thumb|Butla Woulfe’a, egzemplarz z przełomu XIX i XX wieku Peter Woulfe, (ur. 1727 (?) w Tiermaclane w pobliżu Limerick, zm. 3 lutego 1803 w Londynie) – irlandzki chemik i mineralog, członek Royal Society, laureat Medalu Copleya (1768).
Życiorys Pochodził z rodziny normańskiej przybyłej do Anglii w 1066 w okresie inwazji Normanów. W średniowieczu Woufle’owie osiedlili się w Irlandii, stając się rodziną anglo-irlandzką. Początkowo kształcił się w szkole w Limerick, po czym w 1742, w wieku piętnastu lat, wyjechał do Hiszpanii do krewnego, z zawodu bankiera. W latach 1747–1752 studiował chemię w Paryżu pod kierunkiem wybitnego francuskiego chemika (1703–1770).
W 1752 przeprowadził się do Londynu, a w latach 1759–1763 służył w armii brytyjskiej w Gwadelupie, ówcześnie okupowanej przez Anglię, gdzie pełnił funkcję kierownika szpitala i dostawcy medykamentów dla wojska. W czasie pobytu w Gwadelupie zbierał okazy ryb dla szwedzkiego przyrodnika Karola Linneusza. Od 1771 aż do śmierci mieszkał w Londynie. Do wybuchu rewolucji francuskiej w 1789 miał zwyczaj spędzać okres letni w Paryżu.
Pracował jako dostawca sprzętu laboratoryjnego i odczynników, odniósł sukces jako chemik i eksperymentator, publikował artykuły naukowe na temat chemii. Od 1767 był członkiem Royal Society, w 1768 został nagrodzony Medalem Copleya. Przjaźnił się z Josephem Priestleyem. W 1789 wydał swoją ostatnią pracę chemiczną, po czym zajmował się alchemią, przez wiele lat bezskutecznie poszukując kamienia filozoficznego oraz eliksiru życia (nie publikował opracowań na te tematy). Interesował się mistycyzmem i ezoteryką religijną, w 1769 poznał w Londynie Emanuela Swedenborga, angażował się w działalność wolnomularzy i różokrzyżowców. Słynął z ekscentryczności.
Został pochowany na St. Pancras Old Graveyard w Londynie.
Osiągnięcia chemiczne i mineralogiczne Jako pierwszy odkrył cynę rodzimą w Kornwalii (1766) i jako pierwszy wysunął sugestię, iż wolframit może być związkiem nieznanego pierwiastka chemicznego (1779).
W 1779 zaobserwował, iż indygo poddane działaniu kwasu azotowego przybiera kolor żółty. Później okazało się, że powstała w wyniku reakcji substancja to kwas pikrynowy – pierwszy syntetyczny barwnik, używany także jako materiał wybuchowy oraz środek antyseptyczny wykorzystywany przy leczeniu oparzeń.
Od jego nazwiska pochodzi nazwa tzw. butli Woulfe’a (flaszy Woulfe’a), opisanej przez niego w 1767 i stosowanej w laboratoriach chemicznych m.in. do absorpcji i oczyszczania gazów. Francuski chemik (1768–1807) wykorzystał butlę Woulfe’a do konstrukcji ulepszonej aparatury do destylacji alkoholu i nazwiskiem Woulfe’a nazwano jeden z gatunków wódki produkowanych w Irlandii (ang. Woulfe’s Irish Vodka).
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Rękopisy Petera Woufle’a w zbiorach Royal Society
Kategoria:Alchemicy Kategoria:Brytyjscy wojskowi Kategoria:Członkowie Royal Society Kategoria:Irlandzcy chemicy Kategoria:Irlandzcy wolnomularze Kategoria:Laureaci Medalu Copleya Kategoria:Ludzie związani z Gwadelupą Kategoria:Ludzie związani z Limerick Kategoria:Ludzie związani z Londynem Kategoria:Ludzie związani z Paryżem Kategoria:Osoby upamiętnione nazwami naukowymi Kategoria:Pochówki w Londynie Kategoria:Mineralodzy Kategoria:Różokrzyżowcy Kategoria:Urodzeni w 1727 Kategoria:Zmarli w 1803