kultura diuktajska – nazwa niniejszej jednostki kulturowej związana jest z eponimicznym stanowiskiem Diuktaj. Zespół zjawisk kulturowych utożsamianych z omawianą kulturą obejmował swym zasięgiem obszary północno-wschodniej części Syberii z centrum w dolinie Ałdanu. Rozwój tej jednostki kulturowej wyznaczają daty od ok. 14 do ok. 12 tys. lat temu. Inwentarz kamienny w owej kulturze reprezentowany jest przez narzędzia bifacjalne tj. ostrza liściowate oraz asymetryczne noże-zgrzebła oraz odłupkowych zgrzebeł, drapaczy, tylców a także mikrolityczne wiórki.
Zobacz też kultury paleolitu prehistoria
Bibliografia Janusz K. Kozłowski, Wielka Historia Świata, t. I Świat przed „rewolucją” neolityczną, Fogra, Kraków 2004. Janusz K. Kozłowski, Archeologia Prahistoryczna, t. I Starsza Epoka Kamienia, Nakładem Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 1972. Piotr Kaczanowski, Janusz K. Kozłowski, Wielka Historia Polski, t.1 Najdawniejsze dzieje ziem polskich (do VII w.), Fogra, Kraków 1998. Janusz K. Kozłowski (opracowanie naukowe), Encyklopedia historyczna świata, t. I Prehistoria, Agencja Publicystyczno-Wydawnicza Opres, Kraków 1999. Bolesław Ginter, Janusz K. Kozłowski, Technika obróbki i typologia wyrobów kamiennych paleolitu, mezolitu i neolitu (wyd. III), PWN, Warszawa 1990. J.Desmond Clark, Prahistoria Afryki, PWN, Warszawa 1978.
Diuktajska