Pierścień – struktura algebraiczna definiowana różnie, nie zawsze równoważnie. Pierścień zawsze jest rozumiany jako zbiór, którego elementy mogą być bez przeszkód dodawane, odejmowane i mnożone, lecz niekoniecznie dzielone. Dokładne definicje pierścienia różnią się ogólnością przez różne założenia o tym mnożeniu.

Przykłady pierścieni to liczby całkowite, reszty z dzielenia przez ustaloną liczbę całkowitą i różne zbiory wielomianów. Teoria pierścieni to dział algebry, konkretniej algebry abstrakcyjnej, badający takie struktury. Osiągnięcia tej dziedziny to m.in.: uogólnienie pewnych pojęć, takich jak np. liczby pierwsze (przez ideały pierwsze), wielomiany i ułamki; rozwinięcie teorii podzielności, np. wskazanie najogólniejszej struktury, w której możliwe jest stosowanie algorytmu Euklidesa (tzw. pierścień Euklidesa).

Definicja Niech będzie algebrą, w której jest pewnym niepustym zbiorem, symbole oraz oznaczają dwa działania dwuargumentowe określone w zbiorze , zaś jest pewnym wyróżnionym elementem zbioru . Algebra ta nazwana jest pierścieniem (łącznym), jeśli ponadto: struktura jest grupą abelową, nazywaną grupą addytywną, z działaniem nazywanym dodawaniem i elementem neutralnym , nazywanym zerem:

struktura jest półgrupą z działaniem nazywanym mnożeniem:

oba działania powiązane są ze sobą prawami rozdzielności:

Ponieważ jest grupą, to pierścień ma dokładnie jedno zero, a element odwrotny do względem dodawania (element z trzeciego aksjomatu), nazywany w tym kontekście elementem przeciwnym, jest wyznaczony jednoznacznie i oznaczany

Warianty Na działanie mnożenia nakłada się często dodatkowe warunki regularności, precyzując nazwę nowej struktury: pierścień z jedynką – istnienie elementu neutralnego mnożenia (oznaczanego tradycyjnie ) nazywanego jedynkąNiekiedy wymaga się, aby był on różny od elementu neutralnego dodawania, wykluczając przy tym przypadek pierścienia zerowego, przybliżając definicję pierścienia do określenia ciała.:

pierścień przemienny – przemienność mnożenia (wówczas prawa rozdzielności stają się sobie równoważne):

Uwaga W pierścieniu z jedynką struktura jest monoidem (przemiennym, jeśli pierścień jest przemienny), wynika stąd, że pierścień może mieć co najwyżej jedną jedynkę.

W praktyce najczęściej rozpatruje się (niezerowe) pierścienie z jedynką; ich atutem jest, gdy są one dodatkowo przemienne.

Rodzaje Podstawowa definicja pierścienia, bywa rozwijana w wielu różnych kierunkach: pierścień bez dzielników zera – brak właściwych dzielników zera (zob. dalej):

pierścień z dzieleniem – dowolny niezerowy element ma element odwrotny (zakłada się, że pierścień ma jedynkę):

Element odwrotny do (względem mnożenia; w powyższym aksjomacie) oznacza się zwykle symbolami lub . Zbiór elementów odwracalnych pierścienia tworzy grupę ze względu na mnożenie (z jedynką jako elementem neutralnym; przemienną, jeśli pierścień jest przemienny) nazywaną także grupą multiplikatywną. W pierścieniu z dzieleniem jest .

Pierścień z jedynką bez dzielników zera nazywa się dziedziną. Ponieważ własność dzielenia pociąga za sobą brak dzielników zeraZ aksjomatu istnienia elementu odwrotnego wynika, że dla każdego istnieje element odwrotny . Gdyby pierścień miał dzielniki zera, to istniałyby takie , że . Lewostronne mnożenie stronami przez daje ; z istnienia elementu neutralnego mnożenia otrzymuje się sprzeczność z założeniem ., to każdy pierścień z dzieleniem jest pierścieniem bez dzielników zera, a więc dziedziną. Dziedziny przemienne określa się nazwą dziedzina całkowitości (także: pierścień całkowity; niekiedy nie wyróżnia się nieprzemiennych dziedzin całkowitości, wówczas często skraca się nazwę tej struktury do: dziedzina). Pierścień przemienny z dzieleniem (lub z powyższej obserwacji: dziedzinę całkowitości z dzieleniem) nazywa się ciałem.

Przykłady Do najprostszych uniwersalnych przykładów należą: pierścień trywialny, zawierający dokładnie jeden element, pierścień zerowy, w którym mnożenie przez dowolny element daje zero.

Innymi ważnymi przykładami pierścieni są: liczby całkowite z działaniami arytmetycznymi dodawania i mnożenia (dziedzina całkowitości), pierścienie klas reszt (pierścienie przemienne z jedynką oraz ciała), kwaterniony (pierścień z dzieleniem), liczby całkowite Gaussa (dziedzina z jednoznacznością rozkładu, dziedzina Euklidesa), liczby całkowite Eisensteina (pierścień przemienny, dziedzina Euklidesa),

Osobnym przykładem są pierścienie wielomianów jednej zmiennej o współczynnikach z pierścienia . W zachowywane są następujące własności pierścienia : przemienność, istnienie jedynki, brak dzielników zera, całkowitość (tzn. bycie dziedziną całkowitości), jednoznaczność rozkładu (twierdzenie Gaussa), noetherowskość (twierdzenie Hilberta o bazie).

Jeżeli jest ciałem, to jest tzw. pierścieniem euklidesowym (dziedziną Euklidesa).

Dobrze znane struktury liczb wymiernych, liczb rzeczywistych, czy liczb zespolonych z działaniami arytmetycznymi są przykładami pierścieni, jako że wszystkie są ciałami. Z kolei pierścieni nie tworzą: liczby naturalne z działaniami arytmetycznymi, ponieważ wraz z działaniem dodawania nie tworzą nawet grupy; oktoniony, ponieważ określone w nich mnożenie nie jest łączne.

Składowe Podpierścienie

Podzbiór pierścienia nazywa się podpierścieniem, jeżeli sam tworzy pierścień z działaniami odziedziczonymi z Równoważnie:

Pierwszy warunek oznacza, że musi być grupą (przemienną), drugi gwarantuje, że wynik mnożenia elementów z będzie zawierał się w tym samym zbiorze (tzn. mnożenie jest tam poprawnie określonym działaniem wewnętrznym).

Ideały

Podgrupę grupy addytywnej pierścienia nazywa się ideałem lewostronnym, jeżeli dla dowolnych dwóch elementów oraz spełniony jest warunek

Jeżeli spełnia w zamian warunek

to nazywa się ją ideałem prawostronnym. Ideał będący zarazem lewo- jak i prawostronny nazywa się krótko ideałem; pojęcia te pokrywają się w pierścieniach przemiennych. Każdy ideał jest podpierścieniem.

W dowolnym nietrywialnym pierścieniu istnieją co najmniej dwa różne ideały: cały pierścień i podpierścień trywialny , nazywa się je ideałami trywialnymi lub niewłaściwymi, wszystkie pozostałe nazywa się ideałami właściwymi.

Ze względu na inne własności wyróżnia się m.in. następujące rodzaje ideałów pierścienia : ideał główny – generowany przez jeden element pierścienia, ideał maksymalny – zawarty wyłącznie w ideale niewłaściwym , ideał pierwszy – taki, że jeśli dany element ideału jest iloczynem dwóch innych, to przynajmniej jeden z nich również należy do ideału.

Elementy wyróżnione Element pierścienia nazywa się dzielnikiem zera, gdy istnieje taki niezerowy element , że: . idempotentnym, gdy . nilpotentnym, gdy istnieje , dla którego .

W pierścieniu skończonym (mającym skończenie wiele elementów) każdy element jest odwracalny albo jest dzielnikiem zera.

Homomorfizmy

Przekształcenie między dwoma pierścieniami zachowujące ich działania, tzn. dla dowolnych elementów spełnione są jednocześnie następujące warunki:

nazywa się homomorfizmem pierścieni. Inaczej: jest to homomorfizm grup addytywnych, a przy tym homomorfizm półgrup multiplikatywnych tych pierścieni.

Przekształcenie między dwoma pierścieniami z jedynką zachowujące ich działania i jedynkę, tzn. dla dowolnych elementów spełnione są jednocześnie następujące warunki:

nazywa się homomorfizmem pierścieni z jedynką. Inaczej: jest to homomorfizm grup addytywnych, a przy tym homomorfizm monoidów multiplikatywnych.

Pierścień ilorazowy

W dowolnym pierścieniu grupa ilorazowa gdzie jest dowolnym ideałem (dwustronnym), jest pierścieniem z dobrze określonymi działaniami dodawania i mnożenia na warstwach:

Pierścień ten nazywa się pierścieniem ilorazowym pierścienia przez ideał i również oznacza się symbolem .

Dodawanie jest dobrze określone z definicji grupy ilorazowej. Wystarczy więc dowieść, że iloczyn warstw nie zależy od wyboru reprezentanta mnożonych warstw. Niech dane będą dwie warstwy, każda z nich reprezentowana przez dwa różne elementy: oraz . Równość

dowodzi, że zmiana reprezentantów nie wpływa na wynik mnożenia, gdyż otrzymuje się tę samą, choć reprezentowaną przez inny element, warstwę.

Uogólnienia i przypadki szczególne Wyróżnia się wiele rodzajów pierścieni, na które nakłada się dodatkowe warunki: pierścień ideałów głównych – pierścień, w którym każdy ideał jest główny (także: każdy ideał ma jeden generator), pierścień noetherowski – pierścień, w którym każdy ciąg wstępujący (w sensie zawierania) ideałów stabilizuje się (także: każdy ideał jest skończenie generowany), pierścień artinowski – pierścień, w którym każdy ciąg zstępujący (w sensie zawierania) ideałów stabilizuje się, pierścień z jednoznacznością rozkładu – pierścień przemienny, w którym każdy element można rozłożyć w sposób jednoznaczny na elementy nierozkładalne, pierścień lokalny – pierścień mający tylko jeden ideał maksymalny, pierścień Euklidesa – pierścień umożliwiający stosowanie algorytmu Euklidesa (znajdowanie NWD), pierścień zredukowany – pierścień bez niezerowych elementów nilpotentnych, pierścień Boole’a – pierścień przemienny z jedynką, w którym każdy element jest idempotentny, pierścień Dedekinda – dziedzina całkowitości, w której każdy niezerowy właściwy ideał rozkłada się na iloczyn ideałów pierwszych. pierścień skończenie generowany – pierścień, dla którego istnieje skończony zbiór generatorów (taki, że najmniejszym podpierścieniem go zawierającym jest cały pierścień). Przykładem takiego pierścienia są liczby całkowite (generowane przez jedynkę). Przykładem pierścienia, który nie jest skończenie generowany są liczby wymierne (bo dla dowolnego skończonego zbioru liczb wymiernych istnieje liczba pierwsza nie dzieląca mianownika żadnej z nich).

Zobacz też

algebra nad ciałem moduł półpierścień

Uwagi

Przypisy

Bibliografia Andrzej Białynicki-Birula, Algebra. Jerzy Browkin, Teoria ciał.

Linki zewnętrzne

[dostęp 2024-03-25]. Ring , Encyclopedia of Mathematics, encyclopediaofmath.org, [dostęp 2023-06-18].

Kategoria:Struktury dwóch działań wewnętrznych