Kościół pw. Najświętszego Zbawiciela w Zielonej Górze – wzniesiony w Zielonej Górze z fundacji Georga Beuchelta i jego siostry Liddy. Beuchelt na jego budowę przeznaczył w testamencie 50 tys. marek. Pod budowę wybrano działkę przy al. Niepodległości należącą do Beucheltów. Kościół zbudowano dla parafii ewangelicko–augsburskiej.
Historia thumb|left|120px|Detal W 1914 r. rozpisano konkurs architektoniczny. Ostatecznie przygotowanie projektu zlecono Wilhelmowi Wagnerowi i Oskarowi Hossfeldowi. 19 maja położono kamień węgielny. W kwietniu 1916 roku kościół był już pokryty dachem. Uroczyste poświęcenie świątyni nastąpiło 3 stycznia 1917 roku. Obiekt posiadał elektryczne ogrzewanie oraz zegar i organy o napędzie elektrycznym.
W 1946 kościół został przejęty przez katolików, a w 1951 r. stał się świątynią nowo erygowanej parafii Najświętszego Zbawiciela.
Architektura thumb|left|Wnętrze kościoła Kościół wraz z jego wystrojem nawiązuje do bazylik wczesnochrześcijańskich. Kościół wzniesiono z cegły na planie prostokąta z przyległymi od południowego zachodu prezbiterium z zakrystią i czworoboczną żelbetową w rzucie wieżą od północnego wschodu. Na szczycie wieży zamontowano cztery dzwony. W trójnawowym wnętrzu na kolumnach opierają się empory.
W latach 1974–1976 odbyła się gruntowna przebudowa prezbiterium kościoła projektu Wiktora Ostrzołka: ze starego wystroju pozostała tylko rzeźba Chrystusa, pochodząca ze starego ołtarza poewangelickiego oraz metalowe tabernakulum. Ołtarz wykonany jest z białego marmuru reńskiego, a chrzcielnica z białego i czerwonego piaskowca.
Świątynia może pomieścić 2000 wiernych, w tym 800 w ławkach na parterze i 400 w emporach. Od wielu lat organizowane są tu koncerty organowe, muzyki symfonicznej oraz chóralnej.
Organy Organy zostały wybudowane przez firmę Gustava Heinze z Żar. Przebudowane po II wojnie światowej przez firmę organmistrzowską Marka Cepki. Instrument posiada elektro-pneumatyczną trakturę gry.
Dyspozycja instrumentu: Manuał IManuał IIManuał IIIPedał1. Pryncypał 16'1. Gedakt 8'1. Bordun 16'1. Prync.-bas 16'2. Pryncypał 8'2. Kwintaton 8'2. Prync.- skrz. 8'2. Violon-bas 16'3. Gedakt 8'3. Prestant 4'3. ?3. Subbas 16'4. Fl-koncert. 8'4. Rurflet 4'4. Salicet 8'4. Echobas 16'5. Gamba 8'5. Pryncypał 2'5. Aeolina 8'5. Kwintbas 10 2/36. Holflet 8'6. Flet leśny 2'6. Lipl. ged. 8'6. Basflet 8'7. Oktawa 4'7. Sifflet 1'7. Pryncypał 4'7. Oktawbas 8'8. Oktawa 2'8. Acuta 4 ch8. Violina 4'8. Chorałbas 4'9. Kwinta 1 3/5'9. Sesquinta 2 2/3+ 1 3/59. Trawersflet 4'9. Fletbas 4'10. Cornet 2-3 ch.10. Krumhorn 8'10. Piccolo 2'10. Okaryna 2'11. Mixtura 3-4 ch.11. ?11. Mixturbas 4 ch.12. Trąbka 8'12. Cymbel 3 ch.12. Puzon 16'13. Klarnet 8'13. Trąba 8'14. Trąba 4'
Przypisy
Bibliografia Marta Danowska: Witraże sakralne z okresu od 2. poł. XIX do lat 30. XX wieku w województwie lubuskim, w: Lubuskie Materiały Konserwatorskie, tom 5 (2008), Zielona Góra 2008. J. Opaska: Witraże, polichromie i mozaika kościoła Zbawiciela w Zielonej Górze, w: "Studia Zielonogórskie", 2005, T. 11, s. 77-94.
Linki zewnętrzne Strona parafii
Najświętszego Zbawiciela Zbawiciela Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Najświętszego Zbawiciela Najświętszego Zbawiciela Kategoria:Kościoły w dekanacie Zielona Góra – św. Jadwigi Kategoria:Budynki w Polsce oddane do użytku w 1916