Spółgłoska zwarto-szczelinowa dziąsłowo-podniebienna bezdźwięczna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych, oznaczany w międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA symbolem [].
Artykulacja W czasie artykulacji tej spółgłoski: modulowany jest strumień powietrza wydychany z płuc, czyli jest to spółgłoska płucna egresywna tylna część podniebienia miękkiego zamyka dostęp do jamy nosowej, jest to spółgłoska ustna prąd powietrza w jamie ustnej uchodzi wzdłuż środkowej linii języka – spółgłoska środkowa następuje wysklepienie języka w kierunku przedniej części podniebienia przy jednoczesnym kontakcie czubka języka z dziąsłami - jest to spółgłoska przedniopodniebienna. Dochodzi do całkowitego zablokowania przepływu powietrza przez jamę ustną i nosową, a następnie do przejścia bezpośrednio, bez plozji, do spółgłoski []. wiązadła głosowe nie drgają, spółgłoska ta jest bezdźwięczna
Przykłady w języku polskim: cień [] w języku rosyjskim: ночь [] „noc” w języku serbskochorwackim: kuća [] „dom” w języku mandaryńskim: 氣 / 气 / qì [] „energia życiowa” w języku japońskim: チ chi [] „tysiąc”
zwarto-szczelinowa dziąsłowo-podniebienna bezdźwięczna