Sole tlenowych kwasów chloru – organiczne i nieorganiczne związki chemiczne, sole 4 tlenowych kwasów chloru. Są silnymi utleniaczami, ogrzewane wobec reduktorów mogą rozkładać się wybuchowo. Są zwykle dobrze rozpuszczalne w wodzie. Wraz ze zwiększającą się wartościowością atomu centralnego zmniejszają się właściwości utleniające związku.
Systematyka + Zestawienie soli tlenowych kwasów chloru Wzór anionu Nazwa systematyczna IUPAC (addytywna) Nazwa półsystematyczna Nazwa Stocka Opis chlorydooksygeniany(1−) podchloryny chlorany(I) Sole kwasu podchlorawego HClO, nietrwałe. Silne utleniacze. Stosowane do dezynfekcji i jako środki bielące. dioksydochlorany(1−) chloryny chlorany(III) Sole kwasu chlorawego . Trwalsze od podchlorynów, stosowane jako środki bielące. trioksydochlorany(1−) chlorany chlorany(V) Sole kwasu chlorowego . Słabsze utleniacze niż podchloryny i chloryny. Stosowane do wyrobu zapałek, fajerwerków i materiałów wybuchowych. tetraoksydochlorany(1−) nadchlorany chlorany(VII) Sole kwasu nadchlorowego . Najsłabsze utleniacze z całego szeregu chloranów, używane do wyrobu materiałów wybuchowych. Nadchloran potasu, rubidu, cezu i amonu to jedne z nielicznych słabo rozpuszczalnych soli zawierających te kationy.
Nazwy w systemie Stocka są stosowane w polskim szkolnictwie. IUPAC zaleca stosowanie nazw systematycznych, jednak akceptuje też nazwy półsystematyczne.
Przypisy