Retinoidy – organiczne związki chemiczne, kwasowe pochodne witaminy A. Pobudzają wzrost i wpływają na różnicowanie się komórek nabłonkowych oraz zwiększają syntezę glikoprotein błonowych. Retinoidy pobudzają wzrost komórek w warstwie kolczystej nabłonka, zmniejszają spójność komórek w tkance, powodują rumień i złuszczanie nabłonków.
Ze względu na budowę i właściwości wyróżnia się 3 lub 4 generacje retinoidów: I generacji – retinoidy monoaromatyczne naturalne, działające nieselektywnie – retinol (witamina A) i jej metabolit retinal, tretynoina, izotretynoina, alitretynoina; II generacji – retinoidy monoaromatyczne, syntetyczne analogi witaminy A – etretynat, acytretyna, ; III generacji – retinoidy poliaromatyczne (tzw. arotinoidy), charakteryzujące się selektywnym działaniem receptorowym – adapalen, arotynoid, beksaroten, tazaroten. IV generacji (podawane przez niektórych autorów) – pochodne pironu: trifaroten, seletinoid G
Stosowane do udrożnienia gruczołów łojowych, zwiększania dopływu tlenu do wnętrza skóry. Powodują zanik gruczołów łojowych i rozjaśnienie skóry. Retinoidy działają przeciwtrądzikowo, ponieważ m.in. hamują rozwój Staphylococcus epidermidis, Pityrosporum ovale i Cutibacterium acnes.
Funkcje wszystkich retinoidów i ich znaczenie biologiczne polega na: modulacji rozrostu i różnicowania, zapobieganiu rogowacenia, wprowadzaniu zmian w spoistości komórkowej, działaniu przeciwtrądzikowym i przeciwłojotokowym, działaniu immunologicznym i przeciwzapalnym, zapobieganiu nowotworom i ich leczeniu, wywoływaniu apoptozy, wpływie na skład macierzy zewnątrzkomórkowej.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kwasy karboksylowe Kategoria:Witaminy