Travis Alan Pastrana (ur. 8 października 1983 w Annapolis) – amerykański motocyklista FMX, kierowca rajdowy i wyścigowy.
Jego rodzicami są Robert i Debby Pastrana. Jego wuj Alan Pastrana grał jako rozgrywający w latach 1965-68 w drużynie University of Maryland.
Travis Pastrana rozpoczął swoją karierę sportową od startów we freestyle motocrossie. Czterokrotnie wygrał zawody Red Bull X-Fighters. Podczas X Games wywalczył 9 złotych medali w tej dyscyplinie. Pięciokrotnie triumfował w Gravity Games oraz raz w Dew Tour. Zawsze korzystał z motocykli marki Suzuki zespołu Team Cernic's Suzuki. Podczas wszystkich zawodów startował z numerem 199.
W 2004 roku zadebiutował na rajdowych trasach. Za kierownicą Subaru Imprezy wywalczył cztery tytuły Rally America (2006–2009). Zaliczył także kilka startów w P-WRC, nie odniósł w nich jednak dobrych rezultatów. Podczas rajdowych zmagań na X Games zdobył dwa złote medale, jeden srebrny i jeden brązowy. Po 2011 zrezygnował ze startów w rajdach, by skupić się na NASCAR. Z powodu braku wsparcia sponsorów po sezonie 2013 wycofał się z wyścigów. W latach 2012–2013 startował w Global RallyCross, gdzie za kierownicą Dodge Darta odniósł jedno zwycięstwo. W 2014 powrócił do startów w Rally America.
11 czerwca 2003 roku Pastrana miał poważny wypadek w miejscowości Davidsonville w stanie Maryland. Stracił on panowanie nad swoim Chevroletem Corvette i uderzył w drzewo. W stanie ciężkim, lecz stabilnym został przetransportowany do Prince George’s Hospital Center.
Kariera Początki W młodości Pastrana trenował kolarstwo górskie. Wygrał nawet zawody U.S. Junior National w kategorii Dual Slalom. Amerykanin skupił się jednak na startach we Freestyle Motocrossie. Pięciokrotnie wygrał amatorskie zawody Loretta Lynn National Amateur. Dwukrotnie sięgnął także po zwycięstwo w amatorskich zawodach FMX w Kanadzie. W wieku 14 lat został mistrzem świata we freestyle motocrossie. Pierwszy poważny wypadek Amerykanin miał w 1997 roku podczas zawodów FMX Triple Crown w Lake Havasu. Kierowcy nie udało się wykonać 36-metrowego skoku na rampę. W wyniku wypadku doszło do oddzielenia kręgosłupa od miednicy. Przez okres dwóch tygodni przebywał w śpiączce, a przez trzy miesiące jeździł na wózku inwalidzkim. Pastrana miał sześciokrotnie wykonywaną transfuzję krwi.
W 1999 roku Pastrana wygrał pierwsze w historii zawody we Freestyle motocrossie wchodzące w skład X Games. Zdobył także najwyższy wynik w historii tej dyscypliny otrzymując 99 punktów. Rok później Pastrana sięgnął po drugi złoty medal X Games. Próbował także wykonać pierwszego w historii backflipa na motocyklu, ale podczas tej próby złamał nogę. Został również mistrzem A.M.A. 125cc National championship. A.M.A przyznała mu tytuł debiutanta roku. W 2001 roku wygrał 125cc East Coast Supercross Championship, oraz 125cc Rose Creek Invitational. Po raz trzeci wygrał na X Games. Reprezentował także Stany Zjednoczone w zawodach Motocross des Nations. W 2002 roku przeniósł się do kategorii 250 cc. Podczas X Games doznał kontuzji, która wyeliminowała go z walki o zwycięstwo. W 2003 Pastrana wywalczył czwarte złoto. Został także drugim w historii zawodnikiem, który wykonał 360.
W 2003 Pastrana wziął udział w Race of Champions. Reprezentacja Stanów Zjednoczonych wyszła z grupy, lecz odpadła w półfinale po przegranej z drużyną All-Stars. W zawodach indywidualnych Amerykanin odpadł w ćwierćfinale po przegranej z Marcusem Grönholmem.
2004 W 2004 roku Pastrana wziął udział w Red Bull X-Fighters w Madrycie, które ukończył na pierwszym miejscu.
Podczas startu na X Games zaliczył poważny upadek, gdy wykonywał 360 będąc 15 metrów nad ziemią. Doznał wstrząsu mózgu, mimo to był w stanie kontynuować swój udział w zawodach. Wywalczył srebrny medal, a zwycięzcą zawodów został Nate Adams. Podczas imprezy wywalczył także brązowy medal w Best Trick, wykonując One-Handed, 360, Superman Seat Grab oraz Indian Air Back flip. thumb|Subaru Impreza Travisa Pastrany W tym samym roku Amerykanin zadebiutował rajdach za kierownicą Subaru Imprezy przygotowanej przez Vermont SportsCar. Rajd Rim of the World ukończył na czwartej pozycji. Wypadek i rozbity samochód wyeliminował go ze startu w rundzie rozgrywanej na Pikes Peak.
2005 Na kolejny sezon zawodnik z Maryland otrzymał Subaru Imprezę WRX STi grupy N na 7 rajdów. Rywalizację rozpoczął od drugiego miejsca w rajdzie Oregon Trail. Zawody wygrał Stig Blomqvist w N-grupowej Subaru Imprezie. W Susquehannock Trail znajdował się na trzeciej pozycji, lecz na szóstym odcinku specjalnym wypadł z trasy i uszkodził układ kierowniczy. Udało mu się dojechać do mety zajmując 14. miejsce w klasyfikacji generalnej rajdu i 7 w klasie. Na Pikes Peak Pastrana był 7 i trzeci w klasie. Podczas Maine Forest Rally Amerykanin rozbił swój samochód i musiał się wycofać z rywalizacji. Rajd Ojibwe Forests Rally ukończył na trzeciej pozycji (drugiej w grupie N). Colorado Cog załoga zakończyła poważnym dachowaniem, z którego jednak wyszła bez szwanku. Ostatni start Amerykanina w sezonie – rajd Lake Superior przyniósł mu drugie miejsce. W klasyfikacji generalnej uplasował się na 6 miejscu, w grupie N zajął czwartą pozycję.
Podczas X Games Pastrana zdobył piąty złoty medal we Frestylee Motocross. Został on także pierwszym człowiekiem, który wykonał Backflip Barspin, ale przy lądowaniu spadł z motocykla.
Na zakończenie sezonu kierowca z Annapolis wziął udział w Race of Champions. W ćwierćfinale reprezentacja USA pokonała Brazylię, lecz w półfinale odpadli po porażce z zespołem Skandynawii. W zawodach indywidualnych Pastrana odpadł już na początku po porażce z Sébastienem Loebem.
2006 W 2006 Pastrana został oficjalnym reprezentantem Subaru Rally Team USA, tworząc załogę z Christianem Edströmem. Drugim kierowcą zespołu został Ken Block. Samochód przygotował zespół Vermont SportsCar.
Załoga rozpoczęła sezon od drugiego miejsca w rajdzie Sno*Drift. Podczas 100 Acre Wood kierowca wypadł z drogi i uderzył w pieniek oraz parę drzew. Uszkodzeniu uległ zbiornik paliwa i po następnym OS-ie Pastrana wycofał się z rywalizacji. Kolejne trzy rajdy – Oregon Trail, Susquehannonck Trail i Maine Forest kończył na drugim miejscu. Następny w kalendarzu Ojibwe Forests przyniósł Pastranie pierwsze w karierze zwycięstwo. W Colorado Cog ponownie stanął na najwyższym stopniu podium. Lake Superior ukończył na trzeciej pozycji. W kończącym sezon Wild West Rally odniósł swoje trzecie zwycięstwo. W klasyfikacji generalnej zajął pierwszą pozycję z przewagą 47 punktów nad drugim Blockiem.
Travis Pastrana kontynuował również starty w FMX. Wziął on udział w dwóch imprezach organizowanych w ramach Red Bull X-Fighters. Podczas zawodów w Meksyku był trzeci przegrywając z Matem Rebeaudem oraz Ronnie Rennerem. Drugim startem Amerykanina były zawody w Madrycie, które ukończył na pierwszym miejscu.
Podczas X Games, w konkurencji MotoX Freestyle, Travis Pastrana, jako pierwszy w historii tych zawodów, wykonał podwójnego backflipa. Zapewniło mu to złoty medal. W Best Trick Amerykanin odniósł zwycięstwo zdobywając 98,60 punktów, co jest najlepszym wynikiem w historii dyscypliny na tej imprezie. Pastrana wziął również udział w Rally Car Racing, gdzie prowadził pojedynek o zwycięstwo z Colinem McRae. Szkot utrzymywał dobre tempo, lecz dachował pod koniec finałowego odcinka. Jego Subaru wylądowało na kołach i McRae dojechał do mety, jednak przegrał z Pastraną o 0,52 sekundy. Amerykanin został pierwszym zawodnikiem, który wywalczył trzy złote medale na jednych zawodach X Games.
Pastrana ponownie wystartował w Race of Champions zastępując kontuzjowanego Jimmy’ego Johnsona. Reprezentował on samotnie Stany Zjednoczone, gdyż Scott Speed skarżył się na ból ręki po wypadku na torze Jerez de la Frontera, a ściągnięcie zastępcy nie powiodło się. W ćwierćfinale Pastrana pokonał reprezentantów Niemiec, a w półfinale F1 Racing Scotland. W finale poniósł porażkę z drużyną Finlandii. W rywalizacji indywidualnej pokonał Stéphane'a Peterhansela, lecz w półfinale ponownie wyeliminował go Sébastien Loeb.
14 grudnia ogłoszono, że Travis Pastrana wystartuje w kolejnym sezonie w trzech rundach Rajdowych Mistrzostw Świata w P-WRC. W sezonach 2008 oraz 2009 zaliczy natomiast pełny cykl P-WRC. Samochód ma przygotować Vermont SportsCar.
2007 19 lutego 2007 roku Christian Edström ogłosił przerwę w karierze. Pastrana musiał poszukać nowego pilota. Tymczasowo tę funkcję miał pełnić Derek Ringer. Obronę mistrzowskiego tytułu Pastrana rozpoczął od zwycięstwa w Sno*Drift Rally. Drugą rundę sezonu – Rally in the 100 Acre Wood ukończył na drugiej pozycji. Oregon Trail Rally zakończył się dla Amerykanina już po przejechaniu 6 kilometrów, gdy w jego Subaru awarii uległ silnik. Podczas Olympus Rally Pastrana rozbił samochód na 11 odcinku specjalnym i musiał się wycofać z rajdu. W Susquehannock Trail Rally załoga zajęła trzecią pozycję. New England Forest Rally oraz Ojibwe Forests Rally przyniosły ekipie dwa zwycięstwa. Rally Colorado ukończyli na trzecim miejscu, a w kończącym sezon Lake Superior Rally ponownie byli najszybsi. W ciągu sezonu zdobyli 130 punktów, co przyniosło Pastranie drugi tytuł mistrzowski.
Starty w P-WRC Pastrana rozpoczął od Rajd Meksyku. Ukończył go na piątej pozycji w klasie. W Rajdzie Argentyny był dziesiąty, a Rajd Wielkiej Brytanii ukończył na 11 pozycji. Po zakończeniu sezonu Amerykanin zrezygnował ze startów w pełnym cyklu w następnym roku. Zamiast tego zdecydował się wziąć udział w kilku rajdach w Kanadzie i Europie, by poćwiczyć robienie notatek (w Rally America kierowcy otrzymują gotowe notatki).
Travis Pastrana ponownie zawitał na Red Bull X-Fighters. Wygrał on zawody rozgrywane w irlandzkim Slane Castle. Następnie wystartował w Madrycie, gdzie ponownie okazał się najlepszy.
thumb|Od lewej: Travis Pastrana, Colin McRae i Ken Block podczas X Games XIII. Na rajdzie rozgrywanym w ramach X Games zdobył brązowy medal. Mimo wcześniejszej dyskwalifikacji, ostatecznie zachował swoje trzecie miejsce. Wziął także udział w rozgrywanej po raz pierwszy dyscyplinie MotoX Racing, lecz nie udało mu się zakwalifikować do finału.
Podczas kolejnego startu na Race of Champions Pastrana reprezentował Stany Zjednoczone wspólnie z Jimmie Johnsonem. Załoga została jednak wyeliminowana już w ćwierćfinale przez drużynę niemiecką. W zmaganiach indywidualnych Pastrana pokonał Marcusa Grönholma, a w ćwierćfinale pokonał go Mattias Ekström.
2008 W kolejnym sezonie Derek Ringer został potwierdzony jako etatowy pilot Travisa Pastrany.
Sezon 2008 Pastrana rozpoczął dość pechowo. Prowadził on w Sno*Drift Rally z dwu minutową przewagą, lecz drugiego dnia rajdu zderzył się z jeleniem i musiał zakończyć dalszą jazdę. Rally in the 100 Acre Wood ukończył na drugiej pozycji. W Olympus Rally ponownie był drugi, natomiast podczas Oregon Trail Rally odniósł pierwsze w sezonie zwycięstwo. Na Susquehannock Trail Rally otrzymał nową Subaru Imprezę N14. Debiut nie był jednak udany, gdyż awaria wahaczy w tylnym zawieszeniu zakończyła udział Amerykanina w rajdzie. W New England Forest Rally załoga Pastrana/Ringer zajęła trzecią pozycję. Kolejne w karierze zwycięstwo odnieśli oni podczas Ojibwe Forests Rally, a w Rally Colorado ponownie byli najszybsi. Dzięki temu załoga wywalczyła tytuł jeszcze przed zakończeniem sezonu. W związku z tym kończący sezon Lake Superior Rally Pastrana potraktował treningowo. Na jego prawym fotel zasiadł John Buffum, 11-krotny mistrz Stanów Zjednoczonych. Załoga ukończyła rajd na trzeciej pozycji.