Michał Bergson (Bergsohn) (ur. 20 maja 1820 w Warszawie, zm. 9 marca 1898 w Londynie) – polski kompozytor i pianista żydowskiego pochodzenia.
Życiorys Syn Gabriela Bergsona (1790–1844), wnuk Bera Sonnenberga, prawnuk Samuela (Szmula) Jakubowicza Sonnenberga (1727–1801), zwanego Zbytkowerem, żydowskiego kupca, bankiera, od którego wywodzi się nazwa jednego z osiedli Warszawy, Szmulowizny. Ojciec Henriego Bergsona i Moiny Mathers.
Studiował kompozycję u Friedricha Schneidera w Dessau oraz Carla Friedricha Rungenhagena i Wilhelma Tauberta w Berlinie. Po studiach wyjechał do Paryża, gdzie był uczniem Fryderyka Chopina. Od 1842 przebywał we Włoszech – we Florencji, w Bolonii i Rzymie. Następnie przez wiele lat mieszkał w Berlinie, Lipsku i Paryżu.
W 1863 został profesorem, a później dyrektor konserwatorium w Genewie. W 1873 osiadł w Londynie, gdzie uczył gry fortepianowej.
Wybrane kompozycje opera Luisa di Montfort (wyk. 1847) opera Salvator Rosa operetka Qui va à la chasse, perd sa place (fragmenty wyk. 1859) koncert fortepianowy es-moll op. 62 utwory fortepianowe: mazurki op. 1 i 48 Le Rhin op. 21 12 Études caractéristiques fantazje na tematy z oper pieśni i inne.
Przypisy
Bibliografia
Literatura uzupełniająca Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989,
Linki zewnętrzne
Utwory Michała Bergsona w serwisie Polona
Michał Kategoria:Polscy kompozytorzy muzyki poważnej Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Urodzeni w 1820 Kategoria:Zmarli w 1898