Jan Opaliński herbu Łodzia (ur. ok. 1581, zm. przed 19 kwietnia 1637), wojewoda kaliski i poznański.

Biogram

Rodzina Urodził się ok 1518. Był synem Jana (1546-1598), kasztelana rogozińskiego i Barbary z Ostroroga Lwowskiej, kasztelanki santockiej, bratem Piotra OpalińskiegoWłodzimierz Dworaczek, Jan z Bnina Opaliński h. Łodzia w iPSB. Z małżeństwa z Urszulą Potulicką, córką Piotra Potulickiego (ślub miał miejsce przed 1609) miał pięciu synów i siedem córek. Z synów dwóch zmarło w młodym wieku, pozostali przy życiu Aleksander (zm. 1647) starosta inowrocławski, Jan Konstanty (1618-1672) rotmistrz królewski, Jan Leopold (1634-1672) kasztelan nakielski. Z córek cztery najstarsze Jadwiga, Teodora, Zofia i Anna wstąpiły do klasztorów bernardyńskich w Poznaniu i Sierpcu. Natomiast Apolinara została żoną Wojciecha Gajewskiego, kasztelana rogozińskiego, Urszula - Andrzeja Grodzieckiego, a Wiktoria - Krzysztofa Prusimskiego, a następnie Piotra Powodowskiego.

Kariera Od 20 VI 1621 był kasztelanem kaliskim, od 6 VIII 1621 starostą inowrocławskim, od 18 II 1624 wojewodą kaliskim, od 1628 wojewodą poznańskimf. W 1633 roku został wyznaczony senatorem rezydentemVolumina Legum, t. III, Petersburg 1859, s. 376.. Brał udział w sejmikach i sejmach (m.in. w sejm zwyczajnym 1631, który wyznaczył go na członka komisji ds. granicy polsko-niemieckiej, nie wziął udziału w Sejmach z 1632 i 1633).

Odziedziczył Opalenicę z okolicznymi wsiami po ojcu; w 1613 kupił miasto Łabiszyn z przyległymi wsiami, w 1626 miasto Grodzisk z okolicami, a w latach 1630-1633 miasta Lwówek i Trzciel.

W 1621 dowodził pospolitym ruszeniem kaliskim, które jednak, spóźnione, nie wzięło udziału w działaniach wojennych, docierając na linie frontowe po zawarciu pokoju.

Nie odegrał ważnej roli politycznej, zasłynął przede wszystkim jako człowiek światły i uczony. Wychował się w rodzinie o żywych tradycjach kulturowych i mecenasowskich, a jego ojciec cieszył się u współczesnych sławą miłośnika ksiąg. Był również znawcą języków klasycznych oraz teologii i filozofii i na język polski przełożył większą część dzieł Tacyta. Był też jednym z nielicznych Polaków, członków założonego przez cesarza Ferdynanda II Zakonu Rycerskiego ku Czci Niepokalanego Poczęcia.

Jako gorliwy katolik, hojnie łożył na cele religijne; utrudniał działalność różnowierców. Wspomagał jezuitów. Ufundował klasztor Reformatorów w Łabiszynie, uposażył kościół w Opalenicy i rozpoczął przebudowę kościoła w Grodzisku.

Zmarł przed 19 kwietnia 1637.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Fundatorzy obiektów sakralnych I Rzeczypospolitej Kategoria:Kasztelanowie kaliscy (I Rzeczpospolita) Kategoria:Ludzie związani z Grodziskiem Wielkopolskim (I Rzeczpospolita) Kategoria:Ludzie związani z Łabiszynem Kategoria:Ludzie związani z Opalenicą (I Rzeczpospolita) Kategoria:Ludzie związani z Sierakowem Jan Opaliński Kategoria:Senatorowie rezydenci (Władysław IV Waza) Kategoria:Senatorowie za panowania Zygmunta III Wazy‎ Kategoria:Senatorowie za panowania Władysława IV Wazy Kategoria:Senatorowie świeccy I Rzeczypospolitej Opaliński,Jan Kategoria:Urodzeni w 1581 Kategoria:Urzędnicy ziemscy I Rzeczypospolitej Kategoria:Wojewodowie kaliscy (I Rzeczpospolita) Kategoria:Wojewodowie poznańscy (I Rzeczpospolita) Kategoria:Zmarli w 1637