Zasada ostrożnej wyceny (zasada ostrożności) – jedna z nadrzędnych zasad rachunkowości, która nakazuje wyceniać zasoby majątkowe jednostki i źródła ich pochodzenia, tak aby nie spowodować zniekształcenia wyniku finansowego.
Ustawa o rachunkowości z dnia 29 września 1994 r. formułuje tę zasadę w art. 7 ust. 1: Poszczególne składniki aktywów i pasywów wycenia się stosując rzeczywiście poniesione na ich nabycie (wytworzenie) ceny (koszty), z zachowaniem zasady ostrożności. W szczególności należy w tym celu w wyniku finansowym, bez względu na jego wysokość, uwzględnić: zmniejszenia wartości użytkowej lub handlowej składników aktywów, w tym również dokonywane w postaci odpisów amortyzacyjnych lub umorzeniowych; (skreślony); wyłącznie niewątpliwe pozostałe przychody operacyjne i zyski nadzwyczajne (wchodzą w skład pozostałych przychodów operacyjnych); wszystkie poniesione pozostałe koszty operacyjne i straty nadzwyczajne (wchodzą w skład pozostałych kosztów operacyjnych); rezerwy na znane jednostce ryzyko, grożące straty oraz skutki innych zdarzeń.
Kategoria:Zasady rachunkowości