Tabulatura oliwska albo tabulatura braniewska (Braunsberg tabulature) – zbiór 329 wielogłosowych kompozycji organowych lub wokalnych (motety, madrygały, pieśni religijne i świeckie) transkrybowanych na organy, pochodzący z opactwa cystersów w Oliwie.
Tabulatura typu nowoniemieckiego, tworzona w latach 1610–1619. Powstawała w dwóch ośrodkach muzycznych – w kolegium jezuickim w Braniewie oraz opactwie cystersów w Oliwie. Jej pierwszym skryptorem był pobierający nauki u jezuitów w Braniewie Jacob Apfell, mnich solidacji mariańskiej, który przed 1619 przeniósł się do klasztoru cystersów w OliwieMaksym Zajączkiewicz Muzyka klawesynowa w Gdańsku do 1700 roku. Próba rekonstrukcji repertuaru oraz oceny jego wartości wyrazowych, rozprawa doktorska przygotowana w ramach postępowania w sprawie nadania stopnia doktora w dziedzinie sztuki, w dyscyplinie artystycznej: sztuki muzyczne, Gdańsk 2023. Jako kompozytorów transkrybowanych utworów zidentyfikowano dalej m.in. organistę elbląsko-gdańskiego Piotra Drusińskiego (domniemanego ucznia Antonia Scandellego) i Andrzeja Hakenbergera. Stanowi najobszerniejsze zachowane źródło muzyki klawiszowej bezpośrednio związane z Gdańskiem.
Zobacz też Polskie tabulatury organowe Gdańska tabulatura organowa Tabulatura pelplińska
Przypisy
Kategoria:Muzyka w Gdańsku Kategoria:Polskie tabulatury organowe Kategoria:Opactwo Cystersów w Oliwie Kategoria:Kolegium Jezuitów w Braniewie