Federalne Ministerstwo Transportu (niem. Bundesministerium für Verkehr, BMV) jest najwyższym organem federalnym odpowiedzialnym za politykę transportową w Niemczech. Ministerstwo zajmuje się koordynacją, planowaniem i realizacją projektów w zakresie transportu drogowego, kolejowego, lotniczego i wodnego.
Struktura i zadania Ministerstwo składa się z licznych wyspecjalizowanych departamentów:
Zentralabteilung (Departament Centralny) odpowiada za administracyjne funkcjonowanie resortu, w tym za sprawy personalne, organizacyjne i prawne. Pełni funkcję wewnętrznego dostawcy usług dla wszystkich lokalizacji ministerstwa. Abteilung Haushalt, Beteiligungen prowadzi centralne zarządzanie finansami i nadzoruje udziały federalne powierzone ministerstwu. Abteilungen Digital- und Datenpolitik & Digitale Konnektivität zajmuje się przyczynianiem się do rozwoju technologii cyfrowych, rozbudową infrastruktury sieciowej oraz kształtowaniem polityki danych. Głównym celem jest przyspieszenie transformacji cyfrowej, wzmocnienie suwerenności cyfrowej Niemiec oraz promowanie innowacyjnych modeli mobilności. Abteilung Luftfahrt odpowiada za kwestie związane z lotnictwem cywilnym. Departament współpracuje z ICAO, UE, ECAC i Eurocontrol, dążąc do zapewnienia bezpiecznego, zrównoważonego i dostępnego transportu lotniczego. Szczególną rolę odgrywają tu regulacje bezzałogowych statków powietrznych oraz ochrona klimatu. Abteilung Bundesfernstraßen zarządza autostradami i drogami federalnymi, skupiając się na utrzymaniu, modernizacji mostów, rozbudowie sieci i efektywnym wykorzystaniu środków budżetowych. Abteilung Wasserstraßen, Schifffahrt odpowiada za federalną infrastrukturę wodną oraz modernizację żeglugi śśrodlądowej i portów. Uwzględnia zmiany klimatyczne, rozwija programy modernizacyjne i współpracuje z instytucjami krajowymi i międzynarodowymi. Abteilung Eisenbahnen zajmuje się polityką kolejową oraz modernizacją sieci kolejowej w oparciu o Masterplan Schienenverkehr oraz harmonogram Deutschlandtakt. Działa na rzecz cyfryzacji i innowacji w transporcie szynowym. Abteilung Leitung, Kommunikation wspiera ministra w planowaniu i koordynacji działań politycznych, zarządza komunikacją medialną, relacjami z parlamentem oraz informowaniem obywateli. Abteilung Grundsatzangelegenheiten opracowuje strategie rozwoju transportu, m.in. w ramach Bundesverkehrswegeplan i Mobilitätsstrategie. Zajmuje się promocją alternatywnych napędów i transportu publicznego. Abteilung Straßenverkehr reguluje zasady ruchu drogowego, prawa jazdy, rejestracji pojazdów, kwestie techniczne i ekologiczne. Działa na rzecz bezpieczeństwa na drogach, rozwoju mobilności rowerowej i pieszej oraz wdrażania opłat drogowych (Lkw-Maut).
Siedziba i infrastruktura Ministerstwo mieści się w zabytkowym budynku przy Invalidenstraße 44 w Berlinie. Obiekt ten powstał w latach 1875–1878 jako Pruska Akademia Górnicza i Instytut Geologiczny. Podczas NRD służył jako Ministerstwo Geologii. W latach 1996–2005 przeszedł gruntowną renowację i rozbudowę. Projekt modernizacji uwzględnił zachowanie historycznej architektury i dostosowanie wnętrz do potrzeb administracji.
Rozbudowa obejmowała dwa nowe budynki połączone przeszklonymi przejściami, z nowoczesnymi salami konferencyjnymi i przestrzenią biurową. Całkowita powierzchnia użytkowa wynosi ponad 20 000 m², a obiekt mieści do 800 stanowisk pracy.
Naukowa Rada Doradcza Przy ministerstwie działa Naukowa Rada Doradcza (Wissenschaftlicher Beirat), utworzona w 1949 roku, jeszcze przed powstaniem RFN. Początkowo podzielona na dwie grupy (gospodarka i technika transportu), skupia obecnie 18 ekspertów o wysokich kompetencjach w dziedzinie polityki transportowej. Rada wspiera ministra poprzez niezależne opinie, analizy i propozycje reform.
Działania Rady obejmują opiniowanie projektów, doradztwo w zakresie strategii transportowej oraz działanie na rzecz polityki zgodnej z aktualnym stanem wiedzy naukowej. Członkowie działają honorowo, a przewodniczącego wybierają co dwa lata spośród siebie.
Rada podejmuje tematy z własnej inicjatywy oraz na prośbę ministra. Jej prace mają charakter interdyscyplinarny i uwzględniają wyzwania związane z klimatem, energią, mobilnością i sprawiedliwością społeczną. Regularnie publikuje swoje stanowiska, które nie odzwierciedlają stanowiska resortu, lecz są niezależnym głosem nauki w debacie publicznej.
Lista ministrów Ministrowie transportu Rzeszy (1919-1945) (Z) 1919-1920 Gustav Bauer (SPD) 1920 Wilhelm Groener 1920-1923 (DDP) 1923-1924 (DVP) 1924-1927 Wilhelm Koch (DNVP) 1927-1928 (Z) 1928-1929 (BVP, acting) 1929 Adam Stegerwald (Z) 1929-1930 (Z) 1930-1931 Gottfried Reinhold Treviranus (KVP) 1931-1932 Paul Freiherr Eltz von Rübenach 1932-1937 Julius Dorpmüller (NSDAP) 1937-1945
Fedealni ministrowie transportu (1949-1998) Hans-Christoph Seebohm (CDU) 1949-1966 Georg Leber (SPD) 1966-1972 (SPD) 1972-1974 Kurt Gscheidle (SPD) 1974-1980 Volker Hauff (SPD) 1980-1982 Werner Dollinger (CSU) 1982-1987 Jürgen Warnke (CSU) 1987-1989 Friedrich Zimmermann (CSU) 1989-1991 Günther Krause (CDU) 1991-1993 Matthias Wissmann (CDU) 1993-1998
Federalni ministrowie transportu, budownictwa i mieszkalnictwa (1998-2005) Franz Müntefering (SPD) 1998-1999 Reinhard Klimmt (SPD) 1999-2000 Kurt Bodewig (SPD) 2000-2002 Manfred Stolpe (SPD) 2002-2005
Federalni ministrowie transportu, budownictwa i rozwoju miast (2005-2013) Wolfgang Tiefensee (SPD) 2005-2009 Peter Ramsauer (CSU) 2009-2013
Federalni ministrowie transportu i infrastruktury cyfrowej (2013-2021) Alexander Dobrindt (CSU) 2013-2018 Andreas Scheuer (CSU) 2018-2021
Federalni ministrowie cyfryzacji i transportu (2021-2025) Volker Wissing (bezpartyjny) 2021-2025
Federalni ministrowie transportu (od 2025) Patrick Schnieder (CDU) od 2025
Przypisy
Transportu, budownictwa i rozwoju miast