Opos szary, opos okularowy (Philander opossum) – gatunek ssaka z podrodziny dydelfów (Didelphinae) w obrębie rodziny dydelfowatych (Didelphidae).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1758 roku szwedzki przyrodnik Karol Linneusz nadając mu nazwę Didelphis opossum. Miejsce typowe według oryginalnego opisu to „Ameryka” (), ograniczone przez amerykańskiego zoologa Joela Aspaha Allena do Surinamu; uściślone przez niemieckiego zoologa Paula Matschiego do Paramaribo, w Surinamie. Okaz typowy (lektotyp wyznaczony przez amerykańskiego zoologa Philipa Hershkovitza) to dorosła samica z trzema młodymi w torbie przechowywana w alkoholu o sygnaturze RMNH 25421a z kolekcji Rijksmuseum van Natuurlijke Historie, zilustrowana i opisana przez holenderskiego farmaceutę i zoologa Albertusa Sebę w 1734 roku.
Philander opossum wydaje się tworzyć grupę siostrzaną z P. mcilhennyi. Umieszczane wcześniej w obrębie P. opossum taksony – canus, vossi i melanurus – zostały wyodrębnione do rangi odrębnych gatunków>. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten gatunek za monotypowy.
Etymologia Philander: philandros ‘miłujący ludzi’, od φιλεω phileō ‘kochać’; ανηρ anēr, ανδρος andros ‘człowiek, mężczyzna’. opossum: algonkiańskie opassum ‘biały pies’, od op ‘biały’; assom ‘pies’.
Zasięg występowania Opos szary występuje w regionie Gujana i wschodniej części amazońskiej Brazylii (na północ od Amazonki i na wschód od Rio Negro, Pará i Roraima); może być bardziej rozpowszechniony.
Wygląd Długość ciała (bez ogona) 20–33,1 cm, długość ogona 19,5–33,5 cm; masa ciała 200–674 g. Futro barwy czarnoszarej lub łupkowoszarej. Jako jedyny z dydelfowatych ma na czarnym tle białe obrączki wokół oczu (okulary). Brzuch szarobiały lub biały. Ogon prawie do połowy czarny, potem jasnocielistej barwy, podobnie jak stopy i nos. Nazywany jest również cuica.
Środowisko życia Deszczowe lasy tropikalne, wilgotne lasy i zakrzewienia przybrzeżne oraz wilgotne środowiska w krajobrazie rolniczym.
Tryb życia Aktywny wyłącznie nocą. Odżywia się małymi zwierzętami, m.in. żabami, ale również soczystymi owocami. W ciągu roku przychodzi na świat 4-5 młodych.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii LC ( „najmniejszej troski”).
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Dydelfowate Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1758 roku Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza