STS-6 (ang. Space Transportation System) – szósta misja kosmiczna programu amerykańskich lotów wahadłowców i zarazem dziewiczy lot promu kosmicznego Challenger. Rozpoczęła się 4 kwietnia 1983 roku i zakończyła 5 dni później - 9 kwietnia 1983 roku. Była to ostatnia misja posiadająca czteroosobową załogę aż do finałowej misji programu - STS-135.
Załoga FunkcjaAstronautaDowódca misjiPaul J. WeitzPilotKarol J. BobkoSpecjalista misjiDonald H. PetersonFranklin "Story" Musgrave
Parametry misji Masa: startowa orbitera: 116,457 kg lądującego orbitera: 86,330 kg ładunku: 21,305 kg Perygeum: 288 km Apogeum: 295 km Inklinacja: 28,5° Okres orbitalny: 90,4 min
Cel misji Pierwszy lot nowego wahadłowca Challenger, umieszczenie na orbicie satelity telekomunikacyjnego TDRS-1 (Tracking and Data Relay Satellite) oraz pierwszy kosmiczny spacer (EVA) załogi promu kosmicznego. thumb|left|220px|Musgrave podczas EVA Spacer kosmiczny
Uczestnicy: F. Musgrave i D. Peterson Data: 7-8 kwietnia 1983 (21:03–01:20 UTC) Czas trwania: 4 godziny i 17 minut
Misja mały|257x257px|Widok na startujący wahadłowiec Challenger z plaży na przylądku Canaveral (4 kwietnia 1983). Start przewidziany początkowo na 20 stycznia 1983 roku był trzykrotnie odkładany; dwukrotnie z powodu usterek technicznych (przeciek paliwa) i za trzecim razem ze względu na szalejącą przed startem burzę piaskową, która spowodowała przedostanie się pyłu do niektórych urządzeń pomiarowych, znajdujących się na pokładzie wahadłowca. Ostatecznie wahadłowiec wystartował 4 kwietnia 1983 roku. Była to pierwsza misja drugiego po Columbii wahadłowca. Podczas startu po raz pierwszy zastosowano nowy, lżejszy główny zbiornik paliwa, a także nowe, lżejsze rakiety pomocnicze SRB. Głównym celem misji było wyniesienie na orbitę geostacjonarną pierwszego satelity komunikacyjnego systemu TDRSS, którego zadaniem jest zapewnienie komunikacji między satelitami rządowymi USA, wahadłowcami a stacjami naziemnymi. Satelita miał się ustabilizować na 41° długości geograficznej zachodniej. Orbita stacjonarna została osiągnięta dopiero po kilku miesiącach, dzięki wielu interwencjom zdalnym i próbom uruchomienia silników korekcyjnych przez naziemną stację oraz po zużyciu prawie całego zapasu posiadanego paliwa. Przyczyną był defekt rakiety napędowej IUS. Inne zaplanowane prace i badania dotyczące m.in. produkcji ultraczystych lekarstw w warunkach nieważkości zostały zrealizowane.
Zobacz też lista misji wahadłowców lista załogowych lotów kosmicznych
Przypisy
Bibliografia podsumowanie misji STS-6 na stronie NASA
Linki zewnętrzne
Kategoria:1983 w Stanach Zjednoczonych 006 Kategoria:Załogowe loty kosmiczne w 1983