Edgar Bauer (ur. 7 października 1820 w Charlottenburgu (obecnie dzielnicy Berlina), zm. 18 sierpnia 1886 w Berlinie) – niemiecki filozof młodoheglista, radykalny publicysta polityczny.

Życiorys Był bratem Brunona Bauera, filozofa lewicy heglowskiej.

Bauer należał do grona radykalnych publicystów pruskich, którzy w latach czterdziestych XIX w. nawoływali do rewolucji. Pisał polityczne artykuły do pism wydawanych przez krąg Arnolda Rugego, Karola Marksa i Fryderyka Engelsa. Z tego powodu, w latach 1845-1848 był więziony w twierdzy w Magdeburgu.

Po wybuchu rewolucji 1848 agitował za ustanowieniem ustroju demokratycznego. Po jej upadku w 1849 uciekł do Altony i przyłączył się do rozwijającego się ruchu niepodległościowego w Szlezwiku-Holsztynie. W 1851 zmienił stronnictwo i zaczął popierać roszczenia Danii do tego terytorium. W tym samym roku, z duńską pomocą, wyemigrował do Wielkiej Brytanii, gdzie zaangażował się w życie polityczne emigrantów.

W latach 1852–1861 wysyłał tajne raporty do duńskiej policji na temat ruchu demokratycznego i robotniczego w Anglii, które obecnie są ważnym źródłem dla historyków na temat ich działalności. Bauer wrócił do Prus w 1861 po ogłoszeniu tam amnestii. Nadal pracował jako szpieg dla Duńczyków, informując o debatach w Reichstagu. W latach 70. XIX w. pracował również dla Partii Niemiecko-Hanowerskiej, dążącej do usunięcia Prusaków z Hanoweru. Jego sympatie uniemożliwiały mu pracę dziennikarza i Bauer wraz z rodziną pozostawali na utrzymaniu Duńczyków i Hanowerczyków. Zmarł w ubóstwie w 1886.

Dzieła Geschichte Europas seit der ersten französischen Revolution (von Archibald Alison), w: Deutsche Jahrbücher für Wissenschaft und Kunst, 14./15./16. Dezember 1842 Der Streit der Kritik mit Kirche und Staat (Charlottenburg, 1843) Denkwürdigkeiten zur Geschichte der neuern Zeit (1843–1844, 12 Hefte, with Bruno Bauer) Die Geschichte der konstitutionellen Bewegungen im südlichen Deutschland während der Jahre 1831–34 (Charlottenburg, 1845, 3 Bd.) Die Kunst der Geschichtsschreibung und Herrn Dahlmanns Geschichte der französischen Revolution (Magdeburg, 1846) Geschichte des Luthertums (pod pseudonimem Martin von Geismar, Leipzig, 1846–1847) Über die Ehe im Sinn des Luthertums (Leipzig, 1847) Der Mensch und die Ehe vor dem Richterstuhle der Sittlichkeit. w: Die Epigonen. Fünfter Band (1848), ss. 317–343, Das Teutsche Reich in seiner geschichtlichen Gestalt (Altona, 1872) Die Wahrheit über die Internationale (Altona, 1873) Englische Freiheit (Leipzig, 1857) Die Rechte des Herzogtums Holstein (Berlin, 1863) Die Deutschen und ihre Nachbarn (Hamburg, 1870) Artikel V, der deutsche Gedanke und die dänische Monarchie (Altona, 1873) Der Freimaurerbund und das Licht (Hannover, 1877) Der Magus des Nordens. Powieść. 1882

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Niemieccy filozofowie XIX wieku Kategoria:Niemieccy publicyści Kategoria:Niemieccy pisarze Kategoria:Niemieccy szpiedzy Kategoria:Ludzie urodzeni w Berlinie Kategoria:Urodzeni w 1820 Kategoria:Zmarli w 1886