Figury tanga argentyńskiego – elementy tańca tanga argentyńskiego.
Do elementów tanga argentyńskiego należą ułożenie stóp, pozycja ciała, krok podstawowy, objęcia używane przy nauce tanga i w czasie tańca, sposoby wyrażania emocji, oraz figury kończące tango. Istnieją też warianty tych samych elementów tańca, m.in. figury w których partnerka jest wychylona od osi pionowej – volcady i colgady.
Historia i terminologia Wstęp Historia tanga opisana jest w haśle o tangu argentyńskim. Historia figur tanga argentyńskiego sięga przełomu lat 1900.
Na podstawie kilkunastu podręczników tańca wydanych w Anglii, Francji, Niemczech, Włoszech i w Stanach Zjednoczonych z lat 1911–1925 wczesne figury tanga można pogrupować na osiem kategorii: corte, paseo, la marcha, ocho, krok skrzyżny (grapevine), ruedas (koło), media luna (półksiężyc), molinete (wiatrak). Z tego okresu początków lat 1900 zachowały się do tej pory: ocho, sentada, media luna, molinete, sandwich. NazwaTango argentyńskie pomiędzy 1911–1925Zdjęcie Corte (detención, freno, parada) Pauza w tańcu, nagłe zatrzymanie ruchu. Corte i quebrada ma też znaczenie stylu tańca (bailar con corte, a la quebrada). 75px Quebrada Odchylenie górnej części ciała kobiety do tyłu. Corte i quebrada ma też znaczenie w stylu tańca (bailar con corte, a la quebrada). Ten krok tanga spopularyzował Rudolf Valentino w filmie Czterech jeźdźców Apokalipsy. 100pxMedia luna (półksiężyc) Jedna z obrotowych figur wczesnego tanga. 100pxAmericana (promenada)Jeden ze sposobów rozpoczęcia tańca.75pxObrót Ruch obrotowy wokół kobiety. 75pxNożyczki Figura zapoczątkowana w promenadzie a następnie wykonany jest otwarty krok w bok. Ta sekwencja może być powtórzona kilkakrotnie. 75px Figury tanga argentyńskiego różnią się od swoich wtórnych odmian – tanga amerykańskiego i tanga międzynarodowego. W latach 1920. i 1930. nauczyciele tańców towarzyskich w Wielkiej Brytanii starali się skodyfikować formy tańca, tak żeby uczniów różnych szkół uczyć podobnego zestawu podstawowych figur. W latach 20. XX wieku orkiestry tanga argentyńskiego grały w Londynie, m.in. w Hotelu Savoy. W 1922 roku nauczyciele z brytyjskiego związku tańca zaprosili nauczyciela tanga z Paryża, żeby zademonstrował swój styl tanga. Ten styl został zaadaptowany i był uczony do późnych lat 30. XX wieku. W roku 1933 niemiecki amator taneczny Freddie Camp przeniósł się do Londynu. Camp miał bardzo specyficzny styl tańczenia tanga, który polegał m.in. na gwałtownym ruchu głową z jednej strony na drugą. W 1935 roku Camp i jego partnerka pojawili się na turnieju tańca w Blackpool. Styl Campa wywołał ogromne powodzenie. Styl ten, nigdy nie tańczony w Argentynie, jest podstawą tanga międzynarodowego i nie jest opisany tutaj.
Istotna transformacja w sposobie tańczenia tanga argentyńskiego nastąpiła w późnych latach 30. XX wieku po transformacji muzyki tanga w latach 20. W tym okresie jednym z najbardziej znanych milonguero był Carlos Alberto Estevez znany jako Petroleo, który wprowadził giro (obroty), enrosque (korkociąg) i sakady. Jedną z innowacji Petroleo był taniec oparty na kołowym ruchu, co stanowi strukturalną podstawę tanga do tej pory strona 102.. Krzyżyk (cruzada) został wprowadzony w późnych latach 30. XX wieku i spowodował znaczne rozszerzenie repertuaru figur tanga. W jednej z wersji historii tego kroku (rozdział The sobrepaso , strona 246) został on wprowadzony przez Jose Orradre około 1938–1939 podczas praktyki z (mężczyzną) Recalde. Zanim wynaleziono cruzadę partnerzy wykonywali pierwszy krok razem w tym samym kierunku (promenada, salida americana).
Złoty okres tańca zaczyna się od lat 1940. W tym czasie powstaje także styl tango fantasia, w którym w sposób swobodny tworzono nowe figury nie zważając na konwenanse i moralność tamtych czasów. Później tango fantasia przekształciło się w tango sceniczne. Obecnie pewne figury tango nuevo wywodzą się z tanga scenicznego.
Renesans tanga zaczął się od 1983 roku i panuje obecnie w roku 2011. W tym czasie osoby, które nie tańczyły tanga od jego upadku w końcu lat 1950 zaczęły je tańczyć na nowo, niektórzy uważali za swój obowiązek przekazania tanga następnej generacji. Początkowo renesans tanga był związany z dość skomplikowanymi figurami i tzw. tango show. Jednym z najbardziej wpływowych nauczycieli tego stylu był Antonio Todaro, który umarł w 1993 roku. Około roku 1994, nastąpił częściowy zwrot ku prostszemu stylowi, co było reakcją na "tango show". "Styl milonguero", który został tak nazwany przez Susanę Miller, nawiązywał – w odczuciu twórców tego stylu – do tradycji złotego wieku tanga. Jednym z czołowych tancerzy tego stylu był Carlos Gavito, który tańczył z Marcelą Duran w popularnym spektaklu Forever Tango (1994–2007). W pewien sposób uważano – w pewnym kręgu tancerzy – "styl milonguero" za bardziej autentyczny niż skomplikowany styl pierwszego okresu renesansu tanga pomiędzy 1983–1994.
Pogląd ten nie jest jednak powszechny. Gustavo Naveira, współtwórca w latach 1980 wraz z Fabianem Salasem a następnie Mariano Frúmboli tango nuevo, napisał w 2008 roku esej programowy Nowe Tango, w którym stwierdza:
W historii było wielu wybitnych milonguero – tancerzy, którzy tworzyli nowe figury i ich nazwy (patrz Norberto Esbrez, Antonio Todaro, Roberto Herrera, Juan Carlos Copes, Carlos Gavito, Gustavo Naveira).
Jak widać z powyższego krótkiego wstępu – opisy figur tanga argentyńskiego są z konieczności otwartym zadaniem. Istnieją obecnie materiały książkowe i coraz lepsze materiały audiowizualne. Istnieje wiele filmów instruktażowych dotyczących tanga argentyńskiego; w 2010 roku było ich przeszło 200Video Resources for the Tango Dancer. Filmy instruktażowe (w większości po hiszpańsku z angielskimi tytułami) poświęcone są podstawom tanga i technice (ręce, ramiona, nogi, stopy, krok naturalny, skręt, ochos, obrót, krzyżyk, boleo, sacada, barrida, złączenie, enganche, dekoracje) . (el eje, la intención, el caminar, la contraposición, el abrazo, basico cuadrado y cruzado, primer secuencia caminada, ocho adelante, ocho atrás, combinación del ocho adelante y atrás, medio giro derecha e izquirda) , tango nuevo DVD, po hiszpańsku z angielskimi podpisami (colgada en línea, colgada circular, colgada en apertura, colgada en apertura con cruce atrás, arrastre con colgada, colgada en cruce atrás, colgada en ocho atrás, colgada en suspensión, ochos atrás bloqueados en volcada, volcada con dibujo círcular de la pierna libre, ocho cortado, secuencias de colgadas & volcadas). DVD, po hiszpańsku z angielskimi podpisami (sanguchito colgado, sanguchito colgado y gancho, colgada en apertura, barrida, colgada y gancho, americana, colgada y gancho, boleo, colgada y sacada, colgada en apertura con cruce, volcada y gancho, volcada líneal y circular). (krok Giseli, zatrzymanie i pasada, soltada z obrotem w prawo, zatrzymanie i colgada, soltada i sacada do tyłu, zablokowana soltada, boleo liniowe, boleo liniowe i enganche, volcady i colgady, krok podstawowy, prosta salida, salida skrzyżowana (salida lat 1940), ocho do tyłu, ocho do przodu) (sacady schwytane, sacaday zawinięte, przesunięcie, podstawowe gancha, 3 gancha, 4 gancha, gancho boleo, gancho przemieszczone, enganche), stylowi milonguero (salida w dwóch krokach, salida lub krok podstawowy, cadencja z przesuwanym krokiem kobiety, chodząc na krawędzi dachu, korkociąg, spacer z sacadą i boleo (rola kolana), chodzenie po obu stronach kobiety, cadencja z obrotem, "wachlarz" z barridą, sacadą i boleo, enrosque i spacer). (salida-namiot, barrida z tylną kanapką, barrida z obrotem do przodu, boleo z traspie, sacada do tylu, krzyżyk z przodu, naturalny krzyżyk, enrosque, sacada-sacada, ucieczka z boleo). (czekanie, piękno i prostota, dyskretne spojrzenia, delikatne wyrazy uczucia, apíle, synkopowana salida, obroty z kanapkami, barrida z pozycji 2, podwójny krzyżyk, koło z kanapkami, wymuszona barrida)., różnym wybranym elementom tańca (podstawy ruchu obrotowego, struktura obrotu, synkopacja w czasie obrotu, medio tempo dla kobiety, obroty z entradą (różnica pomiędzy sakadą i entradą), obrót z entradą w prawo, obrót z entradą w lewo, obrót z entradą w obie strony, ćwiczenia – lapiz, obrót w lewo (lapiz), ćwiczenia – lapiz: kobieta, obrót z entradą i lapiz (ołówek) w prawo, obrót z sekwencją enrosque (skętów), obrót z entradą i sakadą, obrót z entradą i sakadą dla mężczyzną, La Bordona). Istnieje wiele podręczników i słowników tanga, w tym opisów na stronach internetowych, jednak są to głównie tłumaczenia z języka hiszpańskiego na angielskiTango Terminology.
Terminologia Nazwy kroków tanga argentyńskiego pochodzą w większości z języka hiszpańskiego. Angielska terminologia tanga argentyńskiego jest opisana w kilku książkach. Polska terminologia tanga argentyńskiego jest oparta głównie na nazwach hiszpańskich podobnie jak ma to miejsce w innych obszarach językowych (np. w języku angielskim). Jednym z wyjątków w języku hiszpańskim jest angielska nazwa "sandwich" (kanapka) wprowadzona przez Carlosa Gavito. Polska terminologia jest kodyfikowana na zajęciach tanga przez instruktorów tanga i dyskusjach grup internetowych. Obecnie (2011) nie ma polskich tłumaczeń lub polskich książek dotyczących figur tanga argentyńskiego.
Ilustracje w tym haśle są oparte na sesjach zdjęciowych z Homerem i Krystyną Ladas, znaną amerykańską parą instruktorów tanga oraz Lisette Perelle.
Podstawy Pozycja ciała i podstawowe elementy Wiele skomplikowanych figur tanga argentyńskiego opiera się na właściwym ustawieniu ciała. Kilka z podstawowych elementów jest opisanych w tabeli poniżejRóżne nazwy tych samych elementów tańca zaznaczone są w (nawiasach) zwłaszcza wtedy, kiedy nie wiadomo, która z nazw jest dominująca – przykładem może być entrada i sacada lub voleo i boleo..
HiszpańskiPolskiPozycja ciała i podstawowe elementy tańcaZdjęcieZdjęciePie activoNoga aktywnaNoga, która właśnie wykona lub wykonuje krok. Pie soporteNoga obciążonaNoga, na której spoczywa ciężar ciała. ProjekcjaJedna z nóg jest na osi natomiast druga jest wysunięta, jej duży palec pozostaje blisko przy podłodze. Ten element jest podstawą wielu kroków. PasoKrok Krok do tyłu, krok w bok, krok do przodu. Patrz też skrzyżowany krok do przodu i skrzyżowany krok do tyłu Posición cero Pozycja zero (złączenie) Złączenie nóg w kostkach; czasami jest nazywane pozycja 0 (kroku podstawowego). 100px DisociarSkręt (dysocjacja)Pozycja, w której istnieje silny skręt pomiędzy biodrami i klatką piersiową. Jednym z klasycznych przykładów skrętu jest podstawowa salida (czyli przejście pomiędzy pozycją 2 i pozycją 3 kroku podstawowego).100px 100pxCadencia (balanceo) Kadencja (zmiana ciężaru ciała) Zmiana ciężaru ciała w tym samym miejscu. Dla przykładu: jest używana w pozycji 8 w kroku podstawowym. Kadencja jest stosowana w celu delikatnej zmiany ciężaru ciała kobiety w czasie tańca. 100px 100pxCunita Kołyska Przemienne kroki do przodu i do tyłu, lub na boki zbliżone do kołysania (stąd nazwa).
Volcada i colgada Ustawienie ciała "w osi" lub "od osi" rozdzielają dwie szerokie klasy figur i stylów tanga. Pozycja w pionie (na osi) to pozycja, gdzie jedna z nóg jest prawie prostopadła do podłogi. Pozycje, w której ciało jest odchylone od pionu (od osi) nazywane są apile (hiszp. apilado, carpa, volcada) lub colgada.