Joe Pass, właśc. Joseph Anthony Jacobi Passalaqua (ur. 13 stycznia 1929 w New Brunswick, zm. 23 maja 1994 w Los Angeles) – amerykański gitarzysta jazzowy. Jest postrzegany powszechnie jako jeden z najlepszych technicznie gitarzystów w historii muzyki jazzowej. Zmarł na raka.
Dzieciństwo i wczesne lata życia Joe Pass, syn Mariano Passa, urodzonego na Sycylii robotnika, dorastał w Johnstown w stanie Pensylwania. Urodzony w rodzinie bez żadnych tradycji muzycznych, zaczął grać na gitarze pod wpływem Gene’a Autry’ego – aktora kojarzonego przede wszystkim z rolami grających na gitarze kowbojów. Pierwszy instrument Joe Pass dostał na dziewiąte urodziny.
Już około 14. roku życia Pass zaczął koncertować z takimi muzykami, jak Tony Pastor czy Charlie Barnet, ciągle przy tym doskonaląc swoje umiejętności. Rosnąca sława nie pozostała bez wpływu na młodego człowieka i w latach 50. zaczął mieć problemy z nadużywaniem narkotyków. Znalazł się w końcu w klinice Synanon na dwuipółletnim programie odwykowym. Po udanej kuracji powrócił na scenę – w 1962 wydał album The Sounds of Synanon.
Lata 60. i 70. W latach 60. Pass nagrał serię albumów dla Pacific Jazz Label, otrzymując przy okazji w 1963 nagrodę „New Star” magazynu „Down Beat”. Nagrywał gościnnie w tym czasie również m.in. z Geraldem Wilsonem, Budem Shankiem i Lesem McCannem, udzielając się również w nagraniach telewizyjnych. Współpracował m.in. z Frankiem Sinatrą i Sarah Vaughan. We wczesnych latach 70. Pass wraz z innym gitarzystą, Herbem Ellisem, regularnie występował w „Donte's Jazz Club” w Los Angeles. Ta współpraca doprowadziła do wydania albumu dla nowej wytwórni płytowej, Concord. W nagraniach uczestniczyli również kontrabasista Ray Brown i perkusista Jake Hanna. Ponadto Joe w tym czasie współpracował twórczo przy powstaniu serii książek muzycznych, z których jedna - Joe Pass Guitar Style - napisana wspólnie z Billem Thrasherem, do dziś jest uważana za kluczową pozycję dla osób pragnących zagłębić tajniki improwizacji.
Z wartościowszych albumów wydanych w tamtym czasie należy wymienić Virtuoso i Trio z 1974. Album Trio, na którym poza Passem wystąpili Oscar Peterson i Niels-Henning Ørsted Pedersen, zdobył m.in. nagrodę Grammy jako najlepsza płyta jazzowa. Pass współpracował wtedy również z takimi artystami jak Duke Ellington, Dizzy Gillespie, Count Basie czy Ella Fitzgerald, z którą nagrał cztery płyty.
thumb|Gitara Epiphone Emperor „Joe Pass”
Wybrana dyskografia Albumy solowe The Stones Jazz Virtuoso Virtuoso II Virtuoso III Virtuoso IV Virtuoso Live! At Montreux Jazz Festival Montreux ’77 - Live I Remember Charlie Parker University of Akron Concert Blues for Fred What Is There to Say Songs for Ellen Unforgettable Blues Dues Joe Pass Guitar Interludes
Z Oscarem Petersonem A Salle Pleyel Porgy and Bess The Good Life (plus Niels-Henning Ørsted Pedersen) The Trio The Paris Concert (plus Niels-Henning Ørsted Pedersen) The Giants (plus Ray Brown) If You Could See Me Now (plus Niels-Henning Ørsted Pedersen i Martin Drew)
Z Nielsem-Henningem Ørstedem Pedersenem Chops Northsea Nights Digital III at Montreux, 1979 Eximious
Z Ellą Fitzgerald Take Love Easy (1973) Sophisticated Lady Fitzgerald and Pass...Again (1976) Speak Love (1983) Easy Living (1986)
Z innymi muzykami Sounds of Synanon (plus Arnold Ross, Dave Allan) Moment of Truth (plus the Gerald Wilson Orchestra) Portraits (plus Gerald Wilson Orchestra) On Stage (plus Gerald Wilson Orchestra) Somethin' Special (plus Les McCann) On Time (plus Les McCann) Jazz As I Feel It (plus Les McCann) For Django (Joe Pass Quartet, plus John Pisano, Jim Hughart i Colin Bailey) Simplicity (Joe Pass Quartet, gościnnie Clare Fischer) Catch Me! (plus Clare Fischer, Ralph Pena i Larry Bunker) Brassamba (plus Bud Shank) Folk 'n' Flute (plus Bud Shank) Intercontinental (Joe Pass Trio) Joe's Blues (plus Herb Ellis) Jazz Concord (plus Herb Ellis, Ray Brown i Jake Hanna) Seven Come Eleven (plus Herb Ellis) Two for the Road (plus Herb Ellis) Ira, George And Joe (plus John Pisano) Summer Nights (plus John Pisano) Appassionato (plus John Pisano) Duets (plus John Pisano) Live at Yoshi's (plus John Pisano) My Song (plus John Pisano) Tudo Bem (plus Paulinho Da Costa) (1992)
Przypisy
Bibliografia Mel Bay Presents Joe Pass „Off the Record”. Mel Bay, 1993.
Miyakaku, Takao. Joe Pass. Tokyo: Seiunsha, 2000.
Linki zewnętrzne
Joe Pass tabulatury Joe Pass Memorial Hall
Kategoria:Amerykańscy gitarzyści jazzowi Kategoria:Urodzeni w 1929 Kategoria:Zmarli w 1994 Kategoria:Ludzie urodzeni w New Brunswick (New Jersey)