Podlesie – dzielnica Żywca położona w zachodniej części miasta, rozciągająca się wzdłuż prawego brzegu potoku Żarnówka.
Historia Podlesie powstało jako przysiółek wsi Pietrzykowice, położony na granicy z miastem Żywiec. Utworzony został w wyniku powiększania się granic miejscowości, co było związane z powstawanem nowych budynków oraz ze wzrostem liczby ludności, w szczególności w latach 1900–1939.
Pierwszy fragment Podlesia pomiędzy ulicą Wesołą a skrzyżowaniem ulic Podlesie i Wietrznej przyłączono do Żywca w 1952. Liczył on 104,04 ha powierzchni i był wówczas zamieszkiwany przez 281 osób.
Po 1956 doszło do dalszego rozszerzenia zabudowy Pietrzykowic, w szczególności w kierunku granic z miastem. Doprowadziło to do rozwoju Podlesia, czyniąc z niego osobną jednostkę urbanistyczną stanowiącą przedmieście o zwartej zabudowie, związane gospodarczo i kulturalnie z Żywcem.
W maju 1960 mieszkańcy części Podlesia pozostałej w granicach Pietrzykowic, liczącej wówczas 410 mieszkańców w 74 domach rozlokowanych na 97 ha powierzchni, zwrócili się z wnioskiem do Miejskiej Rady Narodowej w Żywcu o włączenie przysiółka do miasta. Prośba ta została przyjęta przez Radę, jednak zmiana granic nie nastąpiła z powodu sprzeciwu władz wojewódzkich.
Pozostała część Podlesia o powierzchni 97,43 ha została włączona w granice miasta 1 stycznia 2001Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych – Podział administracyjny Polski: Zmiany wchodzące w życie z dniem 1 stycznia 2001 roku..
Transport Transport drogowy Główne ciągi komunikacyjne Podlesia to: Droga ekspresowa S1 – biegnie z Bielska-Białej do Zwardonia przez południowo-zachodnią część dzielnicy. Obwodnica Zachodnia – prowadzący przez południową część dzielnicy fragment drogi wojewódzkiej nr 945 od węzła Żywiec do ronda w ciągu ulicy Wesołej, który stanowi część zachodniej obwodnicy miasta. ul. Wesoła – stanowi część drogi wojewódzkiej nr 945 i przebiega przez wschodnie obrzeża Podlesia ul. Podlesie – droga powiatowa, która powstała w obecnym kształcie w 1969 (oddana do użytku 10 czerwca 1969) i przecina centrum dzielnicy ze wschodu na zachód, umożliwiając dojazd z Zabłocia i Śródmieścia, jak również od strony Siennej.
Publiczny transport zbiorowy Na terenie dzielnicy znajdują się 3 przystanki komunikacji miejskiej. Na przystanku „Smakosz (McDonald’s)” zatrzymują się autobusy linii nr 6, 9 i 11, natomiast przystanki „Szkoła” i „ul. Podlesie Pętla” obsługiwane są przez linię nr 18.
Religia Miejscowi wierni kościoła rzymskokatolickiego przynależą do parafii św. Floriana w Żywcu-Zabłociu (budynki od ul. Wesołej do ul. Wietrznej) i parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Pietrzykowicach (budynki od ul. Wietrznej do granic dzielnicy).
Szkoła Podstawowa w Podlesiu thumb|Stary budynek szkoły w Podlesiu, lata 1952–1953 thumb|Pierwszy etap rozbudowy szkoły w 1969 thumb|Drugi etap rozbudowy szkoły w 1971 thumb|Nowy budynek szkoły w 1972 Z uwagi na oddalenie Podlesia od szkół podstawowych funkcjonujących w Pietrzykowicach i Żywcu w 1949 przez mieszkańców przysiółka rozpoczęte zostały starania o powstanie tu własnej szkoły. Inicjatywa ta początkowo spotkała się z nieprzychylną reakcją władz gminy Łodygowice, które odmowę argumentowały zbyt małą odległością od działających wówczas szkół, jednak w związku z poparciem udzielonym przez radnych gminy z Pietrzykowic oraz Zarządu Oświaty w Żywcu pozwolenie na wzniesienie szkoły w Polesiu zostało wydane przez Inspektora Oświaty, a Zarząd Gminy Łodygowice udzielił Komitetowi Budowy Szkoły dotacji celowej. Działka pod powstanie jej siedziby została pozyskana przez Komitet od Józefa Czarnoty, który przekazał ją na ten cel za niewielką opłatą. Budowa została rozpoczęta w 1950 i prowadzona była w czynie społecznym przez mieszkańców Podlesia. Budynek ukończono w 1952.
Pierwsza dwuklasowa szkoła wiejska w Podlesiu została otwarta 28 lutego 1952 roku przy obecnej ulicy Podlesie 63. Pomimo rozpoczęcia prowadzenia nauki w obiekcie, w dalszym ciągu trwały prace wykończeniowe związane z otynkowaniem korytarzy i kancelarii szkoły, a następnie również zewnętrznej elewacji budynku. Początkowo zajęcia dla czterech oddziałów szkolnych prowadzone były na dwie zmiany przez dwóch nauczycieli. Po zakończeniu czwartej klasy naukę kontynuowano w szkole w Pietrzykowicach. W grudniu 1953 szkoła pozyskała własną pieczęć. W latach 1953–1963 przeprowadzono kolejne prace nad budynkiem i jego otoczeniem. Wzniesione zostało ogrodzenie, powstała instalacja wodno-kanalizacyjna oraz dwie kolejne sale zlokalizowane na poddaszu obiektu. W kolejnych latach wraz ze wzrostem liczby uczniów urządzono dodatkową salę lekcyjną w pomieszczeniu wynajętym w prywatnym domu należącym do państwa Kozak.
W 1966 rejon szkoły został powiększony o osiedle Kabaty i fragment ulicy Wesołej w dzielnicy Zabłocie, a także o część Pietrzykowic. W związku z tym powołano wówczas Społeczny Komitet Rozbudowy Szkoły, mający przeprowadzić rozbudowę obiektu o kolejne dwie sale lekcyjne. Prace rozpoczęto jednak dopiero w 1969. Pierwotne założenia uległy zmianie i postanowiono o budowie nowej szkoły, mającej spełniać wszystkie wymagania budynku oświatowego, a pod teren budowy nowej siedziby przeznaczono dotychczasowe boisko szkolne. Projekt zakładał również adaptację starego budynku szkoły i powiększony obiekt miał mieścić w sumie 8 sal lekcyjnych, magazyn pomocy naukowych, pokój nauczycielski, kancelarię dyrekcji oraz kuchnię i jadalnię. W wyniku trudnej sytuacji finansowej, do 1970 rozpoczęto jedynie pierwszy etap rozbudowy. Środki na kontynuowanie prac zostały pozyskane przez kierowniczkę szkoły Stanisławę Kasińską oraz Przewodniczącego Gromadzkiej Rady Narodowej w Pietrzykowicach Edwarda Furtaka jako dofinansowanie od Kuratorium Oświaty w Krakowie w ramach Funduszu Budowy Szkół. Fundusz budowy wsparł ponadto Komitet Rodzicielski, Komitet Budowy Szkoły oraz Prezydium Gromadzkiej Rady Narodowej. Dodatkowo na przeprowadzonym zebraniu wiejskim mieszkańcy Podlesia postanowili również o udzieleniu 900 zł wsparcia od każdej ze 100 rodzin, z których dzieci uczęszczały wówczas do szkoły. Prace nad rozbudową wykonywane były również przez uczniów szkoły, które prowadzili oni po zakończeniu lekcji.
Prowadzenie nauki w dotychczasowym budynku szkoły podczas trwającej rozbudowy było utrudnione. Okna znajdujące się w kancelarii oraz jednej z sal lekcyjnych zostały zamurowane, w związku z czym lekcje w niej podczas całego roku szkolnego 1971/1972 musiały być prowadzone przy świetle elektrycznym. Ponadto dach obiektu pozostawał nieszczelny, w wyniku czego do jego wnętrza przeciekał deszcz oraz pozostawał on zabrudzony w związku z przechodzeniem do niego błotnistą ścieżką prowadzącą wzdłuż ogrodzenia okalającego plac budowy. Uczniowie zmuszeni byli do spędzania przerw wewnątrz szkoły, nie było również możliwości prowadzenia zajęć wychowania fizycznego z uwagi na zajęcie boiska pod budowę nowej szkoły.
W drugiej połowie 1972 doszło do wyburzenia dotychczasowej siedziby szkoły. Następnie trwały prace nad wykończeniem korytarzy oraz sal lekcyjnych nowego budynku. Do otwarcia nowej siedziby doszło 31 sierpnia 1972. Do otwarcia nowej siedziby doszło 31 sierpnia 1972. Obiekt mieścił 4 sale lekcyjne, kancelarię, pokój nauczycielski, bibliotekę, świetlicę, kuchnię, tymczasową salę gimnastyczną oraz kotłownię. Wyposażony był również w toalety znajdujące się w jego wnętrzu – wcześniej uczniowie korzystali z toalet zewnętrznych. Od roku szkolnego 1974/1975 zajęcia prowadzono na jedną zmianę.
W kolejnych latach szkoła była doposażana i modernizowana. W związku z decyzją Ministerstwa Edukacji Narodowej o wymogu posiadania przez szkoły do 1980 odpowiednio wyposażonych pracowni, w szkole w Podlesiu utworzone zostały pracownie i klasopracownie, w których pogrupowane zostały pomoce naukowe potrzebne do prowadzenia zajęć z poszczególnych przedmiotów. W 1986 otwarto asfaltowe boisko.
W związku z planami wzniesienia nowej sali gimnastycznej, dochód ze szkolnego balu sylwestrowego mającego miejsce w roku szkolnym 1990/1991 został przeznaczony na wykonanie jej planu budowlanego. Rozpoczęto zbiórkę funduszy na przeprowadzenie prac budowlanych, a środki te gromadzone były m.in. ze zbiórek makulatury, złomu i butelek oraz organizowanych imprez dla dorosłych i dzieci. Z uwagi na złą sytuację gospodarczą w kraju na początku lat 90. XX wieku i związanym z tym zmniejszeniem nakładów pieniężnych na utrzymanie placówek oświatowych, w celu pozyskania funduszy na bieżące utrzymanie szkoły organizowano biletowane festyny, dyskoteki szkolne oraz przedstawienia.
W maju 1993 miał miejsce przetarg na wykonanie stanu surowego otwartego sali gimnastycznej. Prace budowlane nad powstaniem zaplecza socjalnego sali oraz nowych sal lekcyjnych rozpoczęto na przełomie lat 1993–1994. W związku z trwającą nadal niekorzystną sytuacją finansową, środki na powstanie właściwego budynku sali gimnastycznej pozyskiwane były dzięki dalszej organizacji imprez kulturalnych i aukcji prac uczniów, w których udział brali licznie przedstawiciele zakładów pracy, hurtowni i innych przedsiębiorstw, przekazujących również darowizny na ten cel. Dzięki otrzymanym w ten sposób funduszom, w trakcie wakacji 1995 budynek socjalny przy sali gimnastycznej został przykryty blaszanym dachem, a w 1996 powstał fundament hali sportowej. Dokonano również wówczas remontu kilku sal lekcyjnych. Prace remontowe budynku szkolnego kontynuowane były w roku szkolnym 1996–1997, kiedy doszło do jego ocieplenia, a także malowania ścian w kolejnych salach lekcyjnych oraz świetlicy.
We wrześniu 2000 zarząd nad szkołą został objęty przez miasto Żywiec, co miało miejsce w wyniku przybliżającego się włączenia przysiółka do Żywca jako jego kolejnej dzielnicy, które nastąpiło w styczniu 2001. W 2001 została ponadto otwarta ukończona sala gimnastyczna.
21 lutego 2002 na mocy uchwały Rady Miejskiej w Żywcu Szkoła Podstawowa w Podlesiu została przemianowana na Szkołę Podstawową nr 9 w Żywcu. W 2002 przyjęte zostało ponadto jej logo, które powstało w wyniku przeprowadzonego wśród uczniów konkursu na jego projekt.
W budynku przy ul. Podlesie placówka działała do września 2017, kiedy to została przeniesiona do dzielnicy Zabłocie, do dawnej siedziby zlikwidowanego Gimnazjum nr 1 przy ul. Dworcowej. W dotychczas zajmowanym przez nią obiekcie na Podlesiu w 2020 działalność rozpoczęła Niepubliczna Szkoła Mistrzostwa Sportowego.
Ulice Lawendowa Malownicza Omastówka Owocowa Podlesie Podmiejska Sarni Stok Skowronkowa Scalona Sezamowa Skowronkowa Wesoła Widokowa Wietrzna Zaspowa
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dzielnice i osiedla Żywca