thumb|Zamek Sigmaringen
thumb|Herb hrabiów von Hohenzollern w herbarzu Siebmachera, 1605, karta 14
Hohenzollern-Sigmaringen – niemiecki ród arystokratyczny, posiadający tytuł książęcy, jedna z gałęzi - katolickaT. Aronson, Zwaśnieni monarchowie. Europejskie trony w przeddzień katastrofy 1914, przeł. A. Glondys, Kraków 2014, passim – rodu Hohenzollernów.
Rodzina Hohenzollern-Sigmaringen wywodzi się od hrabiego Karola II, syna Karola I, ostatniego hrabiego Hohenzollern. W 1576 nastąpił podział hrabstwa między trzech synów Karola I. Część objęta przez Karola II nosiła nazwę Hohenzollern-Sigmaringen, od będącego siedzibą rodziny zamku Sigmaringen.
Rola rodu osiągnęła swój szczyt w drugiej połowie XIX wieku. Pomimo aneksji księstwa przez Prusy ostatni książę Karl Anton von Hohenzollern-Sigmaringen objął urząd premiera tego państwa. W 1866 książę Karol I objął najpierw książęcy, a następnie królewski tron Rumunii. Plany objęcia przez księcia Leopolda tronu Hiszpanii, i ich międzynarodowe reperkusje stały się przyczyną wybuchu wojny francusko-pruskiej w 1870. Aktualną głową rodu od 16 września 2010 roku jest Karol Fryderyk Hohenzollern.
Hrabiowie Hohenzollern-Sigmaringen (1576–1623) Karol II (1576–1606) Johann (1606–1623)
Książęta Hohenzollern-Sigmaringen (1623–1849) Johann (1623–1638) Meinrad I (1638–1681) Maksymilian (1681-1689) Meinrad II (1689-1715) Józef Franciszek Ernest (1715–1769) Karol Fryderyk (1769–1785) Antoni Alojzy (1785–1831) Karol (1831–1848) Karol Antoni (1848–1849)
Władcy Rumunii z rodu Hohenzollern-Sigmaringen (1866–1947) Karol I – książę (1866–1881) i król (1881–1914) Rumunii. Ferdynand I – król Rumunii (1914–1927). Michał I – król Rumunii (1927–1930 i 1940–1947). Karol II – król Rumunii (1930–1940)
Przypisy
!