Wiktor Weintraub, pseud. Quidam (ur. 10 kwietnia 1908 w Zawierciu, zm. 14 lipca 1988 w Cambridge, Massachusetts) – polski historyk literatury polskiej i dyplomata żydowskiego pochodzenia, członek PAN.
Życiorys W latach 1925–1929 studiował filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1934–1937 w Warszawie, w latach 1937–1939 w Paryżu jako stypendysta naukowy rządu francuskiego.
W latach 1941–1942 pracownik biura prasowego Ambasady RP w Kujbyszewie (ZSRR), po układzie Sikorski-Majski. Ewakuowany do Iranu, następnie w Palestynie. W latach 1943–1945 redaktor wychodzącego w Jerozolimie dwutygodnika „W drodze”.
Po wojnie na emigracji. W latach 1945–1950 w Londynie (m.in. redaktor The Polish Fortnightly Review). W 1950 osiadł na stałe w USA. W latach 1950–1954 wykładowca, 1954–1978 profesor slawistyki Uniwersytetu Harvarda w Cambridge. Od 1971 kierował na Uniwersytecie Harvarda katedrą polonistyki ufundowaną przez A. Jurzykowskiego. Od 1953 członek redakcji . Publikował w londyńskich Wiadomościach i paryskiej Kulturze. Członek Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie. Od 1988 członek Polskiej Akademii Nauk. Podpisał list pisarzy polskich na Obczyźnie, solidaryzujących się z sygnatariuszami protestu przeciwko zmianom w Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (List 59)Kultura 1976/03/342 Paryż 1976, s. 34..
Autor studiów o kulturze i literaturze staropolskiej (głównie doby renesansu i baroku) oraz o wielkich romantykach.
W 1988 r. został członkiem zagranicznym PAN.
Publikacje Styl Jana Kochanowskiego, Kraków 1932. Udział Prus Książęcych w reformacji polskiej : przegląd badań, Warszawa 1935. Z dziejów Rabelaisgo w Polsce, Kraków 1936. Szkice z historii literatury polskiej : epoka porozbiorowa, wybrał Wiktor Weintraub, Londyn: Instytut Polski w Wielkiej Brytanii 1947. Blaski i nędze dziejów życia prof. Tarlego, Newtown 1948. Prądy i zagadnienia kulturalne w Z.S.S.R., Londyn: Instytut Bliskiego i Środkowego Wschodu „Reduta” 1949. Rosja w kulturze Zachodu, Londyn: „Reduta” 1949. Studia rusycystyczne na Zachodzie, Londyn: Instytut Bliskiego i Środkowego Wschodu „Reduta” 1949. Literature as Prophecy, 1959. Mickiewicz, Quinet i towianizm, Lublin: Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego 1973. Profecja i profesura. Mickiewicz, Michelet i Quinet., Warszawa 1975. Rzecz czarnoleska, Kraków: Wydawnictwo Literackie 1977. Nowe studia o Janie Kochanowskim, Kraków: Wydawnictwo Literackie 1991, Od Reja do Boya, Warszawa: PIW 1977. Poeta i prorok. Rzecz o profetyzmie Mickiewicza, Warszawa: PIW 1982, Mickiewicz – mistyczny polityk : i inne studia o poecie, Warszawa: Wyd. IBL PAN 1998, O współczesnych i o sobie. Wspomnienia, sylwetki, szkice literackie, Kraków 1994,
Przypisy
Linki zewnętrzne Wiadomości, Londyn 1946–1981 – wersja zdigitalizowana w Kujawsko-Pomorskiej Bibliotece Cyfrowej
Kategoria:Polscy historycy literatury Kategoria:Polscy dziennikarze emigracyjni Kategoria:Polscy historycy emigracyjni Kategoria:Polscy pisarze emigracyjni Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie Kategoria:Polscy dyplomaci (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Sygnatariusze listu pisarzy emigracyjnych popierającego protesty przeciwko zmianom w konstytucji PRL 1975/1976 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Harvarda Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1988 Kategoria:Członkowie Polskiego Ruchu Wolnościowego Niepodległość i Demokracja Kategoria:Ludzie urodzeni w Zawierciu Kategoria:Ludzie związani z paryską „Kulturą” Kategoria:Członkowie zagraniczni PAN