thumb|240px|Pomnik Luisa Carrero Blanco w Santoña Luis Carrero Blanco (ur. 4 marca 1904 w Santoña, zm. 20 grudnia 1973 w MadrycieDulcie M. Ashdown Zabójcy królów, wyd. 2002, s. 265.) – hiszpański wojskowy i polityk.
Życiorys Wykształcenie W 1918 wstąpił do hiszpańskiej Akademii Marynarki Wojennej, którą ukończył. W latach 1924–1926 brał udział w kampanii wojennej w Maroku.
Po wybuchu wojny domowej w 1936 znalazł się na terenach pod kontrolą republikanów. Zanim przedostał się na tereny opanowane przez nacjonalistów w czerwcu 1937, ukrywał się najpierw w ambasadzie Meksyku, a później Francji.
Kariera polityczna Po zwycięstwie nacjonalistów, Carrero Blanco stał się jednym z najbliższych współpracowników generała Francisco Franco. Zaowocowało to mianowaniem na rządowe stanowisko w 1957. Rozpoczął się tym samym awans admirała po szczeblach kariery, zarówno wojskowej, jak i cywilnej. W 1963 został mianowany wiceadmirałem, a w 1966 admirałem. W latach 1967–1973 był zastępcą szefa Rady Państwa. Należał do Opus Dei.
Premier Hiszpanii Szczyt politycznej kariery nastąpił w czerwcu 1973, kiedy został mianowany premierem. Stał się tym samym pierwszym zastępcą Franco i był wskazywany przez komentatorów politycznych jako jego prawdopodobny następca.
Zamach ETA Sześć miesięcy później Carrero Blanco zginął w zamachu bombowym zorganizowanym przez ETA. Uważa się, że jego śmierć przyspieszyła przejście z rządów autorytarnych do demokracji.
Opis zamachu:
Przypisy
Kategoria:Hiszpańscy admirałowie Kategoria:Hiszpańscy członkowie Opus Dei Kategoria:Ofiary terroryzmu Kategoria:Premierzy Hiszpanii Kategoria:Zamordowani szefowie rządów Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1973 Kategoria:Ofiary zabójstw w Hiszpanii