Radoszowy – część miasta i osiedle w Rydułtowach.

Radoszowy graniczą z Rybnikiem i Gaszowicami. Do 1926 r. samodzielna wieś. W latach 1975–1991 były dzielnicą Wodzisławia Śląskiego.

Ze względu na historyczną przynależność poszczególnych części Radoszów wyróżnia się: Radoszowy Dolne, Radoszowy Górne i Radoszowy Królewskie (lub Wielkie) - (nazewnictwo to przetrwało w języku mieszkańców). Dawniej wszystkie trzy miejscowości staowiły odrębne gminy jednostkowe w powiecie rybnickim. 26 października 1926 gminy te zniesiono i włączono do gminy jednostkowej Rydułtowy DolneGazeta Urzędowa Woj. Śl. nr 30 z 1926 r., którą 25 stycznia 1928 przemianowano na RydułtowyDz.U.Śl. 1928 nr 4 poz. 9. W latach 1945–1950 w granicach zbiorowej gminy RydułtowyRozporządzenie Wojewody Śląsko-Dąbrowskiego z dnia 27 listopada 1945 o podziale powiatu rybnickiego w województwie śląsko-dąbrowskim na gminy wiejskie i gromady (Katowice: Śląsko-Dąbrowski Dziennik Wojewódzki z dnia 22 grudnia 1945 r., Nr. 34, Poz. 455), której 1 stycznia 1951 nadanao status miastaDz.U. 1950 nr 51 poz. 472. 27 maja 1975 włączone do Wodzisławia ŚląskiegoDz.U. 1975 nr 15 poz. 87. Wyłączone z Wodzisławia 1 stycznia 1992, stając się ponownie częścią reaktywowanego miasta RydułtowyDz.U. 1991 nr 115 poz. 497.

Warunki geograficzne Radoszowy mają na swoim terenie żyzną glebę. Część terenu jest pokryta polami uprawnymi, jednakże nie jest to miejscowość typowo rolnicza, duże tereny zajmuje także zabudowa (głównie jednorodzinna). W dolinie płynie rzeka Nacyna.

Nazwa Nazwa wywodzi się od polskiej nazwy pozytywnej emocji ludzkiej - „radości”. Niemiecki językoznawca Heinrich Adamy w swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku wydanym w 1888 r. we Wrocławiu wymienia jako najstarszą zanotowaną nazwę - Radoszów podając jej znaczenie „Angenehmer Ort, Fraudenort” czyli po polsku „Przyjemna, miła, radosna miejscowość”.

W księdze łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 miejscowość wymieniona jest jako osobna wieś założona na prawie polskim łac. iure polonico w zlatynizowanej formie Rastow we fragmencie Rastow utroque solvitur decima more polonico. Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis onlineH. Markgraf, J. W. Schulte, "Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis", Breslau 1889

Historia Pierwszą wzmiankę o Radoszowach znaleźć można w dokumencie z 1228 r., w którym książę opolski i raciborski Kazimierz I daruje wieś Radosevici zakonowi Norbertanek w Czarnowąsach koło Opola. Kolejny łaciński dokument z 1288 r. notuje miejscowość jako Radoscow. . Kiedy klasztor utracił w XV w. prawa do tych ziem - Radoszowy powróciły pod administrację książęcą. Od 1532 r. Radoszowy stały się częścią tak zwanego państwa rybnickiego.

Wyludnione na skutek wojny trzydziestoletniej Radoszowy zaczęto ponownie zasiedlać pod koniec XVII w. Na części pustych gruntów został założony folwark. Tak powstały Radoszowy Dolne, które były niezależne od państwa rybnickiego. Istniało też tu wolne sołectwo, które dało początek Radoszowom Górnym. Gdy w 1788 r. państwo rybnickie przeszło na własność króla pruskiego ta część wsi, która poprzednio należała do tego państwa, otrzymała nazwę Radoszowy Królewskie.

W 1926 r. całe Radoszowy zostały przyłączone do Rydułtów jako gmina. W latach 1975–1991 były dzielnicą Wodzisławia Śląskiego.

Zobacz też Parafia św. Jacka w Radoszowach Radoszowy (Ruda Śląska)

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne Strona Parafii św. Jacka w Radoszowach

Kategoria:Geografia Rydułtów