za Zasługi dla Warszawy” Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy Kategoria:Odznaczeni Warszawskim Krzyżem Powstańczym Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Oficerowie 1 Pułku Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Centralnym w Gliwicach Kategoria:Polscy ilustratorzy Kategoria:Polscy graficy Kategoria:Polscy malarze Kategoria:Polscy pedagodzy Kategoria:Polscy projektanci znaczków pocztowych Kategoria:Porucznicy kawalerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Powstańcy warszawscy Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Mławą (1939) Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1982