Prawica Rzeczypospolitej (Prawica, Prawica Marka Jurka, PR) – polska partia polityczna o charakterze konserwatywnym i chadeckim, założona 19 kwietnia 2007. Posiadała koło poselskie w Sejmie V kadencji (od 27 kwietnia do 4 listopada 2007). Godłem Prawicy Rzeczypospolitej jest krzyż jagielloński.
Historia 2007 Prawica Rzeczypospolitej powstała w kwietniu 2007. Do jej powstania bezpośrednio przyczyniło się niepowodzenie projektu wzmocnienia konstytucyjnych gwarancji ochrony życia i godności człowieka przez ich wyraźne odniesienie również do okresu prenatalnego. Po ostatecznym upadku tego projektu w Sejmie szeregi rządzącej wówczas partii Prawo i Sprawiedliwość opuścił jej wiceprezes Marek Jurek (pełniący w tym czasie także funkcję marszałka Sejmu) oraz czworo innych posłów: Małgorzata Bartyzel, Dariusz Kłeczek, Marian Piłka i Artur Zawisza. Zapowiedź utworzenia partii ogłoszono 19 kwietnia, natomiast nazwę partii ujawniono dzień później. Była to odpowiedź na brak możliwości dalszej współpracy w Prawie i Sprawiedliwości w kwestiach ochrony życia prenatalnego. Partia została zarejestrowana w Sądzie Okręgowym w Warszawie (wniosek o rejestrację złożono 20 kwietnia, a 27 kwietnia został on uzupełniony o wstępny statut i podpisy poparcia). Przewodniczącym został Marek Jurek, który stanął na czele zarówno zarządu, jak i rady naczelnej (politycznej) Prawicy. Również 27 kwietnia w Sejmie powstało koło ugrupowania, w skład którego weszli: Małgorzata Bartyzel, Marek Jurek, Dariusz Kłeczek, Marian Piłka, Lucyna Wiśniewska i Artur Zawisza. 22 sierpnia do partii przeszło dwóch senatorów wybranych w 2005 do Senatu z ramienia LPR: Adam Biela i Mieczysław Maziarz.
10 września 2007 Prawica Rzeczypospolitej na krótko weszła w skład porozumienia wyborczego Liga Prawicy Rzeczypospolitej (wraz z LPR i UPR) przed wyborami parlamentarnymi w 2007. Komitet Wyborczy LPR został zgłoszony do PKW 10 września 2007. Jego kandydaci do Sejmu startowali z listy nr 3. Natomiast w wyborach do Senatu każda z tworzących porozumienie partii (LPR, Prawica, UPR) zorganizowała własny komitet wyborczy. Komitet Wyborczy LPR otrzymał 209 171 głosów, tj. 1,30%, w związku z czym kandydaci Ligi Prawicy Rzeczypospolitej nie dostali się do Sejmu. Indywidualnie najlepsze wyniki dla Prawicy Rzeczypospolitej w wyborach do Sejmu (spośród 49 kandydatów, którzy łącznie uzyskali 19 484 głosy) osiągnęli: Artur Zawisza (Warszawa II) 2642 głosy, Włodzimierz Skalik (Częstochowa) 1897 głosów, Dariusz Kłeczek (Rzeszów) 1745 głosów, Stanisław Rakoczy (Nowy Sącz) 1407 głosów, Piotr Spyra (Katowice) 1306 głosów, nikt z pozostałych kandydatów nie uzyskał ponad 1000 głosów.
W wyborach do Senatu wyniki wyborcze wszystkich 10 kandydatów Komitetu Wyborczego Wyborców „Prawica Marka Jurka” do Senatu (nikt z nich nie uzyskał mandatu – łącznie otrzymali oni 266 672 głosy): Marek Jurek (Piotrków Trybunalski) 56 263 głosy, Mieczysław Maziarz (Rzeszów) 46 149 głosów, Adam Biela (Chełm) 32 297 głosów, Marian Piłka (Siedlce) 30 162 głosy, Lucyna Wiśniewska (Radom) 24 885 głosów, Małgorzata Bartyzel (Łódź) 23 322 głosy, Witold Misiuda-Rewera (Kielce) 15 008 głosów, Stanisław Cieślak (Konin) 14 210 głosów, Wojciech Winter (Krosno) 12 501 głosów, Marek Grzelaczyk (Chełm) 11 875 głosów.
Porozumienie Liga Prawicy Rzeczypospolitej przestało funkcjonować po przegranych wyborach.
2008 22 czerwca 2008 Marek Jurek wystartował w wyborach uzupełniających do Senatu w okręgu krośnieńskim, zarządzonych w związku ze śmiercią senatora PiS Andrzeja Mazurkiewicza, także z Komitetu Wyborczego Wyborców „Prawica Marka Jurka”. Uzyskał 10 751 głosów (12,6%), zajmując 3. miejsce spośród 12 kandydatów i nie uzyskując mandatu.
2009 Na ogólnopolskim zjeździe Prawicy Rzeczypospolitej w dniu 7 marca 2009 Marek Jurek zapowiedział chęć stworzenia nowej, szerokiej koalicji ugrupowań prawicowych spoza głównego nurtu polityki, na czele której stanęłaby Prawica Rzeczypospolitej. Podczas tego spotkania poparcia partii udzielił Wiesław Chrzanowski.
7 kwietnia partia zorganizowała pikietę przed Sejmem RP w obronie Instytutu Pamięci Narodowej oraz jego prezesa Janusza Kurtyki i swobody badań naukowych.
Wiosną także ugrupowanie otwarcie stanęło w obronie papieża Benedykta XVI po atakach na jego osobę w polskich i zagranicznych mediach w związku z wypowiedziami wygłoszonymi podczas pielgrzymki do Afryki m.in. na temat szkodliwości stosowania prezerwatyw.
22 maja członkowie partii uczestniczyli w warszawskiej manifestacji na rzecz jednomandatowych okręgów wyborczych zorganizowanej przez Stowarzyszenie JOW.
W wyborach do Parlamentu Europejskiego, które odbyły się 7 czerwca, partia wystawiła samodzielnie listy (na listach komitetu znalazło się jedynie 2 członków Europy Wolnych Ojczyzn – Partii Polskiej, którzy otworzyli listy w swoich okręgach). W okręgu poznańskim na czele listy PR stał eurodeputowany wybrany z listy LPR, członek grupy Niepodległość i Demokracja – Witold Tomczak. Lidera Prawicy Rzeczypospolitej Marka Jurka poparł ruch Polska XXI, który sam nie startował w wyborach (jednocześnie organizacja ta poparła także kandydatów innych ugrupowań: prof. Jerzego Buzka, Jacka Saryusza-Wolskiego i prof. Ryszarda Legutkę). Jarosław Sellin, Kazimierz Michał Ujazdowski, Wiesław Chrzanowski, Paweł Wosicki i Wojciech Cejrowski publicznie wyrazili poparcie dla kandydatury Marka Jurka w wyborach do Parlamentu Europejskiego.
Prawica Rzeczypospolitej w wyborach do PE uzyskała 143 966 głosów (1,95%) i zajęła 6. miejsce (drugie spośród komitetów, które nie osiągnęły progu wyborczego – za Koalicyjnym Komitetem Wyborczym Porozumienie dla Przyszłości – CentroLewica). Najwięcej głosów spośród jej kandydatów otrzymali: Marek Jurek (33 925), Witold Tomczak (14 476), Krystyna Zając (6715) i Mieczysław Maziarz (6290).
W 2009 z partią związał się wicemarszałek województwa podlaskiego Bogusław Dębski, który został jej pełnomocnikiem na województwo podlaskie.
2010 30 stycznia 2010 Rada Naczelna Prawicy Rzeczypospolitej podjęła decyzję o rozpoczęciu prac nad utworzeniem ogólnopolskiego komitetu wyborczego do sejmików wojewódzkich w wyborach samorządowych w tym samym roku. Jednocześnie pełnomocnicy powiatowi powołani są do tworzenia komitetów gminnych i powiatowych. Wspólnotę Samorządową Prawicy wraz z Prawicą Rzeczypospolitej tworzyli m.in. Wspólnota Małych Ojczyzn oraz działacze Porozumienia Polskiego, Stronnictwa Pracy, Unii Polityki Realnej, Polskiego Forum Ludowo-Chrześcijańskiego „Ojcowizna” i innych ugrupowań. Wśród sygnatariuszy porozumienia znaleźli się m.in.: Marek Jurek, Maciej Eckardt, Andrzej Zapałowski, Bogusław Dębski, Leszek Murzyn oraz Jan Łopuszański.
Kandydatem Prawicy Rzeczypospolitej w wyborach prezydenckich w 2010 był szef ugrupowania Marek Jurek. W pierwszej turze uzyskał 177 315 głosów (1,06%), zajmując 8. miejsce spośród 10 kandydatów. Przed drugą turą udzielił poparcia kandydatowi PiS Jarosławowi Kaczyńskiemu.
W wyborach samorządowych Prawica Rzeczypospolitej zgłosiła samodzielnie swoje listy do sejmików w 7 województwach. Kandydujący z nich otrzymali w skali kraju 0,62% głosów. Największe poparcie partia uzyskała w województwach małopolskim (1,63%) i zachodniopomorskim (1,47%). Komitet Prawicy zdobył w tych wyborach 9 mandatów w radach gmin, 2 w radach miast i 1 w radach powiatów. W części samorządów partia weszła w skład prawicowych koalicji. W Warszawie ugrupowanie utworzyło koalicję wyborczą z UPR, której wspólnym kandydatem na prezydenta miasta był działacz Prawicy Rzeczypospolitej Piotr Strzembosz (zajął 8. miejsce spośród 11 kandydatów, uzyskując 0,43% głosów). Wielu członków partii kandydowało także z ramienia lokalnych komitetów. W tej grupie znaleźli się wybrany na burmistrza Sochaczewa Piotr Osiecki oraz wybrany na wójta gminy Prażmów Grzegorz Pruszczyk.
W województwie podlaskim w ramach porozumienia wyborczego Prawicy Rzeczypospolitej z Polskim Stronnictwem Ludowym, o reelekcję do sejmiku z listy PSL ubiegał się bezskutecznie Bogusław Dębski. Kandydował on także (z ramienia lokalnego komitetu, m.in. z poparciem PSL) na prezydenta Białegostoku (otrzymał 2,7% głosów, co dało 4. miejsce spośród 5 kandydatów).
2011 Przed wyborami parlamentarnymi w 2011 partia zdecydowała o starcie pod własnym szyldem. W czerwcu zawarła porozumienie w sprawie startu ze swoich list z Unią Polityki Realnej, częścią Stronnictwa „Piast” i stowarzyszeniem Polskie Forum Ludowo-Chrześcijańskie „Ojcowizna”. W lipcu poinformowano o rozwiązaniu i włączeniu się w struktury Prawicy Rzeczypospolitej partii kierowanej przez Jerzego Roberta Nowaka – Ruchu Przełomu Narodowego (sam Jerzy Robert Nowak nie przystąpił do Prawicy). Na listach wyborczych KW Prawica do Sejmu znalazło się także kilku członków LPR oraz pojedynczy członkowie ONP-LP, EWO-PP, Porozumienia Polskiego i ChDRP. Listy wyborcze komitetu zostały zarejestrowane w 20 z 41 okręgów. Prawica zajęła w wyborach 9. miejsce, uzyskując 35 169 (0,24%) głosów. Do Senatu komitet wystawił 13 kandydatów (m.in. członka Przymierza Ludowo-Narodowego), z których żaden nie uzyskał mandatu.
Pod koniec roku partia rozpoczęła współpracę z projektem politycznym Solidarna Polska, podejmując rozmowy o zjednoczeniu i powołaniu wspólnej partii.
2012 W marcu 2012 Prawica Rzeczypospolitej podjęła decyzję o tym, by pozostać samodzielną partią i jej działacze nie weszli w skład Solidarnej Polski. 24 marca Prawica podpisała porozumienie z PiS i w wypadku wyborów deklarację o starcie działaczy partii z list PiS, choć przy założeniu odrębnych klubów lub kół parlamentarnych w Sejmie, czy też delegacji w Europarlamencie.
2014 22 lutego odbył się II zjazd partii, podczas którego przedstawiono m.in. deklarację partii przed wyborami do Parlamentu Europejskiego. W wyborach tych kandydaci Prawicy Rzeczypospolitej startowali z 5. miejsc na listach Prawa i Sprawiedliwości. Wśród kandydatów partii znaleźli się m.in. Jan Klawiter, Zdzisława Kobylińska, Marek Jurek, Marian Piłka, Leszek Murzyn i Tadeusz MarczakSerwis PKW – Wybory 2014.. Na wszystkich kandydatów Prawicy oddano 113 031 głosów (1,6% w skali kraju). Jeden z 19 mandatów, które przypadły komitetowi PiS, otrzymał szef Prawicy Rzeczypospolitej Marek JurekSerwis PKW – Wybory 2014.. Przystąpił on, podobnie jak PiS, do grupy Europejscy Konserwatyści i Reformatorzy.
W wyborach samorządowych kandydaci Prawicy Rzeczypospolitej znaleźli się na 4. miejscach list PiS m.in. do sejmików województw i rad miast wojewódzkich. Spośród kandydatów Prawicy do sejmików dostali się Marian Piłka, Krzysztof Kawęcki i Piotr Strzembosz w województwie mazowieckim, Bogusław Dębski w podlaskim, Sławomir Hinc w wielkopolskim (później wystąpił z partii) oraz Bogdan Romaniuk w podkarpackim. Ten ostatni został przewodniczącym sejmiku województwa podkarpackiego (w 2015 przeszedł na funkcję wicemarszałka województwa, zaś w 2016 wystąpił z partii). Na prezydentów miast partia popierała głównie kandydatów PiS. W Knurowie wystawiła własnego kandydata, którym był Piotr Stachurski (zajął ostatnie, 3. miejsce). Startujący z ramienia lokalnego komitetu Piotr Osiecki ponownie został burmistrzem Sochaczewa.
2015 Pomimo ścisłej współpracy z PiS, Prawica Rzeczypospolitej nie opowiedziała się oficjalnie w I turze wyborów prezydenckich w 2015 za żadnym z kandydatów, choć Marek Jurek niejednokrotnie wyrażał się pozytywnie o kandydaturze Andrzeja Dudy. Przed II turą partia oficjalnie poparła tego kandydata.
29 maja ugrupowanie przystąpiło do międzynarodowej partii Europejski Chrześcijański Ruch Polityczny (od 11 kwietnia 2025 noszącego nazwę Europejska Chrześcijańska Partia Polityczna).