Promazyna – organiczny związek chemiczny, alifatyczna pochodna fenotiazyny, stosowana jako lek przeciwpsychotyczny.
Mechanizm działania Wywiera znaczne działanie uspokajające, działa także przeciwwymiotnie. Promazyna jest antagonistą receptorów dopaminowych, a także jak inne neuroleptyki hamuje przewodnictwo nerwowe w układzie limbicznym i nigro-striatalnym. Wywiera słaby wpływ na układ wegetatywny i pozapiramidowy, blokuje receptory α1-adrenergiczne, receptory histaminowe H1 oraz receptory muskarynowe.
Farmakokinetyka Dobre wchłanianie zarówno po podaniu doustnym, jak i domięśniowym. Promazyna jest metabolizowana w wątrobie, a nieczynne metabolity są wydalane przez nerki lub z kałem. Przenika przez łożysko i do pokarmu kobiecego.
Działania niepożądane Zwiększa wydzielanie prolaktyny. Rzadziej niż inne neuroleptyki powoduje zaburzenia pozapiramidowe.
Zastosowanie psychozy wieku starczego szczególnie z pobudzeniem inne psychozy (rzadko stosowana w schizofrenii) objawowe leczenie nudności i wymiotów (rzadko)
Przeciwwskazania nadwrażliwość na lek i inne pochodne fenotiazyny zatrucia lekami o działaniu depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy przebyty złośliwy zespół neuroleptyczny niewydolność wątroby ciąża i laktacja (Kategoria C)
Dawkowanie Dorośli doustnie początkowo 50–75 mg na dobę dawka optymalna 300–800 mg na dobę w dawkach podzielonych maksymalna dawka 1 g na dobę w dawkach podzielonych leczenie podtrzymujące 50–150 mg na dobę
Przypisy
Kategoria:Aminy trzeciorzędowe Kategoria:Fenotiazyny