Łukasz Jakub Łuczaj (ur. 27 września 1972 w Krośnie)O Mnie, luczaj.com. – polski botanik, profesor nauk biologicznych, wykładowca akademicki, profesor Uniwersytetu Rzeszowskiego, popularyzator nauki, wideobloger i działacz na rzecz ochrony przyrody, autor publikacji na temat dzikich roślin jadalnych.

Życiorys Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Krośnie (1989)Kopernikański Słownik Biograficzny [dostęp 2026-05-28].. W okresie licealnym był stypendystą Krajowego Funduszu na rzecz Dzieci. W 1994 ukończył studia z biologii środowiskowej na Uniwersytecie Warszawskim. Napisał pracę magisterską na temat rozprzestrzeniania się nowych gatunków krzewów w Puszczy Białowieskiej. W 1999 również na Uniwersytecie Warszawskim uzyskał stopień doktora na podstawie pracy Struktura roślinności i efekty brzegowe w strefie kontaktowej lasu i łąki, napisanej pod kierunkiem Janusza Falińskiego. W czasie studiów doktoranckich pracował w Ogrodzie Botanicznym w Warszawie.

Zamieszkał w Pietruszej Woli na Podkarpaciu. W swoim kilkunastohektarowym gospodarstwie założył dziki ogród, nastawiony na maksymalny poziom bioróżnorodności. Prowadzi tam eksperymenty ekologiczne. W ogrodzie w 2015 było ponad 400, a w 2021 już ponad 500 różnych gatunków drzew. Łukasz Łuczaj utrzymuje łąki kośne i pole z ginącymi gatunkami chwastów, a także próbuje odtwarzać naturalne runo leśne w młodych drzewostanach na gruntach porolnych. Jest propagatorem idei dzikiego ogrodu, a także pionierem ruchu dzikich ogrodów w Polsce. Kilka razy w roku prowadzi warsztaty dzikiej kuchni w Rzepniku.

W 2011 podjął pracę jako wykładowca na Uniwersytecie Rzeszowskim, najpierw Zamiejscowego Wydziału Biotechnologii w Weryni URz, a następnie w Instytucie Biologii i Biotechnologii. W 2012 uzyskał w Instytucie Botaniki Polskiej Akademii Nauk stopień naukowy doktora habilitowanego, przedstawiając monografię Dziko rosnące rośliny jadalne użytkowane w Polsce od połowy XIX w. do czasów współczesnych. W tym samym roku objął stanowisko profesora nadzwyczajnego Uniwersytetu Rzeszowskiego. W 2023 otrzymał tytuł profesora nauk ścisłych i przyrodniczych w dyscyplinie nauki biologiczne(). Był promotorem w trzech przewodach doktorskich. lewo|mały|Łukasz Łuczaj z uczestnikami III Warsztatów Etnobiologii Europy Wschodniej (październik 2013) Jego zainteresowania badawcze obejmują przede wszystkim ekologię roślin i etnobotanikę, z czym wiąże się również zainteresowanie taksonomią ludową i dzikimi roślinami jadalnymi. Jest członkiem redakcji czasopism naukowych „Journal of Ethnobiology and Ethnomedicine” oraz „Acta Societatis Botanicorum Poloniae” i twórcą polskiego pisma „Etnobiologia Polska” (2011–2021). Naukowo zajmuje się uporządkowaniem archiwalnych danych etnobotanicznych z terenu Polski, Słowacji, Ukrainy i Białorusi oraz prowadzi badania terenowe nad użytkowaniem roślin m.in. w Chinach, w Laosie, na Kaukazie i na Bałkanach.

Znalazł się w opracowanym przez badaczy z Uniwersytetu Stanforda, opublikowanym w październiku 2020 na łamach „PLOS Biology” rankingu, uwzględniającym niemal 160 tys. najlepszych naukowców na świecie (w tym 726 naukowców z Polski). Ranking oceniał dorobek naukowy na podstawie indeksu bibliometrycznego, z uwzględnieniem takich kryteriów jak: indeks Hirscha, liczba cytowań, Impact factor, miejsce i rola na liście autorów.

Jest zaangażowany w działania na rzecz ochrony przyrody na Podkarpaciu. Działa m.in. na rzecz ochrony rzek przed regulacją oraz przeciwko wycince drzew. Stworzył mieszanki nasion łąkowych, które umożliwiają samodzielne tworzenie kwietników z występujących w Polsce, niejednokrotnie zagrożonych gatunków. Były to pierwsze tego typu rodzime mieszanki w Polsce (od 1999). Apelował do władz Rzeszowa o rzadsze koszenie miejskich łąk, aby te mogły swobodniej rosnąć. Interesuje się technikami przeżycia w dzikiej przyrodzie. Organizuje warsztaty poświęcone tej tematyce i odtwarzaniem trybu życia zbieraczy-łowców.

Jest publicystą i popularyzatorem nauki. Przez szereg lat był współpracownikiem miesięczników „Wróżka” i „Kuchnia”, gdzie pisał o dzikich roślinach jadalnych. Publikuje teksty w kwartalniku „Przekrój”. Prowadzi blogi po polsku (www.lukaszluczaj.pl) i angielsku (www.thewildfood.org). Jest wideoblogerem, jego polskojęzyczny kanał zasubksrybowało na YouTube ponad 107 tys. osób (stan na 12.01.2026 r.). Prowadzi też anglojęzyczny kanał The Wild Food.

Jego siostra Justyna Łuczaj-Salej jest reżyserką filmową, razem stworzyli cykl telewizyjny Dziki obiad Łukasza Łuczaja (Kuchnia+ 2011).

W 2016 powstał film dokumentalny o Łukaszu Łuczaju Świat według Łukasza w reżyserii Piotra Sochy, nagrodzony na Festiwalu Filmów Optymistycznych „Happy End” w Rzeszowie.

Publikacje (wybór) Książki popularnonaukowe i eseistyczne Dzikie rośliny jadalne Polski. Przewodnik survivalowy (2002) Podręcznik robakożercy, czyli jadalne bezkręgowce Środkowej Europy (2005) W dziką stronę (2010) Dzika Kuchnia (2013) Seks w wielkim lesie (2020)

Publikacje naukowe czasopismo naukowe Etnobiologia Polska (2011–2021) Wild vascular plants gathered for consumption in the Polish countryside: a review (z Wojciechem M. Szymańskim), „Journal of Ethnobiology and Ethnomedicine” 2007, 3:17 Większość publikacji naukowych dostępna na Google Scholar: Lukasz Luczaj

Przypisy

Linki zewnętrzne luczaj.com – Łukasz Łuczaj / Dziki Ogród / The Wild Garden lukaszluczaj.pl – Łukasz Łuczaj i Rośliny

Lukasz Luczaj – Kanał na youtube

Kategoria:Absolwenci Wydziału Biologii Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Krośnie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Rzeszowskiego Kategoria:Polscy botanicy Kategoria:Polskie osobowości YouTube Kategoria:Stypendyści Funduszu Zdolni Kategoria:Urodzeni w 1972