Evanescence – amerykański zespół metalowy, założony w Little Rock, w stanie Arkansas w 1995 przez wokalistkę/pianistkę Amy Lee i gitarzystę Bena Moody’ego. Po nagrywaniu prywatnych minialbumów zespół w 2003 roku podpisał kontrakt z wytwórnią Wind-up Records i wydał swój pierwszy, studyjny album Fallen. Sprzedał się on w 17 milionowym nakładzie. Dzięki niemu zespół wygrał dwie nagrody Grammy, a w całej swojej karierze, był do niej nominowany siedem razy. Według CBS, Fallen, zajął 6. miejsce w „Top Bestselling Albums of the Last 10 Years” (Najlepiej Sprzedające się Albumy z Ostatnich 10 Lat) w 2008 roku. Rok po Fallen zespół wydał pierwszy album koncertowy, zatytułowany Anywhere but Home, który sprzedał się w ponad milionie egzemplarzy. W 2006 zespół wydał drugi studyjny krążek The Open Door, sprzedany w ponad 5 milionowym nakładzie.

Skład zespołu zmieniał się parokrotnie: David Hodges odszedł w 2002, współzałożyciel Ben Moody w 2003 (podczas trasy koncertowej), basista Will Boyd w 2006, następnie gitarzysta John LeCompt i perkusista Rocky Gray w 2007. Dwie ostatnie zmiany doprowadziły do przerwy, a następnie do kontynuacji trasy koncertowej z tymczasowymi członkami. Według rankingu Billboard Evanescence jest na 71 pozycji w „The Best Artist of the Decade Chart” (Najlepsi Artyści Dekady).

W 2009 roku najnowszy skład zespołu ogłosił, że zespół powróci z Evanescence, trzecim studyjnym albumem, który został zgodnie z zapowiedzią wydany 11 października 2011. Zadebiutował on na 1 pozycji Billboard 200 z 127,000 sprzedanych egzemplarzy. Według examiner.com, album również zadebiutował na 1 pozycji w rankingach; The Rock Albums, Digital Albums, Alternative Albums, i The Hard Rock Albums Charts. Pierwszy singiel What You Want został wydany 9 sierpnia 2011. Drugi – My Heart Is Broken został wysłany do stacji radiowych 31 października 2011. 2012 rok zespół spędził na koncertowaniu i promowaniu nowego albumu, z innymi zespołami, w tym z The Pretty Reckless i Fair to Midland.

W czerwcu 2026 zespół wydał szósty album studyjny Sanctuary nakładem BMG.

Historia

Początki działalności (1995-2001)

Zespół został założony przez wokalistkę, pianistkę i autorkę tekstów Amy Lee oraz byłego gitarzystę i autora tekstów – Bena Moody’ego. Spotkali się oni w 1994 roku na młodzieżowym obozie w Little Rock, gdzie Moody usłyszał Lee grającą „I’d Do Anything for Love (But I Won’t Do That)” Meat Loafa na pianinie. Pierwszymi wspólnymi piosenkami były „Solitude” i „Give Into Me”, obie napisane przez Amy oraz „Understanding” i „My Immortal” napisane przez Bena. Piosenki były opracowywane przez obojgu artystów i oboje mieli do nich prawa autorskie. Dwie z ich piosenek były grane w lokalnych stacjach radiowych, dzięki temu zwiększyła się lokalna popularność zespołu i popyt na koncerty. Gdy zespół wreszcie pojawił się na żywo, stał się jedną z najpopularniejszych rozrywek w okolicy. Po eksperymentowaniu z nazwami takimi jak Childish Intentions i Stricken zdecydowali się na Evanescence, co oznacza „zanikanie” lub „blednięcie” od słowa evanesce, które oznacza zniknąć.

Zespół wydał trzy albumy demo w formie EP – Evanescence EP (1998), (wyprodukowana w 100 kopiach i sprzedawana podczas wczesnych występów na żywo), Sound Asleep, znana równie jako Whisper EP (1999) oraz Mystary EP (2003). Pierwszy pełnometrażowy album demo wydany na płycie CD zatytułowany Origin (2000), został wyprodukowany w ok. 2.500 kopii i był sprzedawany podczas koncertów. Zarówno te wydawnictwo jak i poprzednie zawierają wczesne wersje kilku piosenek z debiutanckiego albumu zespołu zatytułowanego Fallen (2003). Podczas radiowego wywiadu Lee i Moody zachęcali fanów do pobierania ich starszych utworów z Internetu.

Fallen, Anywhere but Home (2003-2004)

mały|Od lewej: Amy Lee i Ben Moody podczas koncertu 29 maja 2003 roku Producent Pete Matthews pierwszy raz zetknął się z zespołem w Ardent Studios w Memphis. Przesłuchiwał ich demówki, wraz ze swoją przyjaciółką z Wind-up Records, Dianą Meltzer. Meltzer po usłyszeniu „My Immortal” zainteresowała się zawarciem kontraktu z zespołem – „Wiedziałam, że to będzie strzał w dziesiątkę”. Po podpisaniu kontraktu zespół został przeniesiony do Los Angeles, dostając mieszkanie, miejsce na próby i siłownię. Lee otrzymała zajęcia aktorskie, wokalne oraz ruchu scenicznego. Po prawie dwóch latach producent Dave Fortman zaczął pracę nad ich pierwszym studyjnym albumem Fallen. Na początku 2003 roku skompletowali skład. Do zespołu dołączyli ich przyjaciele, John LeCompt, Rocky Gray i Will Boyd, wszyscy oni pracowali nad wcześniejszymi piosenkami Evanescence. Szukając sponsora, chcąc promować Fallen, Evanescence przyjął ofertę firmy produkującej gry video Nintendo, by jechać w trasę koncertową zatytułowaną Nintendo Fusion Tour w 2003.

Pierwszy singiel Evanescence „Bring Me to Life”, gościnnie z wokalem Paula MacCoya z 12 Stones, był światowym hitem, który osiągnął 5 pozycję, na amerykańskiej liście Billboard Hot 100. Singiel, stał się numerem jeden w Wielkiej Brytanii i na tej pozycji utrzymywał się przez cztery tygodnie od czerwca do lipca 2003. Utwór zdobył uznanie na 46th Grammy Awards w 2004 roku, gdzie zespół wygrał Best Hard Rock Performance i Best New Artist oraz byli nominowaniu w dwóch innych kategoriach. Drugi singiel „Going Under” również stał się przebojem docierając do 5 pozycji U.S. Modern Rock Tracks i 8 na UK Charts. Trzeci, ballada „My Immortal” zadebiutował na 7 pozycji w USA i Wielkiej Brytanii. Utwór ten podobnie jak „Bring Me to Life” został wykorzystany w filmie Daredevil. Czwarty i ostatni „Everybody’s Fool” odniósł najmniejszy sukces ze wszystkich docierając zaledwie do 36 pozycji U.S. Modern Rock Tracks i 23 pozycji UK Charts.

Debiutancki album zespołu zatytułowany Fallen wydany 4 marca 2003 utrzymywał się przez 43 tygodnie na Billboard Top 10; pokrył się siedmiokrotną platyną w Stanach Zjednoczonych a jego łączny nakład wyniósł 17 mln egzemplarzy. Płyta utrzymywała się również przez 103 tygodnie na Billboard 200 oraz jest jednym z ośmiu albumów w historii, który utrzymał się co najmniej rok na Billboard Top 50. Ponadto jest na 6 pozycji „Najlepiej sprzedających się albumów ostatnich 10 lat”.

22 października 2003 roku Moody opuścił Evanescence podczas europejskiej trasy koncertowej promującej Fallen, rzekomo z powodu różnic w twórczości. W wywiadzie, kilka miesięcy później, Amy Lee powiedziała: „...doszliśmy do wniosku, że jeśli coś się nie zmieni, nie będziemy w stanie dokonać kolejnego nagrania. (...) W końcu jesteśmy grupą z prawdziwego zdarzenia, a nie tylko Ben i ja oraz kilkoro obcych zebranych w jednym miejscu”. Dodała również, że odejście Bena z powodu napięć w zespole, to była niemal ulga. W wywiadzie wyznała: „Myślę, że to jest dokładnie to, czego się spodziewałam. On jest bardziej pod wpływem popu, a także, wiesz, byciem komercyjnym, mam na myśli sprzedawanie albumów: To ta część jego, w której się często nie zgadzaliśmy. Ja, chciałam robić coś bardziej artystycznego, a on, coś, co ludzie chcieliby usłyszeć”. Moody został zastąpiony przez Terry’ego Balsamo z Cold.

Nowy skład Evanescence wydał w 2004 roku koncertowy album na nosnikach DVD/CD pt. Anywhere but Home. DVD zawiera koncert w Paryżu, a także materiały zza kulis trasy. Na płycie znajdują się również utwory „Breathe No More” ze ścieżki dźwiękowej filmu Elektra, „Farther Away” oraz cover zespołu Korn „Thoughtless”. Album sprzedał się w ponad milionie egzemplarzy na całym świecie.

The Open Door (2006-2007)

mały|John LeCompt podczas koncertu 21 kwietnia 2007 roku Rzecznik prasowy wytwórni potwierdził 14 lipca 2006, że basista Will Boyd opuścił zespół z powodu „kolejnej dużej trasy koncertowej” oraz „chęci bycia blisko ze swoją rodziną”. W wywiadzie dla MTV zamieszczonym na ich stronie 10 sierpnia 2006 Lee ogłosiła, że Tim McCord, były członek Revolution Smile, zajmie jego miejsce. Nagrywanie płyty odbywało się powoli z kilku powodów, m.in. pragnienie Amy, by bez pośpiechu zmaksymalizować proces twórczy, projekty innych członków zespołu, udar mózgu Terry’ego i utrata ich byłego menedżera. Mimo że Lee ogłosiła na Evboard, że ich nowy album będzie ukończony w marcu 2006, premiera została przesunięta, ponieważ rzekomo „Wind-up Records chciało nanieść poprawki w utworze „Call Me When You’re Sober”, który będąc pierwszym singlem promującym kolejny album, został wysłany do stacji radiowych 7 sierpnia 2006. 13-utworowa płyta The Open Door ukazała się w Kanadzie i USA 3 października 2006; w Wielkiej Brytanii 2 października; a w Australii 30 września 2006 roku. Album został sprzedany w 447,000 egzemplarzach w Stanach Zjednoczonych w ciągu pierwszego tygodnia i zdobył numer 1 w rankingu Billboard 200, stając się siedemsetnym albumem nr 1 od początku powstania rankingu Billboard w 1956 roku. Wideoklip do „Call Me When You’re Sober” został nakręcony w Los Angeles i jest oparty na bajce Czerwony Kapturek. Album można było zamówić przedpremierowo w sklepie iTunes od 15 sierpnia 2006; teledysk do „Call Me When You’re Sober” również wtedy został udostępniony. Pozostałe single promujące płytę to „Lithium”, „Sweet Sacrifice” i „Good Enough”. Ukazał się też promo singiel „Weight of the World”.

Trasa koncertowa promująca nową płytę rozpoczęła się 5 października 2006 w Toronto. W ciągu tego roku odwiedzili Kanadę, USA oraz Europę. Trasa była kontynuowana 5 stycznia 2007 – Kanada (razem z zespołem Stone Sour), Japonia i Australia (z zespołem Shihad), następnie wrócili do Stanów Zjednoczonych na kolejną wiosenną trasę (z Chevelle oraz Finger Eleven). W ramach trasy koncertowej, Evanescence grali w Argentynie na festivalu Quilmes Rock 07 15 kwietnia 2007 wraz z Aerosmith, Velvet Revolver i lokalnymi zespołami. Wzięli również udział w Family Values Tour 2007 m.in. z Korn. Europejską trasę zamknęli koncertem w Amphi in Ra’anana, Izrael 26 czerwca, a trasę promującą album zakończyli 9 grudnia 2007.

Evanescence (2009-2012)

mały|Tim McCord podczas koncertu 8 listopada 2009 roku