Krasław (, , ) – miasto na wschodniej Łotwie, stolica novadsu Krasław. 10 854 mieszkańców.
W mieście rozwinął się przemysł lniarski oraz drzewny. W pobliżu znajduje się stacja kolejowa Krāslava. Miasto leży nad Dźwiną, w górnym biegu rzeki, na wschód od miasta Dyneburg. Większa część miasta leży na prawym brzegu Dźwiny. Zgodnie z prawem łotewskim, Krasława należy częściowo do regionu Łatgalia (po prawej stronie Dźwiny), a częściowo do regionu Selonia (po lewej stronie Dźwiny).
Historia Miasteczko zaczęło się intensywnie rozwijać dopiero w XVIII w. gdy swoją opieką otoczył je Jan Ludwik Plater – wojewoda, starosta i kasztelan inflancki. To on założył tutaj główną rezydencję Platerów, co poskutkowało tym, że miasteczko stało się jednym z promieniujących punktów polskości „Inflant Polskich”. Miasto po Janie Ludwiku przejął jego syn – Konstanty Ludwik Plater, którego wkład w rozwój miasta był jeszcze większy: powstały ratusz i kramy, szpital, pałac i biblioteka. Konstanty Ludwik ufundował wzniesiony w latach 1755-1767 kościół według projektu Antonia Paracco, do którego po krótkim czasie trafiły relikwie św. Donata (biskupa Euorei w greckim Epirze). Świątynia ta miała stać się katedrą biskupiej diecezji inflanckiej, jednak uniemożliwił to pierwszy rozbiór Polski w 1772 roku, po którym ziemie Inflant zostały odłączone od państwa polskiego.
W latach 1949-2009 miasteczko było siedzibą rejonu Krasław (rejon), w latach 2009-2012 było siedzibą ówczesnego novadsu Krasław (novads 2009–2021).
Zabytki mały|243x243px|Ratusz w Krasławiu na rys. N.Ordy Pałac barokowy zbudowany przez Konstantego Ludwika Platera w latach 1765–1791, przypuszczalnie wg proj. Antoniego Paracca, nakryty unikatowym w skali dzisiejszej Łotwy dachem mansardowym. W jego skład wchodzi także: budynek biblioteki i młyn wodny. Pałac piętrowy, w środkowej części dwupiętrowyAntoni Urbański Memento kresowe, Warszawa, 1929, s. 124 Biblioteka pałacowa Platerów w stylu barokowym z 1759 r., projekt Antonio Paracca kościół pw. św. Ludwika (1755–1767). Główny ołtarz został w 1760 ozdobiony freskiem włoskiego malarza związanego z Polską – Filippo Castaldiego, fresk przedstawia św. Ludwika (króla Francji) wyruszającego na krucjatę. W latach 80 XIX wieku ks. Józef Jałowiecki, proboszcz kościoła w Krasławiu, zamówił obraz o tej samej treści, a jego wykonawcą byli m.in. Tomasz Lisiewicz (twórcy m.in. rysunków technicznych w prezbiterium Kościoła Mariackiego w Krakowie) i Izydor Jabłoński. Obraz powstał ostatecznie w 1884 roku, a szkic do niego wykonał Jan Matejko. Szkic ten obecnie znajduje się w Muzeum Okręgowym w Toruniu. Wspomniany powyżej obraz został odnowiony w latach 2003–2006 przez polskich konserwatorów (z funduszu Senatu Rzeczypospolitej Polskiej i Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego). Obecnie wisi na bocznej ścianie prezbiterium. W ostatnich latach kościół został objęty projektem rewaloryzacyjnym, realizowanym w ramach Programu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Dziedzictwo Kulturowe”, finansowanym ze środków ministerialnych, które pochodzą bezpośrednio z budżetu państwa polskiego. ratusz z XVIII wieku, proj. Antonio Paracca Kościół ewangelicki molenna (dom modlitwy) staroobrzędowców cmentarz żydowski
W XVIII–XIX wieku działało w Krasławiu seminarium duchowne.
Ludzie związani z Krasławiem Naum Aronson – rzeźbiarz pochodzenia żydowskiego, tworzący głównie we Francji Nikołaj Łosski – rosyjski filozof August Kościesza-Żaba – polski i rosyjski orientalista, iranista Jan Purwiński – polski duchowny katolicki, biskup kijowsko-żytomierski Ineta Radēviča – łotewska lekkoatletka Juris Silovs – łotewski lekkoatleta
Miasta partnerskie , Powiat poddębicki , Aleksandrów Łódzki , powiat hajnowski mały|242x242px|Kościół św. LudwikaKrasław w Bibliotece Narodowej
Przypisy
Linki zewnętrzne
Archiwalne publikacje o miejscowości w bibliotece Polona Polacy na Wschodzie.
Kategoria:Łatgalia Kategoria:Miasta na Łotwie